Игры на заврьшєниѥ рєчєний за старьци съ помрачєниємъ оума

Игра на заврьшєниѥ рєчєний оупотрѣблꙗѥтъ знаѥмѫѭ рѣчь, ꙗжє прѣстаѥтъ мало прѣдъ послѣдьнѥмъ словомъ. За мъногы чловѣкы то можєтъ быти приꙗтьнъ и тихъ обраzъ съподобьна врѣмєнє. Игра дѣлаѥтъ, понєжє словєса сѫтъ стара и добрѣ знаѥма, и чловѣкоу нє трѣбѣ помьнити ничєсо жє о дьньси. Сь пѫть показоуѥтъ, како играти, како изъбирати рєчєниꙗ и како дрьжати вьсє тихо.

Чьто ѥстъ игра на заврьшєниѥ рєчєний?

Сє ѥстъ кратъка игра, въ нѥи жє ѥдинъ чловѣкъ чьтєтъ пьрвѫѭ часть рєчєниꙗ, а дроугыи допльнꙗѥтъ коньць. Образи сѫтъ «Дѣла глаголѭтъ пачє нєжєли…» и «Раньна птица оуловлꙗѥтъ…». Чловѣкъ можєтъ рєщи коньць гласомъ, показати ѥго или изъбьрати изъ дъвою или трии коньць, ꙗжє вꙑ подастє. Нѣции чловѣци радоуѭтъ сѧ, ѥгда сами чьтѫтъ пьрвѫѭ половинѫ.

Golden Moments подаѥтъ то ꙗко свободьнѫѭ игрѫ на заврьшєниѥ рєчєний съ вєликꙑмъ писмєньмъ. Можєтє играти и бєзъ ꙋказала, просто глаголѭштє пьрвѫѭ половинѫ и жьдѫштє.

Како играти, по стѫпєнємъ

1. Изъбєритє тихъ часъ и сѧдитє на ровьнѣ очию, лицємъ къ чловѣкоу.
2. Чьтитє пьрвѫѭ часть тихо, тєплъмъ гласомъ, и постоитє. National Institute on Aging съвѣтоуѥтъ глаголати тихо и оупотрѣблꙗти кратъкы и просты рѣчи.
3. Пожидитє. Даитє нѣколико часъ. Ащє ничьто жє нє придєтъ, подаитє дъва или три коньца, ѥдинъ отъ нихъ правъ.
4. Приимитє вьсꙗкъ отвѣтъ. «Да, то ѥстъ онъ» или «О томь нє помꙑслихъ» дрьжитъ вьсє добро.
5. Бєсѣдоуитє о рєчєнии. Въпроситє, чьто то ꙗмоу znamєнаѥтъ или къдє то слꙑша. Тоу ѥстъ истиньна цѣна.
6. Прѣстанитє прѣждє оутроуждєниꙗ. Нѣколико рєчєний и смѣхъ ѥстъ пльно врѣмѧ.

Како подавати изъборъ бєзъ испытаниꙗ

Изъборъ изъ мъногꙑихъ коньць можєтъ оулєгъчити игрѫ, нъ можєтъ сѧ и чоути ꙗко испытъ, ащє подаѥтъ сѧ ꙗко подъꙗтиѥ. Дрьжитє гласъ лєгъкъ. Рьцѣтє «Хоштєши ли слꙑшати коньць или изъбьрати ѥдинъ?» а нє «Кꙑи ѥстъ?» Подаитє изъборъ по пожьдании, а нє прѣждє нєжєли чловѣкъ иматъ врѣмѧ отвѣштати.

Ащє чловѣкъ ѥстъ пєчальнъ или сърамлꙗѥтъ сѧ, оставитє игрѫ и идитє далѥ. Наши съвѣти о бєсѣдѣ показоуѭтъ, како измѣнити пѫть бєзъ мльвꙑ.

Како изъбирати рєчєниꙗ по чловѣкоу

• Оупотрѣблꙗитє рєчєниꙗ самого чловѣка. Въпроситє родъ, чьто ѥго родитєль или съпрѫгъ вьсєгда глаголаашє. Рєчєниꙗ изъ дѣтьства чѧсто сѫтъ лєгъчаꙗ.
• Изъбираитє кратъка, вьсєдьнꙗ рєчєниꙗ. Рѣчи о погодѣ, коухьни, врьтѣ, родѣ и врѣмєнєхъ лѣта сѫтъ обьштѧ и лєгъкы.
• Дрьжитє просто. Притъчѧ, ꙗжє висѧтъ на старꙑихъ словєсєхъ или на пооучєнии, могѫтъ съмѧсти. Съхранитє ꙗ за чловѣкы, ижє сѧ ими радоуѭтъ.
• Съмотритє ꙗзꙑкъ. Мъногы рєчєниꙗ нє прѣходѧтъ въ инъ ꙗзꙑкъ. Оупотрѣблꙗитє рєчєниꙗ, ꙗжє чловѣкъ знаѥтъ въ своѥмь ꙗзꙑцѣ, ащє и трѣбѣ ѥстъ искати нова.

Рєчєниꙗ по обраzомъ

Въ коѥмьждо образѣ нижє коньць ѥстъ въ скобахъ за вꙑ. Чьтитє тъкъмо пьрвѫѭ часть, потомь жьдитє.

• Погода: «Дъждь прѣдъ сєдмьѭ…» (коньць: «ꙗсно къ ѥдинои на дєсѧтє»); «Вьсꙗко облако иматъ…» (срєбрьнъ краи).
• Коухьнꙗ и брашьно: «Мъного поваръ…» (пьсоѭтъ юхѫ); «Нє чьти цыплѧтъ…» (прѣждє излѫплєниꙗ).
• Домъ и родъ: «Домъ ѥстъ идє жє сьрдьцє…» (ѥстъ); «Кръвь ѥстъ гѫстѣиша нєжєли…» (вода).
• Врѣмєна лѣта и врьтъ: «Априльскꙑ дъждєвє приносѧтъ…» (маискꙑ цвѣты); «Чьто посѣѥши, то и…» (пожьнєши).

А чьто о чловѣцѣ, ижє нє можєтъ отвѣштати?

Нѣции чловѣци нє могѫтъ обрѣсти словєсъ въ поздьнѣи стєпєни. Нє оставитє рєчєниꙗ. Чьтитє ѥ, оусмѣхнитє сѧ и призовитє отвѣтъ знамєниємъ, киваниємъ или изъборомъ образа. Съподобьниꙗ знаѥма ритъма ѥстъ пакꙑ съподобьнъ часъ. Съчетаитє игрѫ съ пѣсниѭ, тєплъмъ питиємъ или тихъмъ трєниємъ рѫкꙑ, ꙗко въ нашихъ дѣꙗниихъ за поздьнѭѭ стєпєнь.

Инꙑ обраzи оупотрѣблєниꙗ рєчєний

Рєчєниꙗ добрѣ водѧтъ къ бєсѣдѣ о минѫвъшємь житии чловѣка. Можєтє призъвати повѣсти съ въпросꙑ отъ въпросъ о въспоминании или играти подобьнѫѭ игрѫ, ꙗко бєсѣдьны картицѧ. За болє мꙑсли чрѣзъ дьнь видитє дѣꙗниꙗ за чловѣкы съ помрачєниємъ оума.