فعالیت گروهی برای دمانس: راهنمای خانه‌های سالمندان

این راهنما برای مسئولان فعالیت‌ها، تیم‌های مراقبت از حافظه و مدیران مراکز روزانهٔ سالمندان است. دربارهٔ شکل‌های گروهی که خوب کار می‌کنند، چیدمان فضا، تطبیق دادن یک فعالیت برای توانایی‌های متفاوت، و استفاده از کارت‌های بینگوی قابل چاپ و بازی‌های صفحهٔ بزرگ ما توضیح می‌دهد. هر چه اینجا آمده برای آسایش، ارتباط و حق انتخاب است. هیچ‌کدام آزمون نیست.

چه چیزی یک فعالیت گروهی را در مراقبت از حافظه موفق می‌کند؟

یک فعالیت گروهی خوب آشنا و کوتاه است، پیوستن به آن در هر سطحی آسان است و فشاری ندارد. توصیه‌های عملی مراقبت از دمانس انجمن آلزایمر، مشارکت معنادار را چیزی توصیف می‌کند که از علایق و ترجیحات فرد پشتیبانی می‌کند و حتی وقتی دمانس در شدیدترین حالت است، امکان انتخاب و موفقیت را فراهم می‌کند. همان سند یادآوری می‌کند که برنامه‌های سنتی اغلب بر یک یا دو برنامهٔ بزرگ گروهی در روز تکیه دارند که در آن‌ها ساکنان بیشتر منفعل می‌مانند.

این به چند قاعدهٔ عملی می‌رسد:

• آشنا بهتر از تازه است. آهنگ‌ها، ضرب‌المثل‌ها، تصویرها و وسایلی از دوران جوانی ساکنان، پیوستن را آسان‌تر می‌کنند.
• کوتاه بهتر از طولانی است. به اندازهٔ تمرکزی که گروهتان معمولاً دارد برنامه بریزید و میانهٔ کار یک نقطهٔ توقف طبیعی بگذارید.
• انجام دادن بهتر از تماشا کردن است. به هر نفر چیزی بدهید که در دست بگیرد، لمس کند، انتخاب کند یا بگوید.
• چند سطح، یک فعالیت. راه‌های آسان‌تر و سخت‌تر برای مشارکت در نظر بگیرید.
• بدون برنده، بدون امتیاز. قالب‌های رقابتی باعث می‌شوند بعضی احساس کنند شکست خورده‌اند.

گروه چقدر بزرگ باشد؟

کوچک‌تر معمولاً آسان‌تر است. انجمن آلزایمر یادآوری می‌کند کسی که جمع بزرگ برایش طاقت‌فرساست ممکن است در گروه کوچک‌تر موفق‌تر ارتباط بگیرد. عدد درست مشخصی وجود ندارد. به ساکنان، فضا و تعداد کارکنان و داوطلبان بستگی دارد.

یک محک مفید: آیا هر نفر می‌تواند چهرهٔ رهبر را ببیند، واضح بشنود و در چند ثانیه یک همراه به او برسد؟ اگر نه، گروه را تقسیم کنید، همراه اضافه کنید یا به اتاق کوچک‌تری بروید.

برای یک برنامهٔ بزرگ، مثل کنسرت جشن‌ها، کارکنان و داوطلبان را میان ساکنان بنشانید، نه کنار دیوارها.

فضا و جای نشستن را چطور بچینم؟

• دایره یا نعل اسبی. توصیه‌های عملی حلقهٔ گفت‌وگو را در فضایی بهتر می‌دانند که آن‌قدر بزرگ باشد که همه در یک دایره بنشینند و صدای پس‌زمینه‌ای نباشد.
• رهبر نزدیک و هم‌سطح چشم. اگر می‌شود، به‌جای ایستادن بنشینید.
• اول شنوایی و بینایی. کسانی را که شنوایی ضعیف‌تری دارند نزدیک رهبر و در سمت بهترِ گوششان بنشانید. مطمئن شوید عینک و سمعک به کار افتاده‌اند. انجمن آلزایمر یادآوری می‌کند که مشکلات بینایی و شنوایی می‌توانند ارتباط را سخت‌تر کنند.
• نور از پشت ساکنان، نه از پشت شما. کسی را رو به پنجرهٔ پرنور ننشانید.
• تلویزیون و رادیو را خاموش کنید. انجمن آلزایمر توصیه می‌کند در فعالیت‌های موسیقی صداهای رقیب را حذف کنید.
• هر بار یک گفت‌وگو. همان‌طور که انجمن آلزایمر در راهنمای مناسبت‌ها اشاره می‌کند، حرف‌های هم‌زمان برای افراد مبتلا به دمانس و افراد کم‌شنوا دشوار است.
• خروج روشن و گوشه‌ای آرام. هر کس بخواهد برود باید بتواند به‌راحتی این کار را بکند و یکی از کارکنان با او همراه شود.

