حمایت از فردی با زوال عقل که تنها زندگی می‌کند

زندگی تنها به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که فرد چقدر کمک لازم دارد. انجمن آلزایمر یادآوری می‌کند که بسیاری از افراد مبتلا به آلزایمر، به‌ویژه در مرحله اولیه، با تنظیمات ساده، اقدامات ایمنی و حمایت دیگران همچنان به تنهایی زندگی می‌کنند. پرسش مفیدتر این است که این فرد چه چیزی را می‌خواهد ادامه دهد و چه چیزی انجام آن کارها را آسان‌تر می‌کند؟

این گفتگو را وقتی شروع کنید که وقت کافی هست و مشکل فوری برای حل کردن وجود ندارد. بپرسید چه چیزی راحت است، کدام روال‌ها برایش مهم‌اند و چه نوع کمکی را می‌پذیرد. برنامه‌ای که با خود فرد ساخته شود، بیشتر احتمال دارد با زندگی‌اش جور باشد تا فهرستی از کارهایی که بر اساس نگرانی‌های دیگران چیده شده است.

چه چیزهایی می‌تواند زندگی روزمره را آسان‌تر کند؟

چند حمایت آشنا را به کار ببرید که با روال‌های فرد جور باشد. انجمن آلزایمر ابزارهای عملی مانند تقویم، فهرست‌ها و یادآورها را برای نیازهای روزانه توصیه می‌کند.

• یک جا برای وسایل ضروری انتخاب کنید. کلید، عینک، کیف پول و تلفن را در جای توافق‌شده‌ای نگه دارید. یک سینی نزدیک در یا یک قفسه برچسب‌دار می‌تواند پیروی از روال را آسان‌تر کند.
• از یک تقویم یا سیستم یادآوری استفاده کنید. تقویم دیواری، تخته سفید، دفترچه کاغذی یا تقویم گوشی را انتخاب کنید که فرد از قبل دوست دارد از آن استفاده کند. نوبت‌ها و فعالیت‌های منظم را در یک جا نگه دارید، نه در چند برنامه و یادداشت پراکنده.
• روال‌ها را قابل دیدن کنید. اگر کاری اغلب فراموش می‌شود، یک یادداشت کوتاه بنویسید یا وسیله لازم برای آن را در جای آشنا بگذارید. مراحل را کوتاه نگه دارید و اگر دیگر کمک نمی‌کنند، با هم بازبینی کنید.
• کارهای تکراری را قابل پیش‌بینی کنید. یک تحویل منظم خرید، سرکشی خانه‌دار یا هماهنگی غذا می‌تواند تعداد تصمیم‌هایی را که فرد به‌تنهایی باید بگیرد کم کند.

راهنمای ما درباره روال‌های روزانه راه‌های ساده‌ای برای آشنا نگه داشتن روز ارائه می‌دهد بدون اینکه سفت و سخت شود. هدف حمایت از انتخاب‌های فرد است، نه پر کردن هر ساعت.

خانواده و دوستان چطور می‌توانند کمک مفید ارائه دهند؟

تعداد کمی تماس منظم را توافق کنید. یک سرکشی یا تماس کوتاه در زمانی مشخص می‌تواند مفیدتر از چند نفر باشد که بی‌برنامه سر می‌زنند. بپرسید فرد چه کسانی را می‌خواهد درگیر کند و هر نفر چه کاری می‌تواند انجام دهد.

پیشنهادها را مشخص کنید. «اگر پنج‌شنبه خرید بیاورم، کمک می‌کند؟» راحت‌تر از «هر وقت لازم داشتی بگو» پاسخ داده می‌شود. یک شخص مورد اعتماد ممکن است در خرید، حمل‌ونقل، غذا، قبوض یا تقویم نوبت‌ها کمک کند. انجمن آلزایمر توصیه می‌کند وقتی این نیازها پیش می‌آیند، برای کارهای خانه، غذا، حمل‌ونقل و یادآوری دارو کمک هماهنگ شود.

اگر چند نفر کمک می‌کنند، توافق کنید هر کار با کیست و چطور به‌روزرسانی‌های مهم منتقل شود. اطلاعات را فقط با افرادی در میان بگذارید که فرد انتخاب کرده، مگر در مواردی که یک نگرانی فوری ایمنی کمک فوری لازم دارد. اگر دور زندگی می‌کنید، برای هماهنگی با افرادی که فرد انتخاب کرده، راهنمای مراقبت از راه دور ما را ببینید. راهنمای ارتباط درباره صحبت کردن درباره حمایت، بدون تبدیل آن به آزمون، بیشتر توضیح می‌دهد.

