آسان‌تر کردن وعده‌های غذا برای فردی با زوال عقل

وعده غذا وقتی سخت‌تر می‌شود که اتاق پر سروصدا باشد، میز شلوغ باشد یا چند انتخاب هم‌زمان پیش رو باشد. با چند تغییر کوچک در محیط و سرعت غذا خوردن، شرکت در وعده برای فرد با زوال عقل آسان‌تر می‌شود. از عادت‌ها و ترجیحات خود فرد شروع کنید و آنچه را که خوب جواب می‌دهد نگه دارید.

راهنمای غذا و خوردن انجمن آلزایمر و توصیه‌های وعده غذا بنیاد زوال عقل استرالیا هر دو محیط آرام، غذای آشنا و وقت کافی را پیشنهاد می‌کنند. این راهنما محیط وعده غذا و حمایت روزمره را پوشش می‌دهد. برنامه تغذیه یا ارزیابی بلع نیست.

چطور وعده غذا را اجتماعی کنیم بدون اینکه فشار بیاید؟

اگر فرد از همراهی لذت می‌برد، با او بنشینید و غذا بخورید. گفت‌وگو را ساده نگه دارید و اجازه دهید وقتی خواست فقط روی غذا تمرکز کند. از اصلاح نحوه استفاده از وسایل غذا خوردن یا پرسیدن سؤالی که وعده را به امتحان تبدیل کند پرهیز کنید. اگر میز شلوغ یا پرسروصدا شد، تعداد افراد را کم کنید یا به جایی آرام‌تر بروید.

وقتی آشپزی برای شما خسته‌کننده شده، یک غذای آماده آشنا یا کمک برای یک بخش از کار می‌تواند وعده را آسان‌تر کند. بنیاد زوال عقل استرالیا تحویل غذای آماده به منزل را در صورت نیاز گزینه‌ای مناسب می‌داند. بپرسید فرد کدام غذاها را دوست دارد و چه نوع کمکی را می‌پذیرد؛ راحتی هم باید جا برای ترجیح او باقی بگذارد.

چطور میز را برای فهمیدن آسان‌تر کنم؟

پیش از تغییر غذایی که سرو می‌شود، ظاهر وعده را ساده کنید.

• صدا را کم کنید. تلویزیون را خاموش کنید و صداهای رقیب را پایین بیاورید. اگر کمک می‌کند تمرکز کند، فرد را دور از رفت‌وآمد آشپزخانه بنشانید.
• وسایل اضافی را جمع کنید. فقط وسایل و ادویه‌هایی را روی میز بگذارید که فرد استفاده می‌کند. دستمال، گل یا هر چیزی که حواس را پرت کند یا با غذا اشتباه گرفته شود را جابه‌جا کنید.
• از کنتراست واضح استفاده کنید. یک بشقاب ساده که با زیرانداز یا میز کنتراست دارد، دیدن غذا را آسان‌تر می‌کند. از طرح‌های شلوغ روی بشقاب و رومیزی پرهیز کنید.
• نور و دما را بررسی کنید. مطمئن شوید فرد بشقاب را می‌بیند و پیش از سرو، غذا و نوشیدنی را امتحان کنید تا خیلی داغ نباشد.
• روال آشنا را نگه دارید. اگر جای خاص، زمان یا چیدمان میز برای فرد راحت است، سعی کنید ثابت بماند. فقط چیزی را عوض کنید که مشکل ایجاد کرده است.

چه غذایی سرو کنم؟

با غذاهایی شروع کنید که فرد می‌شناسد و دوست دارد. یک غذا در هر بار، یا انتخاب بین دو مورد آشنا، بهتر از یک بشقاب پر از چند غذای جدا از هم است. اگر فرد بیشتر خواست، بخش کوچک دیگری بدهید.

ترجیحات ممکن است تغییر کند. اگر غذای موردعلاقه‌ای رد شد، بحث یا اصرار نکنید. گزینه آشنای دیگری پیشنهاد دهید، به فرد استراحت بدهید یا بعداً دوباره امتحان کنید. وعده غذا لازم نیست برنامه سخت‌گیرانه داشته باشد اگر فرد خسته یا ناراحت است؛ زمان‌های منظم را تا جایی که کار می‌کند نگه دارید و برنامه را با نیاز فرد تنظیم کنید.

