การสนับสนุนผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อมที่เป็น LGBTQ+

ตัวตนของผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อมที่เป็น LGBTQ+ เป็นเพียงส่วนหนึ่งของตัวเขา ถามว่าอะไรสำคัญสำหรับเขา ใช้คำที่เขาเลือก และให้เขาเป็นผู้ตัดสินใจว่าใครอาจทราบรายละเอียดส่วนตัวได้บ้าง อย่าสันนิษฐานเกี่ยวกับตัวตน คู่ชีวิต ผู้สนับสนุนในครอบครัว หรือความต้องการด้านความเป็นส่วนตัวของเขาจากรูปลักษณ์ บันทึกเก่า หรือผู้ที่มาเยี่ยม

คู่มือของ Alzheimer’s Society เรื่องการสนับสนุนผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อมที่เป็น LGBTQ+ แนะนำให้ถามถึงความต้องการของบุคคลนั้น และหลีกเลี่ยงการสันนิษฐานเกี่ยวกับความสัมพันธ์ แหล่งข้อมูลภาวะสมองเสื่อมสำหรับชุมชน LGBTQ+ ของ Alzheimer’s Association ยังกล่าวถึงความกังวลเกี่ยวกับการตีตราและการหาการดูแลที่ให้ความรู้สึกเป็นกันเอง แต่ละคนแตกต่างกัน ให้ใช้แนวคิดเหล่านี้เป็นประเด็นเริ่มต้นการพูดคุย ไม่ใช่รายการที่ใช้กำหนดตัวตนของใคร

จะถามเกี่ยวกับชื่อ สรรพนาม และความเป็นส่วนตัวได้อย่างไร

เลือกช่วงเวลาที่เป็นส่วนตัวและไม่เร่งรีบ คุณอาจถามว่า “คุณอยากให้เราเรียกชื่ออะไรและใช้สรรพนามแบบใด” หรือ “มีเรื่องเกี่ยวกับตัวตนหรือความสัมพันธ์ของคุณที่คุณอยากให้คนที่ช่วยดูแลคุณทราบไหม” คนที่คุณดูแลอาจตอบเพียงบางส่วน ปฏิเสธที่จะตอบ หรือกลับมาคุยเรื่องนี้ทีหลังได้ คุณไม่จำเป็นต้องถามคำถามส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวข้องกับการดูแล

ถามว่าใครควรทราบเรื่องอะไรบ้าง บางคนอาจต้องการให้เจ้าหน้าที่รับรู้คู่ชีวิตของเขา แต่ไม่ต้องการให้ครอบครัวที่กว้างขึ้นทราบเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศหรืออัตลักษณ์ทางเพศ คนที่คุณดูแลอาจต้องการใช้คำเรียกที่แตกต่างกันในแต่ละสถานการณ์ อย่าเปิดเผยรายละเอียดเกี่ยวกับตัวตนให้ญาติ ผู้มาเยี่ยม หรือเจ้าหน้าที่เพียงเพราะคุณรู้เรื่องนั้น

หากคนที่คุณดูแลต้องการให้บันทึกความต้องการไว้ ให้ถามว่าอยากให้เขียนอย่างไรและใครควรเห็นข้อมูลนั้น ตรวจสอบว่าผู้ให้บริการจัดการกับชื่อที่ต้องการใช้ซึ่งแตกต่างจากบันทึกอื่นอย่างไร รวมถึงเจ้าหน้าที่สามารถใช้ชื่อที่เขาต้องการในการสนทนาได้หรือไม่ คำนึงถึงความเป็นส่วนตัวของเขาไว้เสมอ เพราะไม่ใช่ทุกคนที่ช่วยดูแลจำเป็นต้องรู้ทุกรายละเอียด

