پاسخ کوتاه
بازی بیست پرسش میتواند یک بازی آرام و گفت‌وگومحور باشد، وقتی فردی که با دمانس زندگی میکند خود پاسخ را بداند. او به چیزی فکر میکند، شما پرسش‌های بله یا خیر می‌پرسید و هیچکس مورد آزمون قرار نمیگیرد. بازیهای گفتوگوی دیگر، مانند «این یا آن» و «کدام را انتخاب می‌کنید؟»، هم به همین شیوه کار می‌کنند: آن‌ها نظر و خاطره را دعوت می‌کنند، نه اطلاعات حفظی را. دورها را کوتاه نگه دارید، به فرد اجازهٔ رد کردن بدهید و هرگز حدس‌ها را نشمارید.
- بگذارید خود فرد به شیء یا حیوان فکر کند تا کارشناس باشد. شما پرسش می‌پرسید و او با بله یا خیر پاسخ می‌دهد.
- رد کردن، راهنمایی یا اشاره با دست را بپذیرید. هرگز امتیاز ندهید و نشمارید چند پرسش طول کشیده است.
- چیزهای روزمره از زندگی خود فرد را انتخاب کنید، مانند یک غذای محبوب، یک ابزار یا یک مکان.
- پرسش‌های سلیقه‌ای، مانند «کدام را بیشتر دوست دارید؟» یا «ترجیح میدهید کدام باشد؟»، پاسخ درست یا غلط ندارند.
- وقتی علاقهٔ فرد کم شد، بازی را تمام کنید. دو یا سه دور کافی است.
در این صفحه (6 بخش)
بسیاری از خانواده‌ها به دنبال بازی‌ای هستند که بتوانند با هم انجام دهند و بیشتر شبیه گفتوگو باشد تا آزمون. بازی بیست پرسش و بازیهای حدس‌زدن مشابه می‌توانند خوب کار کنند، چون قانون‌هایشان ساده است و گفتوگو میتواند به هر سمتی برود. نکتهٔ مهم این است که نقش‌های معمول را برعکس کنید: فردی که از او مراقبت می‌کنید به پاسخ فکر میکند و شما پرسش می‌پرسید. این صفحه توضیح می‌دهد چگونه این بازی‌ها را با آرامش انجام دهید و کدام بازیهای گفتوگو برای افراد دارای دمانس مناسب‌ترند.
چرا قانون‌های معمول را برعکس کنیم؟
در یک آزمون معمولی، یک نفر پرسش میپرسد و نفر دیگر باید پاسخ را بداند. این کار ممکن است فرد دارای دمانس را در موقعیتی قرار دهد که احساس کند اشتباه کرده است، و این حس میتواند ناراحت‌کننده باشد. وقتی خود او شیء را انتخاب میکند و شما حدس می‌زنید، او کارشناس است. پاسخ نزد اوست، او تصمیم می‌گیرد چه زمانی بله یا خیر بگوید و میتواند از دیدن تلاش شما لذت ببرد.
National Institute on Aging به مراقبان پیشنهاد میکند از جملههای کوتاه و ساده، هر بار یک پرسش و لحن آرام و صبورانه استفاده کنند. این عادت‌ها با بازیهای حدس‌زدن هم خوب هماهنگ می‌شوند.
چگونه بیست پرسش را با آرامش بازی کنیم
- یک موضوع از زندگی فرد انتخاب کنید، مانند آشپزخانه، باغ، حیوانات یا کنار دریا.
- بگذارید او به چیزی فکر کند و آن را آرام بگوید، یا یک کارت تصویری نشان دهد تا نیازی به شنیدن نباشد.
- هر بار فقط یک پرسش بله یا خیر بپرسید. «آیا چیزی است که می‌شود خورد؟» «آیا از یک کفش بزرگ‌تر است؟»
- هر پاسخی را بپذیرید. تکان دادن سر به معنی بله یا خیر، یا حتی یک لبخند هم قابل قبول است.
- حدس‌هایتان را بلند بگویید و از آن لذت ببرید. اگر درست حدس زدید، با هم خوشحال شوید.
- وقتی فرد گیر کرده است راهنمایی کنید: «چیزی است که در آشپزخانه هست.»
- هرگز پرسش‌ها را نشمارید و هرگز امتیاز ندهید.
اگر فرد نتواند قانونها را دنبال کند، به شکل ساده‌تری بروید: شما چند چیز را نام ببرید و او به مورد درست اشاره کند.
چیزهای خوب برای انتخاب
- یک میوه، سبزی یا گل محبوب
- یک حیوان از مزرعه، باغ‌وحش یا حیوان خانگی که داشته است
- یک ابزار، مانند چکش، شن‌کش یا سوزن خیاطی
- یک وسیلهٔ خانه یا مبلمان
- جایی که خوب می‌شناسد، مانند یک پارک یا یک شهر
- یک لباس که دوست داشت بپوشد
از نام افراد، هر چیزی که ممکن است غم ایجاد کند، و چیزهایی که می‌توانند خطرناک باشند یا به‌راحتی اشتباه گرفته شوند دوری کنید.