ایده‌هایی برای فعالیت گروهی

بینگوی تصویری

بینگوی تصویری به‌جای عددها از تصویرهای روشن مثل قوری، سگ یا گل رز استفاده می‌کند، پس کسی لازم نیست عدد طولانی را دنبال کند یا نوشتهٔ ریز بخواند.

چطور اجرا کنیم:

1. از صفحهٔ بینگوی تصویری ما با دکمهٔ چاپ، برای هر نفر یک کارت چاپ کنید. کاغذ ضخیم‌تر راحت‌تر در دست می‌ماند. برای استفادهٔ دوباره لمینت کنید.
2. نشانگرهای درشت و قابل برداشتن بدهید، مثل مهره، درِ بطری یا مربع‌های بریده‌شده از مقوا.
3. از گوینده‌ای که روی صفحه است روی تلویزیون یا ویدیوپروژکتور استفاده کنید تا همه هنگام گفتن نام، تصویر را ببینند.
4. بعد از هر تصویر مکث کنید و به یک نظر کوتاه دعوت کنید: «کسی دوست دارد دربارهٔ سگی که می‌شناخته برایمان بگوید؟» یا «دربارهٔ این یکی چه چیزی به چشمتان می‌آید؟»
5. تا وقتی همهٔ کارت‌ها پر نشده‌اند ادامه دهید. همه تمام می‌کنند.

تطبیق دادن: برای کسانی که کارت پر برایشان شلوغ است خانه‌های کمتری بگذارید. یک همراه می‌تواند برای کسی که لازم دارد تصویر مطابق را نشان دهد. بعضی ترجیح می‌دهند کارت تصویر گوینده را در دست بگیرند و به گروه نشان دهند.

آواز دسته‌جمعی

موسیقی یکی از فعالیت‌های گروهی است که بیشتر مردم از آن لذت می‌برند. انجمن آلزایمر یادآوری می‌کند که حتی در مرحله‌های پیشرفته هم ممکن است فرد بتواند ضرب بگیرد یا آوازی از کودکی را بخواند.

چطور اجرا کنیم:

• آهنگ‌هایی را انتخاب کنید که ساکنان با آن‌ها بزرگ شده‌اند، نه آهنگ‌های مورد علاقهٔ رهبر. از خانواده‌ها بپرسید هر فرد چه چیزی را دوست داشته است.
• از موسیقی بدون تبلیغات استفاده کنید، چون انجمن اشاره می‌کند تبلیغات می‌تواند گیج‌کننده باشد.
• برای کسانی که می‌خوانند متن آهنگ را با حروف درشت چاپ کنید، اما خواندن را الزامی نکنید.
• شیکر، دایره‌زنگی دستی یا روسری برای تکان دادن بدهید.
• به دست زدن و حرکت تشویق کنید و صدا را در حد راحت نگه دارید.

تطبیق دادن: بعضی همهٔ کلمات را می‌خوانند، بعضی زمزمه می‌کنند، بعضی با پا ضرب می‌گیرند و بعضی فقط گوش می‌دهند. همهٔ این‌ها حساب می‌شود. برای ایده‌های بیشتر راهنمای فعالیت‌های موسیقی ما را ببینید.

گروه‌های یادآوری خاطره

گروه یادآوری خاطره دور یک موضوع جمع می‌شود، مثل روزهای مدرسه، اولین ماشین‌ها، آشپزخانه‌ها یا تابستان، و از عکس، وسایل و موسیقی کمک می‌گیرد. هدف گفت‌وگویی دلپذیر است، نه به یاد آوردن دقیق.

چطور اجرا کنیم:

1. یک موضوع انتخاب کنید و چند وسیله بیاورید که مردم بتوانند در دست بگیرند: یک همزن دستی، یک توپ، یک کلاه، یک کاتالوگ بذر.
2. هر بار یک وسیله را دست‌به‌دست بدهید. سؤال‌های باز بپرسید: «دربارهٔ این برایم بگویید»، «چه چیزی به چشمتان می‌آید؟»، «چه کسی چیزی شبیه این را به کار می‌برد؟»
3. از هر پاسخی استقبال کنید. هرگز تاریخ یا واقعیتی را اصلاح نکنید.
4. گفت‌وگو را به سمت خاطره‌های گرم ببرید. توصیه‌های عملی یادآوری می‌کنند که ارائه‌دهندگان مراقبت باید یادآوری را به سمت خاطره‌های خوشایند هدایت کنند، نه خاطره‌هایی که ممکن است ناراحتی بیاورند.

کارت‌های گفت‌وگو کارت‌های تصویری قابل چاپ با پرسش‌های باز بر اساس موضوع دارد که برای شروع گفت‌وگو خوب‌اند. ایده‌های بیشتر در راهنمای یادآوری خاطره ما هست.

