স্মৃতিভ্ৰংশত ভোগা একাকী থকা ব্যক্তিক সহায়

একাকী থকাই নিজে নিজে কিমান সহায় লাগিব সেইটো নির্ধাৰণ নকৰে। আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে উল্লেখ কৰে যে বহু ব্যক্তিয়ে, বিশেষকৈ আগৰ পৰ্যায়ত, সৰল সমন্বয়, সুৰক্ষা ব্যৱস্থা আৰু আনৰ সহায়েৰে নিজে নিজে থাকি থাকে। অধিক নিৰ্দিষ্ট প্ৰশ্নটো হ’ল: এই ব্যক্তিজনে কি কৰি থাকিব বিচাৰে, আৰু সেই কামবোৰ কেনেকৈ সহজ হ’ব পাৰে?

কোনো তৎক্ষণাত সমস্যা নথকা সময়ত, যথেষ্ট সময় থকা অৱস্থাত এই আলোচনাটো আৰম্ভ কৰক। কি সুখকৰ লাগে, কোন ৰুটিন গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু কেনেৰ সহায় তেওঁ গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে সোধক। তেওঁৰ লগত তৈয়াৰ কৰা পৰিকল্পনাই আনৰ চিন্তা অনুসৰি সজোৱা কামৰ তালিকাতকৈ তেওঁৰ জীৱনৰ লগত ভালকৈ খাপ খোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি।

দৈনিক জীৱন সহজ কৰিব পৰা কি?

ব্যক্তিজনৰ ৰুটিনৰ লগত মিল থকা কেইটামান পৰিচিত সহায় ব্যৱহাৰ কৰক। আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে দৈনিক প্ৰয়োজনৰ বাবে পঞ্জিকা, তালিকা আৰু স্মাৰক-বাৰ্তাৰ দৰে ব্যৱহাৰিক সঁজুলি পৰামৰ্শ দিয়ে।

• প্ৰয়োজনীয় বস্তুৰ বাবে এটা ঠাই বাছনি কৰক। চাবি, চশমা, বটুৱা আৰু ফোন একে সন্মত ঠাইত ৰাখক। দুৱাৰৰ ওচৰত এটা ট্ৰে বা লেবেল লগোৱা তাক ৰুটিনটো অনুসৰণ কৰাত সহজ কৰিব পাৰে।
• এটা পঞ্জিকা বা স্মাৰক ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰক। ব্যক্তিজনে ইতিমধ্যে ভাল পোৱা দেৱালৰ পঞ্জিকা, হোৱাইটবৰ্ড, কাগজৰ ডায়েৰী বা ফোনৰ পঞ্জিকা বাছনি কৰক। সাক্ষাৎ আৰু নিয়মীয়া কাম এঠাইতে ৰাখক, কেইবাটাও এপ আৰু টোকাত ছটিয়াই নৰাখি।
• ৰুটিন দৃশ্যমান কৰক। এটা কাম প্ৰায়ই পাহৰি যায় যদি, এটা চুটি টোকা লিখক বা তাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বস্তু এটা পৰিচিত ঠাইত ৰাখক। পদক্ষেপবোৰ চুটি ৰাখক আৰু সহায় নকৰিলে একেলগে পুনৰ চাওক।
• নিয়মীয়া কাম অনুমানযোগ্য কৰক। নিয়মীয়া বস্তু ডেলিভাৰী, ঘৰ চোৱাৰ লোক বা খাবাৰৰ ব্যৱস্থাই ব্যক্তিজনে একেলে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ সংখ্যা কমাব পাৰে।

দৈনিক ৰুটিন পৰিচিত ৰাখিবলৈ আমাৰ দৈনিক ৰুটিনৰ নিৰ্দেশিকাত সৰল উপায় আছে। লক্ষ্য হ’ল ব্যক্তিজনৰ পছন্দক সমৰ্থন কৰা, প্ৰতিটো ঘণ্টা পূৰণ কৰা নহয়।

পৰিয়াল আৰু বন্ধুৱে কেনেকৈ উপযোগী সহায় দিব পাৰে?

