স্মৃতিভ্ৰংশত ভোগা ব্যক্তিৰ বাবে দূৰৰ পৰা যত্ন

দূৰত থাকিলে কি সহায় লাগে জনাটো কঠিন হ’ব পাৰে, কিন্তু দূৰত্ব সকলো অংশগ্ৰহণৰ পথ কাটি নেৰে। আপুনি সেৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে, ব্যক্তিজনে সন্মত হোৱা কাম লব পাৰে, বা দৈনিক যত্ন দিয়া লোকক সহায় কৰিব পাৰে। প্ৰথমে স্মৃতিভ্ৰংশত ভোগা ব্যক্তিজনক তেওঁ কি বিচাৰে আৰু কাক জড়িত কৰিব বিচাৰে সোধক।

আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনৰ দূৰৰ যত্নৰ নিৰ্দেশিকাত সাক্ষাতৰ ব্যৱস্থা, স্থানীয় সেৱাৰ বিচাৰ, ওচৰৰ সহায়কৰ সৈতে সমন্বয় আৰু দৈনিক যত্নকাৰীক বিশ্ৰাম দিয়াৰ দৰে দায়িত্ব বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পৰিয়াল যত্নকাৰী আলায়েন্সে উল্লেখ কৰে যে দূৰৰ পৰা সেৱা বিচাৰি উলিওৱা আৰু সাক্ষাতৰ পৰিকল্পনা কৰা কঠিন হ’ব পাৰে। এই নিৰ্দেশিকাত সাধাৰণ পৰিকল্পনাৰ ধাৰণা আছে; স্থানীয় সেৱা আৰু নিয়ম বেলেগ হয়।

দূৰৰ পৰা মই কি কৰিব পাৰোঁ?

ব্যক্তিজনে কি বিচাৰে আৰু আপুনি নিৰ্ভৰযোগ্যভাৱে কি কৰিব পাৰে সেই অনুসৰি ব্যৱহাৰিক কাম বাছনি কৰক। সহায়ত এইবোৰ থাকিব পাৰে:

• সাক্ষাতৰ ব্যৱস্থা কৰক। ক্লিনিকৰ সৈতে যোগাযোগ, পঞ্জিকা ৰখা বা পৰিবহণৰ পৰিকল্পনাত সহায় বিচাৰে নে সোধক।
• স্থানীয় সেৱাৰ বিচাৰ কৰক। ব্যক্তিজন যেখানে থাকে তাত খাবাৰ ডেলিভাৰী, পৰিবহণ, ঘৰুৱা সহায়, প্ৰাপ্তবয়স্কৰ দিনৰ কাৰ্যসূচী বা যত্নকাৰীৰ দল বিচাৰক। বিৱৰণ প্ৰদানকাৰীৰ সৈতে পৰীক্ষা কৰক; উপলব্ধতা অঞ্চল অনুসৰি বেলেগ।
• সন্মত কাগজপত্ৰ বা অৰ্ডাৰ চম্ভালক। ব্যক্তিজনে বিচাৰিলে আপুনি ফৰ্ম সজাব বা সামগ্ৰীৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে। আৰ্থিক, বীমা আৰু স্বাস্থ্য নথিৰ বাবে অধিক সাৱধানতা লাগে; আৰ্থিক সহায় আৰু প্ৰতাৰণা সুৰক্ষাৰ নিৰ্দেশিকা চাওক আৰু কোনো কৰ্তৃত্ব বা অনুমতিৰ প্ৰয়োজন আছেনে পৰীক্ষা কৰক।
• স্থানীয় যত্নকাৰীৰ বাবে সময় দিয়ক। সাক্ষাতৰ সময়ত কি নিৰ্দিষ্ট কাম বা বিশ্ৰামে সহায় কৰিব সোধক। আপুনি খাবাৰ ব্যৱস্থা কৰিব, পৰিকল্পিত সাক্ষাৎ চম্ভালিব বা স্থানীয় সহায়কে বিশ্ৰাম লওঁতে ব্যক্তিজনৰ সৈতে সময় কটাব পাৰে।
• ব্যক্তিজনে ভাল পোৱা উপায়ে যোগাযোগ ৰাখক। তেওঁ কল, ভিডিঅ’ল, চিঠি বা সাক্ষাৎ কোনটো বিচাৰে সোধক। এটা কল খাবাৰ, ঔষধ বা স্মৃতিৰ বিষয়ে পৰীক্ষা নহৈ কথোপকথন হ’ব পাৰে।

আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে উল্লেখ কৰে যে দূৰৰ পৰা সহায় দিয়া লোকে প্ৰয়োজন সোজাসুজি বিচাৰি নুপাব পাৰে। সম্ভৱ হ’লে, প্ৰতিদিনে ব্যক্তিজনক দেখা লোকসকলৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু ব্যক্তিজনৰ নিজৰ পৰিৱেশত সাক্ষাতৰ ব্যৱস্থা কৰক। সেই দৃষ্টিভংগীয়ে উপযোগী তথ্য যোগ কৰিব পাৰে, কিন্তু ই ব্যক্তিজনক সুধাৰ বা পেছাদাৰী মূল্যায়নৰ সলনি নহয়।

স্থানীয় সহায়কসকলৰ সৈতে কেনেকৈ সমন্বয় কৰিম?

প্ৰথমে ব্যক্তিজনক সুধক তেওঁ কাক জড়িত কৰিব বিচাৰে আৰু কি তথ্য ভাগ কৰিবলৈ সুখে আছে। তেওঁ হয়তো সাক্ষাতৰ সমন্বয়ৰ বাবে এজন আত্মীয়, এটা নিৰ্দিষ্ট বিষয়ৰ বাবে এজন প্ৰতিবেশী, বা নিয়মীয়া যোগাযোগ একেবাৰে নিবিচাৰে। ওচৰত থকাৰ বাবেই কাকো যত্ন বিষয়ৰ আলোচনাত অন্তৰ্ভুক্ত নকৰিব।

ব্যক্তিজনে সন্মত হ’লে, তেওঁ বাছনি কৰা লোকসকলৰ সৈতে এটা সৰল যোগাযোগ পৰিকল্পনা কৰক:

• এজন নিয়মীয়া যোগাযোগকাৰী বাছনি কৰক। সাধাৰণ আপডেট কোনে পঠাব আৰু কিমান ঘনাই পঠাব সন্মত হওক।
• এজন বেকআপ নাম দিয়ক। সাধাৰণ স্থানীয় সহায়কজন নুথাকিলে কোনে পৰীক্ষা কৰিব পাৰে সিদ্ধান্ত লওক।
• নিয়মীয়া আপডেট আৰু জৰুৰী চিন্তা পৃথক কৰক। ব্যক্তিজনৰ সুৰক্ষা বা স্বাস্থ্য হঠাৎ সলনি হ’লে স্থানীয় লোকে আপোনাৰ লগত কেনেকৈ যোগাযোগ কৰিব সন্মত হওক।
• কামবোৰ স্পষ্ট ৰাখক। সাক্ষাৎ, পৰিবহণ, সেৱাৰ কল বা ঘৰুৱা সহায়ৰ দায়িত্ব কোনে লয় লিখি ৰাখক। পৰিকল্পনা সলনি কৰাৰ আগতে সোধক।

আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে পৰিয়াল, চুবুৰীয়া আৰু যত্ন প্ৰদানকাৰীৰ সৈতে নিয়মীয়া যোগাযোগৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। স্থানীয় সহায়কক তেওঁৰ কি লাগে সোধিব পাৰে। “কিবা লাগিলে জনাব” বুলি কোৱাতকৈ এটা সৰু, নিৰ্দিষ্ট প্ৰস্তাৱ ব্যৱহাৰ কৰাটো সহজ হ’ব পাৰে।

চিকিৎসক বা সেৱা প্ৰদানকাৰীয়ে মোক কি তথ্য দিব পাৰে?