بازیهای گفتوگوی دیگر
- این یا آن. دو گزینه بدهید و بپرسید کدام را بیشتر دوست دارد: چای یا قهوه، کوه یا دریا، لباس قرمز یا آبی. هیچ پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد.
- ترجیح میدهید کدام باشد. یک پرسش آرام و سبک بپرسید: «ترجیح میدهید پیک‌نیک بروید یا بیرون شام بخورید؟»
- ضرب‌المثل را کامل کنید. یک عبارت آشنا را بگویید و پایان آن را باز بگذارید. برای راهنما، بازیهای کامل کردن ضرب‌المثل را ببینید.
- مکان را توصیف کنید. از او بخواهید یک اتاق، شهر یا منظرهٔ محبوب را توصیف کند و شما هم آن را در ذهن خود تصور کنید.
- کارتهای جملهٔ باز. کارتهای گفتوگو در Golden Moments جملههای باز را بر اساس موضوع پیشنهاد می‌کنند و می‌توانید آن‌ها را برای کنار میز چاپ کنید.
برای ایده‌های بیشتری که به خاطره و داستان زندگی مربوط می‌شوند، پرسش‌های خاطره‌گویی را ببینید. برای سرگرمی شبیه آزمون اما با روش آرام‌تر، چیستان‌های آسان برای بزرگسالان دارای دمانس را ببینید که با گزینه‌ها و بدون امتیاز انجام می‌شود.
اگر فرد دلگیر شد چه؟
بازی را متوقف کنید، لبخند بزنید و چیزی بگویید مانند: «بیایید یک بازی دیگر انجام دهیم.» دلگیری نشانه‌ای است برای تغییر بازی، نه برای بیشتر فشار آوردن. راهنمای چگونه با فردی که دمانس دارد بازی کنیم توضیح می‌دهد چگونه در همان لحظه قانونها را تغییر دهید.
بازی‌ها چه می‌توانند انجام دهند و چه نمی‌توانند
بازیهای گفتوگو لذت‌بخش و اجتماعی هستند. آن‌ها می‌توانند به ارتباط گرفتن و گفتن خاطره‌ها کمک کنند. آن‌ها دمانس را درمان نمی‌کنند، آن را کند نمی‌کنند و از آن پیشگیری نمی‌کنند. هدف را ساده نگه دارید: یک لحظهٔ گرم در کنار هم.
پرسش‌های رایج
آیا بازی بیست پرسش برای افراد دارای دمانس مناسب است؟
میتواند مناسب باشد، وقتی خود فرد به پاسخ فکر میکند و هیچکس مورد آزمون قرار نمیگیرد. اگر مانند یک آزمون بازی شود و مراقب پاسخی را حدس بزند که فرد باید به یاد بیاورد، ممکن است مثل یک امتحان حس شود. قانونها را باز و مهربانانه نگه دارید.
فرد میتواند در بازی بیست پرسش به چه چیزی فکر کند؟
چیزهای ساده و آشنا بهترند: یک میوه، یک حیوان، یک ابزار، یک نوع گل، یک وسیلهٔ خانه یا جایی که خوب می‌شناسد. از موضوع‌های انتزاعی، نام افراد و هر چیزی که ممکن است غم ایجاد کند دوری کنید.
اگر فرد نتواند با بله یا خیر پاسخ دهد چه؟
از اشاره با دست، نشان دادن تأیید یا رد با شست دست، یا اشاره به یک کارت تصویری استفاده کنید. همچنین می‌توانید حدس‌ها را بلند بگویید و بگذارید او با تکان دادن سر، لبخند یا یک کلمه پاسخ دهد.
آیا بازیهای گفتوگوی دیگری برای بزرگسالان دارای دمانس وجود دارد؟
بله. «این یا آن» میپرسد کدامیک از دو چیز را بیشتر دوست دارد. «ترجیح میدهید کدام باشد» نظر فرد را میپرسد. یک بازی کارتی با جملههای باز، مانند کارتهای گفتوگوی Golden Moments، به گفتوگو دربارهٔ زندگی روزمره کمک میکند.
منبع‌ها
ما به سازمان‌ها و مطالعه‌هایی که این صفحه به آن‌ها تکیه دارد پیوند می‌دهیم. هر کدام هنگام به‌روزرسانی صفحه بررسی شده است.
- Communicating With Someone Who Has Alzheimer's Disease · National Institute on Aging
- Infographic: Do's and Don'ts: Communicating With a Person Who Has Alzheimer's Disease · National Institute on Aging
- Activities · Alzheimer's Association
- Activities for dementia · NHS