سفر با فردی که دمانس دارد

سفر می‌تواند همچنان یک گزینه باشد، وقتی فرد می‌خواهد برود و برنامه با نیازهایش جور است. یک دیدار کوتاه با خانواده ممکن است آسان‌تر از یک تور پرمشغله باشد؛ یک سفر یک‌روزه ممکن است بهتر از اقامت یک‌شبه باشد. از فرد بپرسید از سفر چه می‌خواهد و سپس برنامه‌ای بسازید که جا برای مکث یا تغییر داشته باشد.

راهنمای سفر انجمن آلزایمر آمریکا و توصیه‌های سفر دمانس استرالیا هر دو بر برنامه‌ریزی حول آسایش و روال فرد تأکید دارند. این راهنما ایده‌های کلی برای آماده‌سازی ارائه می‌کند، نه تصمیمی دربارهٔ اینکه سفر برای یک فرد مشخص امن است یا نه.

چطور تصمیم بگیریم سفر برای ما مناسب است؟

دربارهٔ سفر با فرد صحبت کنید، با واژه‌های آشنا و توصیفی ساده از جایی که می‌روید و چه کسانی آنجا خواهند بود. اگر نمی‌خواهد برود، آن را بپذیرید. می‌توانید به جای آن یک وعده غذا، یک تماس یا یک فعالیت آشنا در خانه برنامه بریزید.

به این فکر کنید که فرد الان چه چیزهایی را راحت مدیریت می‌کند. به واکنش او به تغییر روال، سروصدا، شلوغی، مسافت پیاده‌روی، انتظار و اتاق‌های ناآشنا توجه کنید. اگر چند بخش سفر احتمالاً سخت خواهد بود، آن را ساده‌تر کنید یا راه دیگری برای گذراندن وقت با هم انتخاب کنید. دمانس استرالیا توصیه می‌کند اگر مطمئن نیستید سفر با نیازهای سلامتی یا حمایتی فرد جور است، از پزشک بپرسید.

اگر فرد مشکل سلامتی تازه‌ای دارد، به کمک دارویی نیاز دارد، یا نیازهای حرکتی‌اش ممکن است در سفر تغییر کند، پیش از رزرو از متخصص مناسب بپرسید. بدون مشورت با تجویزکننده یا داروساز، داروهای تجویزشده را برای سفر متوقف، تغییر یا جابه‌جا نکنید.

چه نوع سفری را برنامه‌ریزی کنیم؟

• در صورت امکان مقصد آشنا انتخاب کنید. جایی که فرد آن را می‌شناسد، یا دیدار با افراد آشنا، ممکن است تغییرات کمتری نسبت به مسیر جدید و برنامهٔ پرجنب‌وجوش گردش داشته باشد.
• مسیر را ساده نگه دارید. انتقال‌های کمتر را ترجیح دهید و اتصال‌های تنگ را کنار بگذارید. پیش از حرکت بررسی کنید سرویس‌های بهداشتی، صندلی‌ها و فضاهای آرام کجا هستند.
• زمان مناسب روز را انتخاب کنید. برنامه را حول انرژی و ریتم معمول روزانهٔ فرد بچینید. برای وعده‌های غذایی، دارو، استراحت و آماده شدن وقت بگذارید.
• برنامه را سبک نگه دارید. یک فعالیت اصلی ممکن است کافی باشد. هر ساعت را رزرو نکنید؛ برای تأخیر یا بازگشت زودهنگام جا بگذارید.
• پیش از رفتن دربارهٔ کمک بپرسید. هواپیمایی‌ها، شرکت‌های قطار، هتل‌ها و محل‌های عمومی خدمات و قوانین متفاوتی دارند. زودتر تماس بگیرید و دربارهٔ کمک حرکتی، صندلی، سرویس بهداشتی قابل دسترس و کمک برای پیدا کردن محل درست بپرسید.

راهنمای تعطیلات آرام‌تر ایده‌هایی برای دیدارها و گردهمایی‌های خانوادگی دارد. اگر قرار است با بستگان دیدار کنید، راهنمای ملاقات ما گفت‌وگو، دیدارهای کوتاه و چگونگی رفتن بدون فشار را پوشش می‌دهد.

چه چیزهایی را بسته‌بندی کنیم؟

یک کیف کوچک سفر با وسایل ضروری آماده کنید که همراه یک همراه مورد اعتماد باشد، نه داخل چمدان تحویلی.

