การไปโรงพยาบาลสำหรับผู้มีภาวะสมองเสื่อม

การไปโรงพยาบาลอาจรบกวนกิจวัตรที่คุ้นเคยและทำให้สับสนได้ ผู้ที่อยู่กับภาวะสมองเสื่อมอาจต้องการเวลา คำอธิบาย และความช่วยเหลือในกิจวัตรประจำวันมากขึ้นระหว่างอยู่ที่นั่น การวางแผนว่าจะแบ่งปันอะไรกับเจ้าหน้าที่จะช่วยสนับสนุนทั้งท่านและคนที่ช่วยดูแลท่าน

คู่มือการไปโรงพยาบาลและการจำหน่ายออกของสมาคมอัลไซเมอร์ และคู่มือการไปโรงพยาบาลของ Dementia Australia แนะนำให้เตรียมข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ของที่คุ้นเคย และคำถามที่ต้องติดตามผล คำแนะนำของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมีความสำคัญกว่าคู่มือทั่วไปนี้

ควรเตรียมตัวสำหรับการไปโรงพยาบาลตามนัดอย่างไร

หากเป็นการไปตามนัด ให้ถามท่านว่าท่านเข้าใจเรื่องนี้อย่างไรและอยากรู้อะไรบ้าง ให้ท่านมีส่วนร่วมในการตัดสินใจมากเท่าที่ท่านต้องการ บางคนอยากรู้ล่วงหน้านานแล้ว ส่วนบางคนอาจรู้สึกกังวลน้อยลงเมื่อได้รับคำอธิบายสั้น ๆ อย่างสงบใกล้เวลา ทำตามความชอบของท่านเมื่อเป็นไปได้

ถามโรงพยาบาลว่าควรนำข้อมูลและของอะไรไปบ้าง รายการยาปัจจุบัน ข้อมูลการแพ้หากทราบ และชื่อกับเบอร์โทรของบุคลากรทางการแพทย์ที่ดูแลประจำอาจช่วยเจ้าหน้าที่ นำแว่นตา เครื่องช่วยฟัง เสื้อผ้าที่คุ้นเคย ของใช้ส่วนตัว และของปลอบใจไปด้วย หากโรงพยาบาลอนุญาต เอกสารทางกฎหมายหรือเอกสารการดูแลล่วงหน้าควรเก็บไว้กับท่านเฉพาะเมื่อเกี่ยวข้อง และท่านหรือผู้มีอำนาจตัดสินใจที่ได้รับมอบหมายเลือกจะนำไป

วางแผนว่าใครจะไปด้วยและครอบครัวหรือผู้ช่วยที่ไว้ใจจะแจ้งความคืบหน้าอย่างไร หากคนหนึ่งอยู่ไม่ได้ ให้ขอให้อีกคนที่ไว้ใจผลัดเปลี่ยน ท่านอาจอยากมีเพื่อนร่วมทางในบางช่วงของการรักษา และต้องการความเป็นส่วนตัวในช่วงอื่น

ควรแบ่งปันข้อมูลอะไรกับเจ้าหน้าที่

แบ่งปันรายละเอียดที่ช่วยให้เจ้าหน้าที่สื่อสารและดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อมคนนี้ได้ เมื่อท่านยินยอม ให้เขียนบันทึกสั้น ๆ ที่มีชื่อที่ท่านต้องการให้เรียก วิธีที่ท่านสื่อสาร สิ่งที่ช่วยให้ท่านเข้าใจ และกิจวัตรหรือของปลอบใจที่สำคัญ คุณอาจบอกด้วยว่าท่านแสดงความเจ็บปวดหรือทุกข์ใจอย่างไร หากท่านอาจไม่ใช้คำพูดในการบอก

ทำบันทึกให้สั้นและเก็บเป็นความลับ แบ่งปันกับสมาชิกทีมดูแลที่จำเป็นต้องใช้เท่านั้น ถามเจ้าหน้าที่ว่าพวกเขาอยากรับข้อมูลนี้อย่างไรและอยากให้เก็บไว้ที่ไหน อย่าเขียนข้อมูลอ่อนไหวไว้บนกระดานสาธารณะหรือแชร์กับผู้มาเยี่ยมที่ไม่จำเป็นต้องรู้

ท่านควรมีส่วนร่วมในการสนทนาเท่าที่ทำได้ ขอให้เจ้าหน้าที่พูดกับท่านโดยตรง ใช้คำพูดที่เรียบง่าย และเว้นเวลาให้ท่านตอบ หากต้องเพิ่มเติมบางอย่างที่ท่านอาจจำไม่ได้ ให้อธิบายสิ่งที่คุณสังเกตเห็นโดยไม่เดาสาเหตุ

ควรช่วยอย่างไรเมื่อไปห้องฉุกเฉิน

หากการไปครั้งนี้เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด ให้เล่าว่าเกิดอะไรขึ้น เริ่มเมื่อไร และมีอะไรเปลี่ยนไปจากพฤติกรรมปกติของท่าน เจ้าหน้าที่อาจถามคำถามเดิมมากกว่าหนึ่งครั้ง การจดบันทึกสั้น ๆ จะช่วยให้คุณเล่าเรื่องได้ชัดเจนเหมือนกันกับแต่ละคน