ความต้องการอาจเปลี่ยนแปลงได้ ถามอีกครั้งเมื่อคนที่คุณดูแลสามารถแสดงความต้องการได้ โดยเฉพาะก่อนย้ายที่อยู่หรือก่อนเริ่มการดูแลรูปแบบใหม่ หากยังไม่ชัดเจนว่าเขาต้องการให้เปิดเผยอะไร อย่าสันนิษฐาน ให้ยึดตามความต้องการที่เขาเคยบอกไว้อย่างชัดเจน และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญในพื้นที่หากมีคำถามเกี่ยวกับอำนาจในการตัดสินใจเรื่องการดูแลหรือกฎเกี่ยวกับการแบ่งปันข้อมูล

ใครควรมีส่วนร่วมในการพูดคุยเรื่องการดูแล

ถามคนที่คุณดูแลว่าไว้ใจใครและต้องการให้ใครมีส่วนร่วม เครือข่ายผู้สนับสนุนอาจรวมถึงคู่สมรส คู่ชีวิต เพื่อนสนิท ญาติ หรือ “ครอบครัวที่เลือกเอง” ซึ่งหมายถึงผู้ที่สนับสนุนเขาเหมือนครอบครัวแม้จะไม่มีความเกี่ยวดองทางสายเลือด บางคนพึ่งพาครอบครัวเดิม บางคนอาจไม่ ให้คนที่คุณดูแลอธิบายความสัมพันธ์ด้วยคำของเขาเอง

ถามคำถามเชิงปฏิบัติ เช่น ใครสามารถมาเยี่ยมได้บ้าง เจ้าหน้าที่ควรติดต่อใครหากแผนการเปลี่ยนไป ใครควรได้รับข้อมูลอัปเดต หากผู้ให้บริการต้องการการอนุญาตหรือเอกสารก่อนแบ่งปันข้อมูล ให้ถามว่าต้องใช้อะไรบ้างและอธิบายทางเลือกให้คนที่คุณดูแลทราบ การเป็นคู่ชีวิตหรือผู้สนับสนุนที่เขาเลือกไม่ได้หมายความว่ามีอำนาจทางกฎหมายในการตัดสินใจโดยอัตโนมัติ เพราะกฎอาจแตกต่างกันไปตามพื้นที่

ใช้ชื่อเรียกความสัมพันธ์ที่คนที่คุณดูแลต้องการ หากเจ้าหน้าที่ดูแลเรียกคู่ชีวิตว่า “เพื่อน” หรือ “ญาติ” ทั้งที่เขาต้องการให้รับรู้ว่าเป็นคู่ชีวิต อาจทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจได้ บันทึกสั้น ๆ ที่อิงจากการอนุญาตสามารถบอกเจ้าหน้าที่ได้ว่าควรแนะนำบุคคลเหล่านี้อย่างไร และสามารถแบ่งปันรายละเอียดใดได้บ้าง

ควรถามผู้ให้บริการดูแลเรื่องอะไรบ้าง

เมื่อเปรียบเทียบสถานพำนักสำหรับผู้สูงอายุ บริการดูแลที่บ้าน หรือบริการดูแลระหว่างวัน ให้ถามคนที่คุณดูแลว่าอยากยกประเด็นคำถามใด และต้องการให้คุณอยู่ด้วยหรือไม่ คู่มือของ SAGE เรื่องการหาบริการที่ให้การยอมรับ ระบุว่าการแบ่งปันข้อมูลส่วนตัวกับผู้ให้บริการอาจทำให้รู้สึกไม่มั่นใจได้ ขอให้ผู้ให้บริการอธิบายแนวปฏิบัติในปัจจุบันด้วยคำที่เข้าใจง่าย

• คุณบันทึกชื่อและสรรพนามที่ต้องการใช้อย่างไร ใครสามารถเห็นข้อมูลนี้ได้บ้าง
• คนที่คุณดูแลสามารถเลือกผู้มาเยี่ยมและมีเวลาส่วนตัวกับคู่ชีวิตหรือผู้สนับสนุนคนอื่นได้อย่างไร
• คุณเรียนรู้และเคารพความต้องการของคนที่คุณดูแลเกี่ยวกับการจัดห้อง เสื้อผ้า และการดูแลส่วนบุคคลอย่างไร
• เจ้าหน้าที่ได้รับการอบรมเกี่ยวกับผู้สูงอายุ LGBTQ+ และภาวะสมองเสื่อมอย่างไร
• ผู้พักอาศัยหรือผู้สนับสนุนสามารถแจ้งข้อกังวลเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวหรือการไม่ให้ความเคารพได้อย่างไร และจะมีขั้นตอนอย่างไรต่อไป

