Gry w dokończ przysłowie dla seniorów z demencją

Gra w dokończ przysłowie opiera się na znanym zwrocie, który urywa się tuż przed ostatnim słowem. Dla wielu osób to przyjemny, mało obciążający sposób na wspólną chwilę. Gra działa, bo słowa są stare i dobrze znane, a osoba nie musi nic pamiętać o dzisiejszym dniu. Ten poradnik wyjaśnia, jak grać, jak dobierać przysłowia i jak zachować swobodę.

Czym jest gra w dokończ przysłowie?

To krótka gra, w której jedna osoba czyta pierwszą część przysłowia, a druga dopowiada zakończenie. Przykłady to „Czyny mówią głośniej niż…” albo „Kto rano wstaje, temu…”. Osoba może powiedzieć zakończenie na głos, wskazać je albo wybrać spośród dwóch lub trzech zakończeń, które podasz. Niektórzy lubią sami czytać pierwszą połowę.

Golden Moments oferuje to jako bezpłatną grę w dokończ przysłowie z dużym tekstem. Można też grać bez ekranu, po prostu mówiąc pierwszą połowę i czekając.

Jak grać krok po kroku

1. Wybierz spokojną chwilę i usiądź na wysokości oczu, twarzą do osoby.
2. Czytaj pierwszą część powoli, ciepłym głosem, i zrób pauzę. National Institute on Aging radzi mówić wolno i używać krótkich, prostych zdań.
3. Poczekaj. Daj kilka sekund. Jeśli nic nie przychodzi, zaproponuj dwa lub trzy zakończenia, z których jedno jest poprawne.
4. Doceń każdą odpowiedź. „Tak, to właśnie ono” albo „Ciekawe, że to przyszło na myśl” utrzymuje przyjazny klimat.
5. Porozmawiajcie o przysłowiu. Zapytaj, co ono znaczy dla osoby albo skąd je zna. Tu jest prawdziwa wartość.
6. Zakończ, zanim się zmęczy. Kilka przysłów i wspólny śmiech to pełna sesja.

Proponowanie wyborów bez egzaminowania

Wielokrotny wybór zakończeń może ułatwić grę, ale może też wyglądać na sprawdzian, jeśli podaje się go jako wyzwanie. Zachowaj lekki ton. Powiedz „Chce pan/pani usłyszeć zakończenie czy wybrać?” zamiast „Które to?”. Proponuj wybór po pauzie, a nie zanim osoba zdążyła odpowiedzieć.

Jeśli osoba jest zdenerwowana lub zawstydzona, odłóż grę i przejdź dalej. Nasze wskazówki dotyczące komunikacji wyjaśniają, jak zmienić kierunek bez zamieszania.

Dobieranie przysłów do osoby

• Używaj jej własnych powiedzeń. Zapytaj rodzinę, co zawsze mówił rodzic lub małżonek. Przysłowia z dzieciństwa są często najłatwiejsze.
• Wybieraj krótkie, codzienne. Zwroty o pogodzie, kuchni, ogrodzie, rodzinie i porach roku są powszechne i łatwe do śledzenia.
• Trzymaj się prostoty. Przysłowia z przestarzałymi słowami lub z morałem mogą dezorientować. Zostaw je dla osób, które je lubią.
• Sprawdź język. Wiele idiomów nie przechodzi na inne języki. Używaj przysłów, które osoba zna w swoim języku, nawet jeśli trzeba znaleźć nowe.

Przysłowia według tematu

Każdy przykład poniżej pokazuje zakończenie w nawiasie, dla Ciebie. Czytaj tylko pierwszą część, a potem czekaj.

• Codzienność: „Kto rano wstaje…” (zakończenie: „temu Pan Bóg daje”); „Nie ma tego złego…” (zakończenie: „co by na dobre nie wyszło”).
• Kuchnia i jedzenie: „Za dużo kucharek…” (zakończenie: „psuje rosół”); „Apetyt rośnie…” (zakończenie: „w miarę jedzenia”).
• Dom i rodzina: „Gość w dom…” (zakończenie: „Bóg w dom”); „Co z oczu…” (zakończenie: „to z serca”).
• Pory roku i ogród: „Kwiecień, plecień…” (zakończenie: „bo przeplata trochę zimy, trochę lata”); „Jak się sieje…” (zakończenie: „tak się zbiera”).

Co, jeśli osoba nie potrafi odpowiedzieć?

Niektórzy w późnych etapach nie mogą znaleźć żadnych słów. Nie rezygnuj z przysłowia. Przeczytaj je, uśmiechnij się i zaproś do odpowiedzi gestem, skinieniem albo wskazaniem obrazka. Wspólny rytm wciąż jest wspólną chwilą. Połącz grę z muzyką, ciepłym napojem lub delikatnym masażem dłoni, jak w zajęciach na późnym etapie.

Więcej sposobów na przysłowia

Przysłowia dobrze prowadzą do rozmowy o przeszłości. Możesz zaprosić do opowieści pytaniami z pytań o wspomnienia albo zagrać w powiązaną grę, na przykład karty do rozmowy. Więcej pomysłów na cały dzień znajdziesz w zajęciach dla osób z demencją.