ضرب‌المثل را کامل کنید

ضرب‌المثل‌های آشنا، با جملهٔ نیمه‌تمام، همه را دعوت می‌کنند پایان آن را با هم بگویند. ضرب‌المثل را کامل کنید را روی صفحهٔ بزرگ نشان دهید و بگذارید گروه یک‌صدا پاسخ دهد. بعد از هر ضرب‌المثل یک پرسش برای گفت‌وگو هست. اگر کسی پایان را نگفت، آن را نشان دهید و جلو بروید. درست یا غلط وجود ندارد.

جدول کلمهٔ درشت، با هم

جدول کلمه با حروف درشت را روی صفحه نشان دهید و کلمه‌ها را گروهی پیدا کنید، یا برای کسانی که دوست دارند پشت میز تنهایی کار کنند نسخه چاپ کنید. کلمه‌ها فقط افقی و عمودی‌اند.

حرکت ملایم

کشش‌های نشسته، دست‌به‌دست کردن یک توپ نرم یا بادکنک، یا رقص روی صندلی با موسیقی آشنا. هر حرکت را به‌جای توصیف کردن، نشان دهید.

دسته‌بندی و جفت‌کردن پشت میز

روی میزهای کوچک سه‌چهار نفره، افراد می‌توانند با هم تصویر، تکه‌های پارچه یا قاشق و چنگال را دسته‌بندی کنند. روی صفحه، جفت‌یابی تصویر را می‌توان با تصویرهای رو، بازی کرد، به‌طوری که یک نفر لمس می‌کند و میز دربارهٔ هر تصویر حرف می‌زند.

بازی‌های شما را چطور روی صفحهٔ بزرگ استفاده کنم؟

بازی‌های ما در مرورگر وب اجرا می‌شوند، پس بدون نصب چیزی می‌توانید از آن‌ها روی تلویزیون یا ویدیوپروژکتور استفاده کنید.

1. بازی را روی لپ‌تاپ یا تبلتی که با کابل یا پخش بی‌سیم به صفحه وصل است باز کنید.
2. مرورگر را تمام‌صفحه کنید و صدا را روی سطح راحت بگذارید.
3. یک رهبر لمس کند و گروه انتخاب‌ها را بگوید. یا تبلت را به ساکنی که می‌خواهد نوبتی بازی کند بدهید.
4. هر وقت گروه آماده بود توقف کنید. بازی‌ها زمان‌سنج، امتیاز یا پایان اجباری ندارند.

معمولاً بینگوی تصویری، ضرب‌المثل را کامل کنید، جفت‌یابی تصویر و کارت‌های گفت‌وگو برای گروه‌ها مناسب‌ترند. همهٔ گزینه‌ها را در صفحهٔ بازی‌ها ببینید.

یک فعالیت را برای توانایی‌های متفاوت چطور تطبیق دهم؟

برای هر فعالیت دست‌کم سه راه همراهی در نظر بگیرید.

دربارهٔ ساکنان در مرحله‌های پیشرفته‌تر، NHS اشاره می‌کند که فعالیت‌ها معمولاً باید ساده‌تر باشند و بیشتر بر حس‌ها تمرکز کنند، مثل موسیقی، وسایلی برای لمس کردن و ماساژ دست. یک لحظهٔ یک‌به‌یک در طول گروه یا بعد از آن ممکن است برایشان از خود گروه مناسب‌تر باشد. فعالیت‌های مرحلهٔ پیشرفته را ببینید.

رهبران در گروه چطور صحبت کنند؟

• هر بار خودتان را معرفی کنید و از نامی که هر فرد دوست دارد استفاده کنید.
• آهسته حرف بزنید، هر بار یک گام بگویید و پیش از گفتن، نشان دهید.
• دعوت‌های باز («دربارهٔ … برایم بگویید») یا انتخاب‌های ساده مطرح کنید، نه سؤال‌های امتحانی («یادتان هست …؟»).
• اصلاح نکنید. از هر مشارکتی تشکر کنید.

برای اطلاعات بیشتر نکات ارتباطی ما را ببینید.

پایان خوب، و اجازهٔ رفتن به افراد

توقف کردن یک پایان خوب است. به نشانه‌های خستگی، بی‌قراری یا ناراحتی توجه کنید و یک همراه پیشنهاد قدم زدن یا جای آرامی برای نشستن در جای دیگر بدهد. کسی که هنگام آواز دسته‌جمعی چرت می‌زند شاید فقط راحت است.

هر گروه را به یک شکل ببندید، با یک آهنگ آشنا یا یک تشکر ساده، تا پایان آرام و قابل پیش‌بینی باشد. بعد از آن یادداشت کنید چه چیزی خوب کار کرد و چه کسی از چه چیزی لذت برد. این یادداشت‌ها جلسهٔ بعد را بهتر می‌کنند.