คู่มือของ SAGE และ Human Rights Campaign Foundation เรื่องการดูแลระยะยาวที่ครอบคลุมทุกกลุ่ม แนะนำให้ตรวจสอบนโยบายที่เป็นลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับการเยี่ยม การจัดห้อง และแนวปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ คู่มือฉบับนี้เผยแพร่ในปี 2021 ควรใช้เป็นแนวทางคำถามที่ควรถาม ไม่ใช่ข้อสรุปเกี่ยวกับกฎหมายท้องถิ่นในปัจจุบัน นโยบายและบริการอาจแตกต่างกันไปตามพื้นที่

โลโก้ โบรชัวร์ หรือคำตอบที่ทำให้สบายใจเพียงครั้งเดียว ไม่สามารถรับประกันได้ว่าการดูแลในชีวิตประจำวันจะเป็นอย่างไร หากคนที่คุณดูแลต้องการไปเยี่ยมชม ให้สังเกตว่าเจ้าหน้าที่เรียกเขาอย่างไรและตอบสนองต่อคู่ชีวิตหรือผู้สนับสนุนที่เขาเลือกอย่างไร ขอพูดคุยกับเจ้าหน้าที่เป็นการส่วนตัวหากจะช่วยให้คนที่คุณดูแลรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

จะสนับสนุนคนที่คุณดูแลในทุกด้านของชีวิตได้อย่างไร

ถามเกี่ยวกับความสนใจ กิจวัตร ภาษา วัฒนธรรม ความเชื่อ เพื่อน และชุมชนในชีวิตประจำวันของเขา เรื่องตัวตนอาจเป็นสิ่งสำคัญที่เขาต้องการพูดคุย หรือเขาอาจต้องการใช้เวลากับเรื่องอื่นในชีวิต อย่าเปลี่ยนทุกครั้งที่พบกันให้กลายเป็นการพูดคุยเรื่องตัวตน และอย่าสันนิษฐานว่าผู้ที่เป็น LGBTQ+ ทุกคนมีประสบการณ์แบบเดียวกัน

บางคนอาจเคยเผชิญกับการถูกปฏิเสธหรือการเลือกปฏิบัติ และอาจรู้สึกระมัดระวังต่อการใช้บริการ คนอื่นอาจไม่มองว่านี่เป็นเรื่องที่น่ากังวล รับฟังโดยไม่ขอให้เขาอธิบายหรือพิสูจน์อะไร หากความทรงจำ รูปภาพ หรือเรื่องราวในอดีตทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ ให้ถามว่าเขาต้องการหยุดหรือเปลี่ยนเรื่องคุยไหม

หากคุณเป็นคู่ชีวิต เพื่อน หรือสมาชิกในครอบครัว การดูแลตัวเองของคุณก็สำคัญเช่นกัน ถามคนที่คุณดูแลว่าเขาต้องการให้คุณมีส่วนร่วมอย่างไร และมองหาองค์กรด้านภาวะสมองเสื่อมหรือผู้สูงอายุ LGBTQ+ ในพื้นที่หากคุณต้องการคำแนะนำ หน้าทรัพยากรของ Alzheimer’s Association มีลิงก์ไปยังทรัพยากรสำหรับชุมชนและผู้ดูแล ซึ่งสิ่งที่มีอยู่จะขึ้นอยู่กับพื้นที่ที่คุณอาศัย

สำหรับรายการตรวจสอบที่กว้างขึ้นเมื่อเปรียบเทียบสถานดูแล ดูที่ การเลือกสถานพำนักสำหรับผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม หากต้องการความช่วยเหลือในการวางแผนหลังการวินิจฉัย ดูที่ ขั้นตอนแรกหลังการวินิจฉัยภาวะสมองเสื่อม