ডিমেনশিয়া থকা ব্যক্তিৰ ব্যথা চিনি পোৱা

ডিমেনশিয়াৰ সৈতে জীয়াই থকা লোকে ব্যথা অনুভৱ কৰে, যদিও তেওঁলোকে সেয়া স্পষ্টভাৱে বুজাই ক’ব নোৱাৰে। ব্যক্তিজনে ভিন্ন শব্দ, ইংগিত বা আচৰণৰ পৰিবৰ্তনৰ জৰিয়তে কিবা বেয়া লগা বুজাব পাৰে। যত্নকাৰীয়ে এই পৰিবৰ্তনসমূহ লক্ষ্য কৰি জনাব পাৰে, কিন্তু একাকীভাৱে কাৰণ নিৰ্ণয় নকৰিব।

ডিমেনশিয়া অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্যথা সম্পৰ্কীয় নিৰ্দেশনা ব্যথাৰ সন্দেহ হ’লে সোজাসুজি সুধিবলৈ আৰু চিকিৎসকৰ মূল্যায়ন বিচাৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। আলঝাইমাৰ এছোচিয়েচনেও উল্লেখ কৰে যে শাৰীৰিক অস্বস্তিয়ে আচৰণৰ পৰিবৰ্তনত ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। এই পৃষ্ঠাটো সাধাৰণ তথ্য, ব্যথাৰ মূল্যায়ন বা চিকিৎসা পৰিকল্পনা নহয়।

ডিমেনশিয়া থকা ব্যক্তিয়ে কথা নকৈয়ে ব্যথা পাব পাৰে নেকি?

হয়। ব্যক্তিজনে ব্যথাৰ শব্দ বিচাৰি নাপালেও ব্যথা প্ৰকৃত। ব্যক্তিজনে কোনো নিৰ্দিষ্ট অংগৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন বুজি নোপোৱাও পাৰে, বা কেতিয়া আৰু কেনেকৈ বেয়া লাগিছে সেয়া ক’বলৈ অসুবিধা হ’ব পাৰে। নীৰৱতা মানে ব্যক্তিজন আৰামত আছে বুলি ধৰি নলব।

এটা শান্ত মুহূৰ্তত তেওঁলোকে জনা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি সুধক। “আপোনাৰ বেয়া লাগিছে নেকি?” বা “ইয়াত বেয়া লাগিছে নেকি?” সুধা, দীঘল ব্যাখ্যাতকৈ সহজ হ’ব পাৰে। কিছুমান লোকে “বিষ লগা”, “অস্বস্তি” বা “বেয়া লগা” শব্দ চিনি পায়। সঁহাৰিৰ বাবে সময় দিয়ক আৰু পৰীক্ষা বা শুধৰণি নকৰি সেয়া গ্ৰহণ কৰক।

এটা সৰল প্ৰশ্ন সোধক, তাৰ পিছত থামক। ব্যক্তিজনে ঠাই দেখুৱাব, ইংগিত দিব বা এটা পৰিচিত কথা কব পাৰে, কিন্তু অংগৰ নাম নাও ল’ব পাৰে। দ্ৰুত প্ৰশ্ন বা “হয়” বুলি কোৱাৰ দিশে ঠেলি নিদিব। যদি তেওঁ “নহয়” বুলে কিন্তু আপুনি পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰিছে, তেন্তে ব্যথা আছে নে নাই সেই বিষয়ে তৰ্ক নকৰি পৰিৱৰ্তনটো স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞক জনাওক।

কোন পৰিৱৰ্তনবোৰ লক্ষ্য কৰা উচিত?

ব্যক্তিজনৰ সাধাৰণ অভিব্যক্তি, চলন আৰু নিয়মৰ পৰিৱৰ্তন চাওক। তেওঁ মুখ কুচুৰিব পাৰে, ভ্ৰু কুচিব পাৰে, কান্দিব পাৰে, কোঁকাব পাৰে, শৰীৰৰ কোনো অংশ সাৱধানে ৰাখিব পাৰে, কম চলিব পাৰে, আলগ ধৰণে টোপনি যাব পাৰে বা খাদ্যত আগ্ৰহ হেৰুৱাব পাৰে। তেওঁ অস্বাভাৱিকভাৱে নীৰৱ, হতাশ বা অস্থিৰ হ’ব পাৰে।