اگر آشپزی برای فرد سخت شده، یکی از اعضای خانواده می‌تواند آماده‌سازی را انجام دهد و فرد در کاری امن که دوست دارد شرکت کند. راهنمای کارهای خانه ما راه‌هایی برای تطبیق کارهای آشپزخانه دارد، بدون اینکه به آزمون تبدیل شوند.

چطور استقلال فرد را حفظ کنم؟

بگذارید فرد به روشی که برایش راحت و ایمن است غذا بخورد. ممکن است کاسه، قاشق، غذای انگشتی یا بخش کوچک‌تر را ترجیح دهد. برای اصلاح یک ریختن یا گرفتن کاری که هنوز می‌تواند انجام دهد عجله نکنید. کمک را وقتی بخواهد یا لازم باشد پیشنهاد دهید و به وعده زمان کافی بدهید.

اگر فرد از همراهی لذت می‌برد، خوردن با هم می‌تواند وعده را اجتماعی کند. نزدیک بنشینید، گفت‌وگو را راحت نگه دارید و وقتی لازم است فقط روی خوردن تمرکز کند، اجازه دهید. از سؤال‌هایی که حافظه را می‌آزمایند یا اظهارنظر درباره میزان خوردنش پرهیز کنید. اگر مکث کرد، صبر کنید و بپرسید آیا برای بیشتر آماده است.

اگر وعده‌های غذا پر از استرس شود چه کنم؟

مکث کنید و دنبال یک دلیل عملی بگردید. شاید اتاق پر سروصداست، غذا آشنا نیست، یا فرد به توالت رفتن، استراحت یا تغییر وضعیت نیاز دارد. هر بار یک تغییر را امتحان کنید، مثل جمع کردن میز، دادن آب یا بردن فرد به جای آرام‌تر. اگر فرد پریشان است، متوقف شوید و بعداً دوباره امتحان کنید، به جای اینکه برای تمام کردن غذا فشار بیاورید.

اگر فرد اغلب وعده‌ها را جا می‌اندازد، ناراحت به نظر می‌رسد، در استفاده از دهان یا دست‌هایش مشکل دارد، یا تغییر تازه‌ای در اشتها یا وزن دارد، آنچه می‌بینید را بنویسید و با پزشک یا متخصص تغذیه صحبت کنید. مشکل تازه در جویدن یا بلع، سرفه مکرر هنگام خوردن یا نوشیدن، یا خفگی به مشورت حرفه‌ای نیاز دارد. یک گفتاردرمانگر که در بلع متخصص است می‌تواند ارزیابی کند و راهبردهای ایمن پیشنهاد دهد. بر اساس یک چک‌لیست عمومی، بافت غذا را تغییر ندهید، نوشیدنی‌ها را غلیظ نکنید یا روش تغذیه را عوض نکنید.

یک بشقاب نیمه‌تمام دلیل توقف فرد را روشن نمی‌کند. دنبال الگویی در وعده‌های مختلف باشید: یک غذای خاص، زمان، سطح صدا یا محل نشستن ممکن است کار را سخت‌تر کند. اگر یک غذای موردعلاقه ناگهان دشوار شد، درد یا ناراحتی دندان را بررسی کنید و از یک متخصص سلامت بپرسید، به جای اینکه فرض کنید فرد فقط بهانه می‌گیرد.

برای پرسش‌های پزشکی یا رژیم خاص، از متخصص سلامت فرد بپرسید. بدون مشورت، رژیم سخت‌گیرانه شروع نکنید یا دارو را برای تغییر اشتها تغییر ندهید. راهنمای رژیم غذایی برای سلامت مغز درباره پژوهش‌های رژیم غذایی و خطر زوال عقل بحث می‌کند؛ این راهنما جدا از راهنمای عملی وعده غذا است.

آیا وعده همیشه باید پشت میز خورده شود؟

نه. اگر نشستن پشت میز برای فرد خسته‌کننده یا گیج‌کننده است، جای راحت دیگری ممکن است بهتر باشد، به شرطی که فرد بتواند ایمن بخورد. یک وعده کوچک‌تر، میان‌وعده یا مکث می‌تواند بهتر از تلاش برای تمام کردن یک وعده کامل طبق برنامه باشد.

اگر خوردن طی چند روز دشوار شده، یا درباره غذا، مایعات یا بلع نگران هستید، با یک متخصص سلامت تماس بگیرید. برای خفگی فوری، کمک اورژانسی بگیرید.