কেইজনমান নিয়মীয়া যোগাযোগকাৰীৰ বিষয়ে সন্মত হওক। এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত চুটি সাক্ষাৎ বা কল অনিয়মিতভাৱে বহুজনে পৰীক্ষা কৰাতকৈ বেছি উপযোগী হ’ব পাৰে। ব্যক্তিজনক সুধক তেওঁ কাক জড়িত কৰিব বিচাৰে আৰু প্ৰত্যেকে কি কৰিব পাৰে।

সহায়ৰ প্ৰস্তাৱ নিৰ্দিষ্ট কৰক। “বৃহস্পতিবাৰে মই যদি ব্ৰেকফাষ্টৰ বস্তু আনোঁ, সেইটো সহায় হ’বনে?” সেইটো উত্তৰ দিবলৈ সহজ “কিবা লাগিলে জনাব” বুলি কোৱাতকৈ। বিশ্বাসী লোকে কিনাকটা, পৰিবহণ, খাবাৰ, বিল বা সাক্ষাতৰ পঞ্জিকাত সহায় কৰিব পাৰে। আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে প্ৰয়োজন হ’লে ঘৰুৱা কাম, খাবাৰ, পৰিবহণ আৰু ঔষধৰ স্মাৰকৰ বাবে সহায়ৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।

কেইজনমান মানুহে সহায় কৰিলে, কোনে প্ৰতিটো কাম চম্ভালিব আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ আপডেট কেনেকৈ পঠাব সেইটো সন্মত হওক। ব্যক্তিজনে বাছনি কৰা লোকসকলৰ বাহিৰে তথ্য সীমিত ৰাখক, কেৱল তৎক্ষণাত সুৰক্ষাৰ জৰুৰী সমস্যা হ’লেই ব্যতিক্ৰম। আপুনি দূৰত থাকিলে, ব্যক্তিজনে বাছনি কৰা লোকসকলৰ সৈতে সমন্বয় কৰিবলৈ আমাৰ দূৰৰ যত্নৰ নিৰ্দেশিকা চাওক। যোগাযোগৰ নিৰ্দেশিকাত সহায়ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা পৰীক্ষা নহয় সেইটো কেনেকৈ কৰিব লাগে তাৰ বিষয়ে আছে।

একাকী থাকোঁতে ব্যক্তিজন কেনেকৈ সংযুক্ত থাকিব পাৰে?

ব্যক্তিজনে উপভোগ কৰা কাৰ্যকলাপ আৰু যোগাযোগ বাছনি কৰক। এইটো সাপ্তাহিক কল, প্ৰতিবেশীৰ সাক্ষাৎ, সম্প্ৰদায়ৰ আহাৰ, পৰিচিত ক্লাব বা বিশ্বাসী লোকৰ সৈতে এটা খোজকঢ়া হ’ব পাৰে। ব্যক্তিজনক সুধক কোনটো সুখকৰ লাগে; বেছি আগন্তুক বা গোটেই সদায় ভাল বুলি ধৰি নলওক।

নিয়মীয়া সামাজিক সময়ে সপ্তাহটো চিনি পাবলৈ সহজ কৰিব পাৰে আৰু ব্যক্তিজনৰ বাবে আশা কৰিবলগীয়া কিবা এটা দিব পাৰে। কোনো কাৰ্যকলাপলৈ যোৱাটো কঠিন হৈ আহিলে, এটা কল, বিশ্বাসী লোকৰ সংগত যাত্ৰা বা ওচৰত এটা সৰু অনুষ্ঠান বিবেচনা কৰক। সামাজিক সংযোগৰ নিৰ্দেশিকাত কম চাপৰ যোগাযোগৰ উপায় আছে।

পৰিকল্পনাটো কেতিয়া সলনি কৰিব লাগে কেনেকৈ জানিম?