บอกเจ้าหน้าที่ว่าท่านมีภาวะสมองเสื่อมและอะไรที่ช่วยท่านได้ตามปกติ ถามว่าใครจะเป็นผู้ติดต่อหลักสำหรับความคืบหน้า หากท่านต้องรอ เสียงที่คุ้นเคย ของเล็ก ๆ ให้มองดู หรือแว่นตาและเครื่องช่วยฟังอาจช่วยได้ หากเจ้าหน้าที่บอกว่าใช้ได้อย่างปลอดภัย

ทำตามคำแนะนำจากทีมแพทย์ ก่อนช่วยเรื่องอาหาร เครื่องดื่ม ยา การเดิน หรือการดูแลส่วนตัว ให้ตรวจกับเจ้าหน้าที่ว่าอะไรปลอดภัยในขณะนั้น การตรวจหรือการรักษาที่โรงพยาบาลอาจเปลี่ยนสิ่งที่ท่านทำได้ไปชั่วขณะ

ควรทำอย่างไรหากท่านดูเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

แจ้งพยาบาลหรือแพทย์ทันทีหากท่านสับสนขึ้นอย่างกะทันหันหรือมีพฤติกรรมที่ต่างจากปกติมาก อย่าสันนิษฐานว่าเป็นเพียงภาวะสมองเสื่อม คำแนะนำของ NHS เรื่องความสับสนกะทันหัน ระบุว่าความสับสนกะทันหันต้องได้รับการดูแลทางการแพทย์ทันที

แบ่งปันว่าการเปลี่ยนแปลงเริ่มเมื่อไรและสิ่งที่คุณสังเกตเห็น ท่านอาจแสดงความไม่สบายผ่านสีหน้า การเคลื่อนไหว การนอน หรือการกินที่เปลี่ยนไป แม้ท่านจะอธิบายไม่ได้ ขอให้ทีมดูแลประเมินการเปลี่ยนแปลงนั้น แทนการพยายามวินิจฉัยเองเมื่ออยู่ที่บ้าน

ทำอย่างไรให้การพักรักษาที่โรงพยาบาลสนับสนุนท่าน

รักษากิจวัตรที่คุ้นเคยเมื่อเจ้าหน้าที่บอกว่าปลอดภัย นำรูปถ่ายที่คุ้นเคยหรือของปลอบใจอื่นไป ลดเสียงรบกวนเท่าที่ทำได้ และอธิบายทีละขั้นตอน ให้ท่านทำสิ่งที่ทำได้และอยากทำ ถามเจ้าหน้าที่ก่อนย้ายอุปกรณ์ เปลี่ยนห้อง หรือช่วยเรื่องอาหารและการดูแลส่วนตัว

ท่านอาจต้องการความช่วยเหลือในการใช้ปุ่มเรียก หาห้องน้ำ หรือเข้าใจตารางใหม่ บอกเจ้าหน้าที่ว่าท่านมักต้องการการช่วยเหลือแบบไหน และถามว่าจะขอความช่วยเหลือระหว่างการเยี่ยมอย่างไร หากท่านอยากให้มีคนอยู่ด้วย ให้ถามว่าโรงพยาบาลอนุญาตให้มีผู้มาเยี่ยมหรืออยู่เฝ้าค้างคืนได้มากน้อยแค่ไหน

การพักรักษาที่โรงพยาบาลก็ทำให้ผู้ดูแลเหนื่อยได้เช่นกัน จัดให้มีผู้ไว้ใจอีกคนมาผลัดเปลี่ยนหากท่านยินยอม ถามผู้ประสานงานของโรงพยาบาลหรือนักสังคมสงเคราะห์เรื่องการสนับสนุนสำหรับท่านและครอบครัวตลอดช่วงที่พักรักษา

ควรตรวจอะไรก่อนท่านออกจากโรงพยาบาล

ขอแผนการจำหน่ายออกเป็นลายลักษณ์อักษร ตรวจว่ามีการอธิบายนัดติดตาม งานดูแล การเปลี่ยนแปลงยาใด ๆ และผู้ที่ควรติดต่อเมื่อเกิดปัญหา หากคำแนะนำไม่ชัดเจน ให้ขอให้ทีมจำหน่ายออกอธิบายก่อนออกจากโรงพยาบาล

พูดคุยว่าที่บ้านจะต้องมีการสนับสนุนอะไรบ้าง พิจารณาว่าใครจะช่วยเรื่องอาหาร การเคลื่อนไหว การอาบน้ำ การนัดหมาย และอุปกรณ์หรือบริการที่บ้านที่อาจต้องใช้ ตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสิ่งที่ครอบครัวและเพื่อนให้ได้ ถามผู้วางแผนการจำหน่ายออกของโรงพยาบาลเกี่ยวกับบริการอื่นในพื้นที่ หากแผนดูจัดการยาก

หลังกลับถึงบ้าน ให้เวลาท่านพักและค่อย ๆ กลับเข้าสู่กิจวัตรที่คุ้นเคย แบ่งปันแผนที่เขียนไว้เฉพาะกับคนที่ท่านตกลงให้มีส่วนร่วม หากท่านสับสนอย่างกะทันหันหรือป่วยหนักขึ้น ให้ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ทันที อย่ารอการนัดติดตามตามปกติ

บางครั้งการเยี่ยมที่สงบอาจเป็นไปไม่ได้ โดยเฉพาะในกรณีฉุกเฉิน การเตรียมตัว การสื่อสารที่ชัดเจน และแผนการจำหน่ายออกที่เขียนไว้ ยังช่วยให้ทุกคนรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปได้