Падтрымка ЛГБТК+ чалавека, які жыве з дэменцыяй

Ідэнтычнасць ЛГБТК+ чалавека — гэта адна з частак таго, кім ён з’яўляецца. Спытайце, што для яго важна, выкарыстоўвайце словы, якія ён выбірае, і дайце яму самому вырашаць, хто можа ведаць асабістыя звесткі. Не мяркуйце пра ідэнтычнасць, партнёра, сямейную падтрымку або пажаданні наконт прыватнасці чалавека па знешнасці, старых запісах або па тым, хто яго наведвае.

Даведнік Alzheimer’s Society пра падтрымку ЛГБТК+ чалавека, які жыве з дэменцыяй раіць пытацца пра пажаданні чалавека і пазбягаць здагадак пра яго адносіны. Рэсурсы Alzheimer’s Association для ЛГБТК+ супольнасці пра дэменцыю таксама апісваюць занепакоенасць, звязаную са стыгмай і пошукам ветлівай дапамогі. Людзі розныя; выкарыстоўвайце гэтыя ідэі як падказкі для размовы, а не як спіс, які вызначае чалавека.

Як спытаць пра імя, звароты і прыватнасць?

Выберыце прыватны момант, калі ніхто не спяшаецца. Можна спытаць: «Якое імя і якія звароты вы хацелі б, каб мы выкарыстоўвалі?» або «Ці ёсць нешта пра вашу ідэнтычнасць або адносіны, што варта ведаць людзям, якія вам дапамагаюць?» Чалавек можа адказаць часткова, адмовіцца або вярнуцца да гэтага пазней. Вам не трэба задаваць асабістыя пытанні, якія не маюць дачынення да дапамогі яму.

Спытайце, хто і што можа ведаць. Нехта можа хацець, каб супрацоўнікі прызнавалі яго партнёра, але не хоча, каб шырэйшае кола сваякоў ведала пра яго сексуальную арыентацыю або гендарную ідэнтычнасць. Чалавек таксама можа аддаваць перавагу розным словам у розных абставінах. Не дзяліцеся звесткамі пра ідэнтычнасць са сваякамі, наведвальнікамі або супрацоўнікамі толькі таму, што вы іх ведаеце.

Калі чалавек хоча, каб пажаданне было запісана, спытайце, што менавіта напісаць і хто павінен гэта бачыць. Удакладніце, як даглядчык працуе з імем, якое адрозніваецца ад іншых запісаў, у тым ліку ці могуць супрацоўнікі выкарыстоўваць пажаданае імя ў размове. Памятайце пра прыватнасць чалавека; не кожны, хто дапамагае, павінен ведаць усе падрабязнасці.

Пажаданні могуць змяняцца. Спытайце зноў, калі чалавек можа выказаць свой выбар, асабліва перад пераездам або новай дамоўленасцю пра дапамогу. Калі незразумела, чым ён хоча дзяліцца, не рабіце здагадак. Прытрымлівайцеся яго раней відавочна выказанага пажадання і звярніцеся па дапамогу да кваліфікаванага мясцовага спецыяліста, калі ў вас ёсць пытанні пра паўнамоцтвы ў пытаннях догляду або правілы абмену інфармацыяй.

Каго трэба далучаць да размоў пра дапамогу?

Спытайце ў чалавека, каму ён давярае і каго хоча бачыць далучаным. Яго кола падтрымкі можа ўключаць мужа або жонку, партнёра, блізкага сябра, сваяка або «абраную сям’ю» — людзей, якія падтрымліваюць яго як сям’я, нават калі яны не сваякі. Некаторыя людзі спадзяюцца на сям’ю паходжання; іншыя — не. Дайце чалавеку апісаць свае адносіны сваімі словамі.

Спытайце пра практычныя рэчы: хто можа наведваць? Каму супрацоўнікі павінны тэлефанаваць, калі планы змяняцца? Хто можа атрымліваць навіны? Калі даглядчык патрабуе дазвол або дакументы перад тым, як дзяліцца інфармацыяй, спытайце, што патрэбна, і растлумачце чалавеку магчымыя варыянты. Тое, што нехта з’яўляецца партнёрам або абраным блізкім чалавекам, само па сабе не дае юрыдычнага права прымаць рашэнні; правілы адрозніваюцца ў залежнасці ад месца.

Выкарыстоўвайце назву адносін, якую аддае перавагу чалавек. Калі супрацоўнік называе партнёра «сябрам» або «сваяком», калі чалавек хоча, каб яго прызнавалі партнёрам, гэта можа прычыніць боль. Кароткая нататка на аснове згоды чалавека можа падказаць супрацоўнікам, як прадстаўляць людзей і якімі звесткамі можна дзяліцца.

Што можна спытаць у даглядчыка?

Калі вы параўноўваеце дом догляду, дапамогу на дому або дзённыя паслугі для дарослых, спытайце ў чалавека, якія пытанні ён хоча ўзняць і ці хоча ён, каб вы былі побач. Даведнік SAGE пра пошук паслуг, якія пацвярджаюць ЛГБТК+ людзей адзначае, што дзяліцца асабістай інфармацыяй з даглядчыкам можа быць няпроста. Папрасіце даглядчыка растлумачыць свае цяперашнія правілы простымі словамі.

• Як вы запісваеце пажаданае імя і звароты? Якія супрацоўнікі могуць бачыць гэтую інфармацыю?
• Як чалавек можа выбіраць, хто яго наведвае, і мець прыватны час з партнёрам або іншым блізкім чалавекам?
• Як вы даведаецеся пра пажаданні чалавека наконт размяшчэння ў пакоі, адзення і асабістага догляду і як іх паважаеце?
• Якое навучанне праходзяць супрацоўнікі пра пажылых ЛГБТК+ людзей і дэменцыю?
• Як жыхар або блізкі чалавек можа паведаміць пра праблему з прыватнасцю або непаважайлівым стаўленнем і што адбываецца далей?

Даведнік SAGE і Human Rights Campaign Foundation пра ўключны доўгатэрміновы догляд прапануе правяраць пісьмовыя палітыкі пра наведванні, размяшчэнне ў пакоі і працу супрацоўнікаў. Ён быў апублікаваны ў 2021 годзе; выкарыстоўвайце яго як крыніцу пытанняў, а не як сцвярджэнне пра дзеючае мясцовае заканадаўства. Палітыкі і паслугі адрозніваюцца ў залежнасці ад месца.

Лагатып, брашура або адна супакойвальная адказ не могуць гарантаваць, якім будзе штодзённы догляд. Калі чалавек хоча наведаць месца, звярніце ўвагу на тое, як супрацоўнікі да яго звяртаюцца і як рэагуюць на яго партнёра або абраных блізкіх. Папрасіце пагаварыць са супрацоўнікам прыватна, калі гэта дапаможа чалавеку адчуваць сябе ў бяспецы.

Як падтрымліваць чалавека ва ўсёй яго паўнаце?

Спытайце пра звычайныя інтарэсы, звычкі, мову, культуру, веру, сяброў і супольнасць чалавека. Яго ідэнтычнасць можа быць важнай тэмай для размовы, або ён можа аддаць перавагу надаваць увагу іншым часткам жыцця. Не ператварайце кожнае спатканне ў размову пра ідэнтычнасць і не мяркуйце, што ўсе ЛГБТК+ людзі маюць аднолькавы досвед.

Некаторыя людзі сутыкаліся з адмаўленнем або дыскрымінацыяй і могуць асцярожна ставіцца да паслуг. Для іншых гэта можа не быць праблемай. Слухайце, не просячы чалавека тлумачыць або даказваць што-небудзь. Калі ўспамін, фота або гісторыя пра мінулае выклікае цяжкія пачуцці, спытайце, ці хоча чалавек спыніцца або змяніць тэму.

Калі вы партнёр, сябар або сваяк, ваша ўласная падтрымка таксама важная. Спытайце ў чалавека, як ён хоча, каб вы былі далучаны, і пашукайце мясцовую арганізацыю па пытаннях дэменцыі або старэння ЛГБТК+ людзей, калі вам патрэбна парада. Старонка рэсурсаў Alzheimer’s Association змяшчае спасылкі на рэсурсы для супольнасці і людзей, якія даглядаюць блізкіх; тое, што даступна, залежыць ад таго, дзе вы жывяце.

Больш падрабязны спіс пытанняў пры выбары дому догляду глядзіце ў матэрыяле выбар стацыянарнага догляду пры дэменцыі. Пра дапамогу ў планаванні пасля дыягназу чытайце ў матэрыяле першыя крокі пасля дыягназу дэменцыі.