• دارو و اطلاعات سلامت. داروی معمول فرد را در بسته‌بندی اصلی‌اش همراه داشته باشید؛ به اندازهٔ سفر برنامه‌ریزی‌شده به علاوهٔ یک تأخیر معقول، و یک فهرست به‌روز داروها. پیش از سفر با داروهای تجویزی، قوانین فعلی حمل‌ونقل و مقصد را بررسی کنید. دوز و زمان‌بندی را مطابق تجویز نگه دارید.
• مدرک شناسایی و تماس‌ها. مدرک فرد، نشانی اقامتگاه، جزئیات تماس اضطراری و یک برنامهٔ مکتوب سفر را همراه داشته باشید. در صورتی که مفید است و مورد توافق است، کارت کوچکی با اطلاعات تماس مراقب هم بگذارید.
• وسایل راحتی. عینک، سمعک و باتری یا شارژر آن، تنقلات آشنا، آب، دستمال کاغذی، یک لایهٔ سبک و یک لباس اضافه را بردارید. یک شیء یا عکس آشنا ممکن است ورود به اتاقی ناآشنا را آسان‌تر کند.
• کپی اطلاعات مهم. از بلیط‌ها، رزروها، بیمه و اطلاعات سلامت مرتبط یک نسخهٔ کاغذی یا دیجیتال نگه دارید. برنامهٔ سفر را با فردی مورد اعتماد که همراه شما نیست به اشتراک بگذارید.

مقدار اطلاعاتی که باید همراه داشته باشید به سفر بستگی دارد. اطلاعات شخصی را امن نگه دارید و فقط با کسانی در میان بگذارید که برای ارائهٔ کمک به آن نیاز دارند.

چطور روز سفر را آسان‌تر کنیم؟

قدم بعدی را به فرد بگویید، یک‌یک. برای آماده شدن، ثبت‌نام، استفاده از سرویس بهداشتی و جابه‌جایی بین مکان‌ها وقت اضافه بگذارید. اگر برنامه عوض شد، قدم بعدی را ساده توضیح دهید، نه اینکه کل برنامهٔ طولانی را دوباره بگویید.

در مکان‌های شلوغ یا ناآشنا کنار هم بمانید. اگر فرد خسته یا ناآرام شد، در جای آرام‌تری توقف کنید، آب یا فعالیت آشنا پیشنهاد دهید و با هم تصمیم بگیرید ادامه دهید یا نه. فرد را در محیط ناآشنا تنها نگذارید، جایی که ممکن است گیج یا پریشان شود.

اگر با هواپیما یا ایستگاه بزرگ سفر می‌کنید، از ارائه‌دهنده بپرسید چه کمکی موجود است و چطور باید درخواستش را بدهید. روش‌ها تغییر می‌کنند؛ جزئیات را پیش از سفر مستقیماً با شرکت، ایستگاه یا محل تأیید کنید. به فهرست قدیمی برای قوانین امنیتی یا دسترسی فعلی تکیه نکنید.

برنامهٔ پشتیبان مفید چیست؟

پیشاپیش تصمیم بگیرید اگر فرد بخواهد برود، سفر دیر تمام شود یا کسی به استراحت نیاز داشته باشد، چه می‌کنید. یک فرد تماس را انتخاب کنید که با تلفن کمک کند. نشانی اقامتگاه و مسیر بازگشت را آسان پیدا کنید و بدانید کجا می‌توانید آرام بنشینید یا از سرویس بهداشتی استفاده کنید.

اگر باید سفر را کوتاه کنید، این کار را انجام دهید. جاذبه‌ای که از دست رفته یا بازگشت زودهنگام شکست نیست. اگر سفر فشارآور شد، وقتی به خانه برگشتید یک فعالیت آرام‌تر انتخاب کنید. راهنمای ارتباط ایده‌هایی برای صحبت آرام و دادن یک اطلاع در هر بار دارد.

آیا باید هتل یا ارائه‌دهنده را خبر کنیم؟

اگر فرد موافق است، فقط آنچه را که کارکنان برای کمک مفید نیاز دارند بگویید. برای مثال می‌توانید از هتل بخواهید یک نیاز حرکتی را ثبت کند یا یک اتاق قابل دسترس درخواست کنید. اگر فرد نمی‌خواهد تشخیصش گفته شود، راه دیگری برای درخواست کمک پیدا کنید که حریم خصوصی او را حفظ کند.

برای سفرهای طولانی‌تر، وعده‌های غذایی، خواب و زمان‌بندی دارو را تا جایی که برنامه اجازه می‌دهد نزدیک به حالت معمول نگه دارید. روز اول را بی‌عجله بگذرانید و بعد از بازگشت برای استراحت وقت بگذارید. انتخاب‌های کوچک و آشنا می‌توانند تطبیق با سفر را آسان‌تر کنند.