কোনে একাকী থাকিব পাৰে সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰা কোনো এখন একক তালিকা নাই। তাৰ সলনি, দৈনিক জীৱনৰ নিৰ্দিষ্ট সলনিবোৰলৈ মনোযোগ দিয়ক: ব্যক্তিজনে আগতে সুবিধাৰে কৰা কাম এতিয়া বাৰে বাৰে সমস্যা সৃষ্টি কৰিছে, খাবাৰ বাদ পৰিছে, সাক্ষাৎৰ কথা হেৰাই যাইছে, বা তেওঁ কোনো কাম কঠিন লগা বুলি কৈছে।

ব্যক্তিজনক সুধক তেওঁ কি লক্ষ্য কৰিছে। এটা ব্যৱহাৰিক সলনি আগবঢ়াওক আৰু ই সহায় কৰিছে নে নাই চাওক। খাবাৰ, ঔষধ, আৰ্থিক কাম, চলাফুৰা বা ঘৰৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে বাৰে বাৰে চিন্তা হ’লে, ব্যক্তিজনক ডাক্তৰ বা সমাজ-সেৱাৰ পেছাদাৰীৰ লগত কথা পাতিবলৈ সোধক। আনুষ্ঠানিক মূল্যায়নে সহায় বিকল্প চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে; ই ব্যক্তিজনক প্ৰতিটো পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য নকৰে।

ব্যক্তিজনে সহায়ৰ বিষয়ে অনিশ্চিত হ’লে, সৰুকৈ আৰম্ভ কৰক। তেওঁ হয়তো যত্নকাৰীক ঘৰলৈ অহাতকৈ সাপ্তাহিক মুদি ডেলিভাৰী বা কাগজপত্ৰৰ সহায় বেছি পছন্দ কৰে, কিন্তু ব্যক্তিগত যত্নত নহয়। সহায় কৰা লোক আৰু সাক্ষাতৰ সময় বাছনিতো তেওঁক জড়িত কৰক। ঘৰটোৰ বিষয়ে চিন্তা হ’লে, ঘৰৰ নিৰাপত্তাৰ নিৰ্দেশিকাত কোঠা অনুসৰি পৰিবৰ্তনৰ কথা আছে।

ব্যক্তিজনে সহায় নিবিচাৰিলে কি কৰিম?

অন্য পৰিকল্পনা আগবঢ়াৰ আগতে কাৰণটো শুনক। গোপনীয়তা, খৰচ, নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুওৱা বা ঘৰত এজন অচিনাকি লোক থকাৰ বিষয়ে তেওঁৰ চিন্তা থাকিব পাৰে। কেনে সহায় গ্ৰহণযোগ্য হ’ব সোধক, তাৰ পিছত সৰু পৰীক্ষা এটা কাম কৰে নে নাই চাওক। কিছুমান মানুহে স্মাৰক বা একেলগে কৰা কাম পছন্দ কৰে; আনে নতুন সেৱাতকৈ এজন বিশ্বাসী লোকৰ সহায় বিচাৰে।

যোগাযোগক পৰীক্ষাত ৰূপান্তৰিত নকৰিব। এটা কল এটা কথোপকথন হ’ব পাৰে, ব্যক্তিজনে খালে, ঔষধ খালে বা সাক্ষাৎ মনত ৰাখিলে নে বুলি সোধাৰ তালিকা নহয়। তাৎক্ষণিক বিপদ থাকিলে স্থানীয় জৰুৰীকালীন সেৱাত যোগাযোগ কৰক। নিয়মীয়া চিন্তাৰ বাবে ব্যক্তিজনক জড়িত ৰাখক আৰু তেওঁৰ যত্ন দল বা স্থানীয় সহায় সেৱাৰ পৰামৰ্শ লওক।

একাকী থকাটো পৰিৱৰ্তনশীল ৰুটিন, সম্পৰ্ক আৰু ব্যৱহাৰিক সহায়ৰ মিশ্ৰণৰ সৈতে কাম কৰি থাকিব পাৰে। ব্যক্তিজনৰ লগত পৰিকল্পনা পুনৰ চাওক, উপযোগী অংশ ৰাখক আৰু আৰু খাপ নোখোৱা অংশ সলনি কৰক।