چطور فرد می‌تواند هنگام زندگی تنها در ارتباط بماند؟

فعالیت‌ها و ارتباطی را انتخاب کنید که فرد از آنها لذت می‌برد. می‌تواند یک تماس هفتگی، دیدار همسایه، یک وعده غذای جمعی، یک باشگاه آشنا یا قدم زدن با یک شخص مورد اعتماد باشد. بپرسید کدام گزینه‌ها برایش خوشایند است؛ فرض نکنید بیشتر بودن مهمان یا گروه همیشه بهتر است.

زمان اجتماعی منظم می‌تواند هفته را برای فرد آشناتر کند و چیزی برای منتظرماندن به او بدهد. اگر رفت‌وآمد به یک فعالیت دشوار شده، یک تماس، سواری با شخص مورد اعتماد یا یک رویداد کوچک‌تر نزدیک خانه را در نظر بگیرید. راهنمای ما درباره ارتباط اجتماعی شامل راه‌های کم‌فشار برای ارتباط است.

چطور متوجه شویم برنامه باید تغییر کند؟

هیچ فهرست واحدی وجود ندارد که تعیین کند فردی می‌تواند تنها زندگی کند یا نه. در عوض به تغییرات مشخص در زندگی روزمره توجه کنید: کاری که فرد قبلاً راحت انجامش می‌داد حالا بارها مشکل ایجاد می‌کند، وعده‌های غذایی از دست می‌روند، نوبت‌ها گم می‌شوند، یا او می‌گوید کار خاصی سخت‌تر شده است.

از فرد بپرسید چه چیزی را متوجه شده است. یک تغییر عملی پیشنهاد دهید و بررسی کنید آیا کمک می‌کند. اگر نگرانی‌های تکراری درباره غذا، داروها، امور مالی، حرکت یا ایمنی خانه وجود دارد، از فرد بپرسید آیا حاضر است با پزشک یا متخصص مراقبت اجتماعی صحبت کند. یک ارزیابی رسمی می‌تواند به شناسایی گزینه‌های حمایتی کمک کند؛ الزامی نیست که فرد هر پیشنهادی را بپذیرد.

اگر فرد درباره کمک مطمئن نیست، کوچک شروع کنید. ممکن است خرید هفتگی با تحویل را به یک مراقب در خانه ترجیح دهد، یا کمک در کارهای اداری را بخواهد اما نه مراقبت شخصی. او را در انتخاب کسی که کمک می‌کند و زمان سرکشی‌ها شریک کنید. اگر نگرانی درباره خود خانه است، راهنمای ایمنی خانه تغییرات اتاق به اتاق را پوشش می‌دهد.

اگر فرد کمک نمی‌خواهد چه کنم؟

پیش از پیشنهاد دادن برنامه دیگر، دلیل او را بشنوید. ممکن است نگران حریم خصوصی، هزینه، از دست دادن کنترل یا حضور فردی ناآشنا در خانه باشد. بپرسید چه نوع کمکی قابل قبول به نظر می‌رسد، سپس ببینید آیا یک آزمایش کوچک جواب می‌دهد. برخی افراد یک یادآور یا کار مشترک را ترجیح می‌دهند؛ برخی دیگر حمایت از یک شخص مورد اعتماد را به جای یک خدمت تازه می‌خواهند.

از تبدیل تماس‌ها به آزمون پرهیز کنید. یک تماس می‌تواند گفتگو باشد، نه فهرستی از پرسش‌ها درباره اینکه آیا فرد غذا خورده، دارو مصرف کرده یا نوبتش را به یاد دارد. اگر خطر فوری وجود دارد، با خدمات اضطراری محلی تماس بگیرید. برای نگرانی‌های جاری، فرد را درگیر نگه دارید و از تیم مراقبت یا خدمات حمایتی محلی مشورت بگیرید.

زندگی تنها ممکن است با ترکیبی متغیر از روال‌ها، روابط و کمک عملی همچنان جواب دهد. برنامه را با فرد بازبینی کنید، آنچه مفید است را نگه دارید و بخش‌هایی را که دیگر جور نیستند تنظیم کنید.