এই লক্ষণসমূহৰ একোটাই প্ৰমাণ নকৰে যে ব্যক্তিজনে ব্যথা পাইছে। বহু কাৰণ থাকিব পাৰে। যেনে খাবলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো মুখৰ ব্যথাৰ লগত জড়িত হ’ব পাৰে, কিন্তু আন ব্যাখ্যাও থাকিব পাৰে। আপুনি যি দেখিছে সেয়া ডাক্তৰ বা নাৰ্ছক জনাওক আৰু কাৰণ মূল্যায়ন কৰিবলৈ তেওঁলোকক দিয়ক।

মই যি লক্ষ্য কৰিছো সেয়া কেনেকৈ বৰ্ণনা কৰিম?

কি সলনি হৈছে বুজাবলৈ কেইটামান তথ্য লিখি ৰাখক। কি ঘটিছিল, কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হ’ল, কিমান ঘনাই দেখা যায় আৰু সেই সময়ত কি হৈ আছিল লিখক। উদাহৰণস্বৰূপে, ব্যক্তিজন থিয় হওঁতে বেয়াকৈ মুখ কুচুৰিলে, এটা পৰিচিত কাম এৰি দিলে বা সাধাৰণতকৈ কম খালে উল্লেখ কৰক। ব্যক্তিজনে ব্যৱহাৰ কৰা নিজৰ শব্দ বা ইংগিতো লিখক।

পৰিৱৰ্তনটো আন কাৰোবাৰ সৈতে নহয়, ব্যক্তিজনৰ নিজৰ স্বাভাৱিক ধাৰাৰ সৈতে তুলনা কৰক। শান্ত মানুহে ব্যথা পালে চিঞৰিব নাপায়, আন কেৱল কোনোৱে চলাফেৰা বা কথা বেছি কৰি অস্বস্তি প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। ব্যথাৰ স্কোৰ দিয়া বা আচৰণৰ এটাই মাত্ৰ কাৰণ আছে বুলি সিদ্ধান্ত নোলোৱা। লক্ষ্য হ’ল স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞক উপযোগী পৰ্যবেক্ষণ দিয়া।

ব্যক্তিজনে সন্মতি দিলে, তেওঁৰ যত্নত জড়িত পৰিয়াল সদস্য, নাৰ্ছ বা ডাক্তৰৰ সৈতে টোকাবোৰ ভাগ কৰক। তথ্য গোপনীয় ৰাখক আৰু ব্যক্তিজনে যত্ন পোৱাত সহায় কৰে কেৱল সেইটোকে জনাওক। হাসপাতালৰ সাক্ষাতৰ বিষয়ে অধিক কথা, যেনে কমিউনিকেশনৰ পছন্দ হাসপাতালৰ কৰ্মীক জনোৱা বিষয়ে, আমাৰ হাসপাতাল সাক্ষাতৰ নিৰ্দেশিকাত পাব।

মই ভাবো ব্যক্তিজন ব্যথাত আছে, কি কৰিব?

স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞক যোগাযোগ কৰক আৰু কি সলনি হৈছে বৰ্ণনা কৰক। ব্যথাৰ বহু কাৰণ থাকিব পাৰে, যেনে পুৰণি আঘাত, বাত, দাঁতৰ সমস্যা, সংক্ৰমণ, কোষ্ঠকাঠিন্য বা এক অৱস্থাত বহি থকাৰ চাপ। এজন চিকিৎসকে ব্যক্তিজনৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰি কি মূল্যায়ন বা চিকিৎসা উপযুক্ত সেয়া ঠিক কৰিব পাৰে।

কোনো ওৱেবছাইটৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ব্যথাৰ ঔষধ আৰম্ভ নকৰিব, মাত্ৰা সলনি নকৰিব বা আন ঔষধ বন্ধ নকৰিব। কিছুমান ঔষধে আন ঔষধৰ সৈতে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে বা নিৰ্দিষ্ট স্বাস্থ্য অৱস্থাত ব্যক্তিজনৰ বাবে অসুৰক্ষিত হ’ব পাৰে। ব্যক্তিজনৰ যত্ন পৰিকল্পনা অনুসৰণ কৰক আৰু কোনো কথা অস্পষ্ট হ’লে ঔষধ লিখা ব্যক্তি বা ফাৰ্মাচিষ্টক সুধক।

