การสังเกตความเจ็บปวดในผู้มีภาวะสมองเสื่อม

ผู้ที่อยู่กับภาวะสมองเสื่อมรู้สึกเจ็บปวดได้ แม้จะอธิบายให้ชัดเจนไม่ได้ ท่านอาจใช้คำพูดต่างกัน ท่าทาง หรือการเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อแสดงว่ามีบางอย่างผิดปกติ ผู้ดูแลสามารถสังเกตและแบ่งปันการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นได้ แต่ไม่ควรวินิจฉัยสาเหตุเพียงลำพัง

คำแนะนำเรื่องความเจ็บปวดของ Dementia Australia แนะนำให้ถามตรง ๆ และขอให้แพทย์ประเมินเมื่อสงสัยว่ามีอาการปวด สมาคมอัลไซเมอร์ก็ระบุ ว่าความไม่สบายทางกายอาจมีส่วนทำให้พฤติกรรมเปลี่ยนไปได้ คู่มือนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่การประเมินความเจ็บปวดหรือแผนการรักษา

ผู้มีภาวะสมองเสื่อมรู้สึกเจ็บโดยไม่บอกได้หรือไม่

ได้ ความเจ็บปวดยังคงเป็นความจริงแม้ท่านหาคำพูดมาบอกไม่ได้ ท่านอาจไม่เข้าใจคำถามเกี่ยวกับส่วนของร่างกายที่เจาะจง หรืออาจบอกไม่ได้ว่าเจ็บเมื่อไรหรือเจ็บอย่างไร อย่าสันนิษฐานว่าความเงียบหมายความว่าท่านสบายดี

ถามในช่วงที่เงียบสงบด้วยคำที่ท่านรู้จัก “เจ็บตรงไหนไหม” หรือ “นี่ทำให้เจ็บหรือเปล่า” อาจง่ายกว่าคำอธิบายยาว ๆ บางคนรู้จักคำว่า “ปวดเมื่อย” “ไม่สบาย” หรือ “เจ็บ” ให้เวลาท่านตอบ และยอมรับคำตอบโดยไม่ทดสอบหรือแก้ไข

ถามคำถามเดียวแล้วหยุด ท่านอาจชี้ ทำท่าทาง หรือใช้วลีที่คุ้นเคยแทนการเอ่ยชื่อส่วนของร่างกาย หลีกเลี่ยงการถามรัวหรือชี้นำให้ท่านตอบว่าใช่ หากท่านตอบว่าไม่ แต่คุณสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง ให้แบ่งปันการเปลี่ยนแปลงนั้นกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ แทนการโต้เถียงว่ามีความเจ็บปวดหรือไม่

การเปลี่ยนแปลงแบบไหนควรใส่ใจ

มองหาการเปลี่ยนแปลงจากสีหน้า การเคลื่อนไหว และกิจวัตรปกติของท่าน ท่านอาจขมวดคิ้ว ร้องไห้ คราง ระวังส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย เคลื่อนไหวน้อยลง นอนต่างไป หรือเสียความสนใจในอาหาร ท่านอาจเงียบผิดปกติ หงุดหงิด หรือกระสับกระส่ายมากขึ้นก็ได้

สัญญาณเหล่านี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าท่านเจ็บ เพราะอาจมีสาเหตุได้หลายอย่าง การปฏิเสธอาหารอาจเกี่ยวข้องกับอาการปวดปาก แต่ก็อาจมีคำอธิบายอื่นได้ แบ่งปันสิ่งที่คุณเห็นกับแพทย์หรือพยาบาล และให้พวกเขาประเมินสาเหตุ

ทำอย่างไรให้อธิบายสิ่งที่สังเกตเห็นได้ชัดเจน

จดข้อเท็จจริงไม่กี่อย่างเพื่อช่วยอธิบายการเปลี่ยนแปลง จดว่าเกิดอะไรขึ้น เริ่มเมื่อไร เห็นบ่อยแค่ไหน และตอนนั้นมีอะไรเกิดขึ้น เช่น ท่านทำหน้าเจ็บเมื่อลุกยืน หลีกเลี่ยงกิจกรรมที่คุ้นเคย หรือกินน้อยกว่าปกติ ใส่คำพูดหรือท่าทางของท่านเองด้วย

เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงกับรูปแบบปกติของท่าน ไม่ใช่กับของคนอื่น คนที่เงียบอาจไม่ร้องเมื่อเจ็บ ส่วนอีกคนอาจแสดงความไม่สบายด้วยการขยับตัวหรือพูดมากขึ้น หลีกเลี่ยงการให้คะแนนความเจ็บปวดหรือสรุปว่าพฤติกรรมมีสาเหตุเดียว เป้าหมายคือให้ข้อสังเกตที่เป็นประโยชน์แก่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ

หากท่านยินยอม ให้แบ่งปันบันทึกกับสมาชิกในครอบครัว พยาบาล หรือแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับการดูแลท่าน เก็บข้อมูลเป็นความลับและแบ่งปันเฉพาะสิ่งที่ช่วยให้ท่านได้รับการดูแล คู่มือการไปโรงพยาบาล ของเรามีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องการแบ่งปันความชอบในการสื่อสารกับเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล

ถ้าฉันคิดว่าท่านอาจเจ็บจะทำอย่างไร

ติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพและอธิบายสิ่งที่เปลี่ยนไป ความเจ็บปวดอาจมีสาเหตุหลายอย่าง เช่น การบาดเจ็บเก่า ข้ออักเสบ ปัญหาฟัน การติดเชื้อ ท้องผูก หรือแรงกดจากการนั่งท่าเดียวนานเกินไป แพทย์สามารถตรวจสุขภาพของท่านและตัดสินใจว่าควรประเมินหรือรักษาแบบใด

อย่าเริ่มยาแก้ปวด เปลี่ยนขนาดยา หรือหยุดยาอื่นโดยอาศัยข้อมูลจากเว็บไซต์ ยาบางชนิดอาจทำปฏิกิริยากันหรือไม่ปลอดภัยสำหรับผู้ที่มีโรคประจำตัวบางอย่าง ทำตามแผนการดูแลของท่าน และถามผู้สั่งยาหรือเภสัชกรเมื่อมีสิ่งใดไม่ชัดเจน

ระหว่างรอคำแนะนำ คุณลดแรงกดดันทันทีได้เช่นกัน ถามว่าสิ่งใดจะทำให้ท่านสบายขึ้น ให้ท่านพักได้ และอย่ายืนกรานให้ทำการเคลื่อนไหวหรือกิจกรรมที่ทำให้เจ็บ ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพก่อนใช้ความร้อน น้ำแข็ง การนวด หรือการรักษาอื่นหากคุณไม่แน่ใจว่าปลอดภัยหรือไม่

การเปลี่ยนพฤติกรรมอาจเกิดจากสาเหตุอื่นหรือไม่

ได้ ความเจ็บปวดเป็นสาเหตุที่เป็นไปได้ของความทุกข์ใจ แต่การเปลี่ยนแปลงอาจเกี่ยวกับความเหนื่อยล้า สภาพแวดล้อมที่สับสน ความหิว การติดเชื้อ ผลของยา หรือปัญหาสุขภาพอื่น ดูว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงและเกิดซ้ำหรือไม่ แต่อย่าพยายามหาสาเหตุทางการแพทย์ด้วยตนเอง

หากท่านสับสนขึ้นอย่างกะทันหันหรือแตกต่างจากปกติมาก ให้แจ้งผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพทันที NHS ระบุว่าความสับสนกะทันหันต้องได้รับความช่วยเหลือทางการแพทย์ทันที ใช้บริการฉุกเฉินในพื้นที่หรือกระบวนการดูแลเร่งด่วนที่ที่คุณอยู่

หากการเปลี่ยนแปลงค่อยเป็นค่อยไปหรือเกิดซ้ำ ให้นัดพบแพทย์และนำบันทึกไปด้วย คู่มือการเตรียมตัวไปพบแพทย์ มีวิธีง่าย ๆ ในการเขียนคำถามและอธิบายการเปลี่ยนแปลง

ผู้ช่วยจะตอบสนองอย่างให้เกียรติได้อย่างไร

บอกท่านว่าคุณกำลังทำอะไรก่อนช่วยเหลือ ขออนุญาตก่อนสัมผัสตัวท่านหรือขยับเสื้อผ้า เสนอทางเลือกเล็ก ๆ เช่น พักตอนนี้หรือไปนั่งที่อื่น และให้เวลาตอบ หากท่านปฏิเสธ ให้หยุดและถามผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพถึงวิธีอื่น

ถามท่านว่าต้องการใช้คำพูดแบบใดหรือความช่วยเหลือแบบใด เมื่อท่านยินยอม ให้แบ่งปันข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับผู้ช่วยที่ไว้ใจคนอื่น เพื่อไม่ให้ท่านต้องอธิบายเรื่องเดิมซ้ำ ๆ อย่าพูดถึงท่านราวกับว่าท่านไม่ได้อยู่ตรงนั้น

ความเจ็บปวดอาจสังเกตได้ยากจากภายนอก การถามอย่างนุ่มนวล การมองหาการเปลี่ยนแปลง และขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ สามารถช่วยให้ท่านได้รับการรับฟังโดยไม่ถือว่าสัญญาณหนึ่งเป็นการวินิจฉัย