পৰামৰ্শ বিচৰাৰ সময়ত তাৎক্ষণিক চাপ কমাব পাৰে। ব্যক্তিজনক সুধক কি অধিক আৰামদায়ক হ’ব, তেওঁক বিশ্ৰাম ল’বলৈ দিয়ক আৰু যিটো চলনে বা কামে বেয়া লগায় তাক বলেৰে নকৰিব। গৰম, বৰফ, মালিছ বা আন চিকিৎসা ব্যৱহাৰৰ আগতে নিশ্চিত নহ’লে স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞক সুধক।

আচৰণৰ পৰিবৰ্তন আন কাৰণৰ পৰাও হ’ব পাৰে নেকি?

হয়। ব্যথা অস্বস্তিৰ এটা সম্ভাৱ্য কাৰণ, কিন্তু পৰিবৰ্তন ক্লান্তি, বিভ্ৰান্তিকৰ পৰিৱেশ, ভোক, সংক্ৰমণ, ঔষধৰ প্ৰভাৱ বা আন স্বাস্থ্য সমস্যাৰ পৰাও হ’ব পাৰে। পৰিবৰ্তনৰ আগত কি হৈছিল আৰু সেয়া পুনৰ হয় নে চাওক, কিন্তু নিজে চিকিৎসাগত কাৰণ উলিওৱাৰ চেষ্টা নকৰিব।

যদি ব্যক্তিজন হঠাতে বেছি বিভ্ৰান্ত হয় বা আগৰ পৰা বেলেগ হৈ পৰে, তেন্তে তৎক্ষণাত স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞক জনাওক। NHSে কয় যে হঠাতে বিভ্ৰান্তিৰ বাবে তৎক্ষণিক চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন। আপুনি যিখন ঠাইত থাকে তাত থকা জৰুৰীকালীন সেৱা বা জৰুৰী চিকিৎসাৰ নিয়ম ব্যৱহাৰ কৰক।

পৰিবৰ্তন ধীৰে ধীৰে হ’লে বা বাৰে বাৰে ওলালে, ডাক্তৰৰ সাক্ষাৎৰ ব্যৱস্থা কৰক আৰু আপোনাৰ টোকা লৈ যাওক। ডাক্তৰৰ সাক্ষাতৰ বাবে প্ৰস্তুতিৰ নিৰ্দেশিকাত প্ৰশ্ন আৰু পৰিবৰ্তন বৰ্ণনা কৰাৰ এটা সহজ উপায় আছে।

সহায়কসকলে কেনেকৈ সন্মানজনকভাৱে সঁহাৰি দিব পাৰে?

সহায় কৰাৰ আগতে ব্যক্তিজনক কি কৰিছে বুজাই দিয়ক। গা চুবলৈ বা কাপোৰৰ কোনো অংশ সলনি কৰাৰ আগতে অনুমতি লওক। এটা সৰু পছন্দ দিয়ক, যেনে এতিয়া বিশ্ৰাম লোৱা বা আন ঠাইত বহা, আৰু উত্তৰৰ বাবে সময় দিয়ক। তেওঁ অস্বীকাৰ কৰিলে থামক আৰু অন্য উপায়ৰ বাবে স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞক সুধক।

ব্যক্তিজনক কোন শব্দ বা কেনে ধৰণৰ সহায় ভাল লাগে সুধক। তেওঁৰ সন্মতি লৈ বিশ্বাসী আন সহায়কসকলৰ সৈতে উপযোগী তথ্য ভাগ কৰক, যাতে ব্যক্তিজনে একেটা কথা বাৰে বাৰে বুজাবলগীয়া নহয়। তেওঁ উপস্থিত নথকা দৰে তেওঁৰ বিষয়ে কথা নকব।

ব্যথা বাহিৰৰ পৰা চিনি পোৱাটো কঠিন হ’ব পাৰে। মৃদুভাৱে সুধা, পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰা আৰু স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লোৱাই ব্যক্তিজনৰ কথা শুনাত সহায় কৰিব পাৰে, আৰু কোনো লক্ষণক ৰোগ নিৰ্ণয় বুলি নাধৰিব।