ব্যক্তিজনৰ চিকিৎসক বা সেৱা প্ৰদানকাৰীক আপডেট ভাগ কৰাৰ আগতে কি অনুমতি বা কাগজপত্ৰ লাগে সোধক। আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে উল্লেখ কৰে যে দূৰৰ আত্মীয়ৰ সৈতে যত্ন আলোচনা কৰাৰ আগতে প্ৰদানকাৰীয়ে মুক্তিপত্ৰ লাগিব পাৰে। ফৰ্ম আৰু নিয়ম বেলেগ হয়, সেয়ে পৰিয়ালৰ সম্পৰ্কৰ বাবে প্ৰৱেশাধিকাৰ আছে বুলি ধৰি নলৈ প্ৰদানকাৰীক সোধক।

ব্যক্তিজনে কোনে তথ্য পাব সেই বিষয়ে তেওঁৰ ইচ্ছা সন্মান কৰক। সন্মত কামৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় তথ্যহে ভাগ কৰক, আৰু যোগাযোগৰ বিৱৰণ বা টোকা গোপনীয় ৰাখক। কোনো আইনী নথি বা আনুষ্ঠানিক কৰ্তৃত্ব জড়িত হ’লে, ব্যক্তিজনৰ স্থানৰ যোগ্য পেছাদাৰীক সেইটো কি বুজায় সোধক। এই নিৰ্দেশিকাই কাৰো আইনী কৰ্তৃত্ব নিৰ্ধাৰণ নকৰে।

সাক্ষাতটো আমাৰ দুয়োজনৰ বাবে কেনেকৈ উপযোগী কৰিম?

ব্যক্তিজনক সময়টো কেনেকৈ কটাব বিচাৰে সোধক। কেৱল সাক্ষাৎ আৰু কামৰ বাবে নহয়, খাবাৰ, খোজকঢ়া, সংগীত বা শান্ত কথোপকথনৰ বাবেও সময় ৰাখক।

ব্যক্তিজনে সমন্বয়ত সহায় বিচাৰিলে, সাক্ষাতৰ সময়ত ওচৰৰ সহায়কৰ সৈতে ভেটি কৰক, চিকিৎসকৰ সৈতে কথা পাতক বা কোনো ব্যৱস্থা ঠিকমতে চলি আছে নে পৰীক্ষা কৰক। ব্যক্তিগত ঠাই বা অভিলেখ পৰীক্ষা কৰাৰ আগতে সোধক। চিন্তা শান্তভাৱে উত্থাপন কৰক আৰু কোনো নিৰ্দিষ্ট সলনিৰ ওপৰত মনোযোগ দিয়ক, কোনোৱে কেনেকৈ চম্ভালিছে সেই বিষয়ে বিচাৰ নকৰিব।

আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনে পৰামৰ্শ দিয়ে যে সাক্ষাতক পুনৰ সংযোগ আৰু ওচৰৰ যত্নকাৰীৰ সৈতে সমন্বয়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হওক। আপুনি কোনো চিন্তা লক্ষ্য কৰিলে, ব্যক্তিজন আৰু তেওঁ বিশ্বাস কৰা লোকসকলৰ সৈতে আলোচনা কৰক। এটা সাক্ষাতে কাৰো স্বাস্থ্য বা ক্ষমতাৰ সম্পূৰ্ণ চিত্ৰ দিব নোৱাৰে।

ব্যক্তিজনৰ প্ৰয়োজন বা সহায় সলনি হ’লে কি কৰিম?

ব্যক্তিজনে ভিন্ন সহায় বিচাৰিলে, কোনো ৰুটিন কঠিন হৈ পৰিলে, বা স্থানীয় সহায়কে অব্যাহত ৰাখিব নোৱাৰিলে পৰিকল্পনা পুনৰ চাওক। ব্যক্তিজনে কি কৰি থাকিব বিচাৰে আৰু এতিয়া কোনটো কামত মনোযোগ লাগে সোধক। এজন চিকিৎসক, সমাজ-কৰ্মী বা স্থানীয় বয়স্ক সেৱাই বিকল্প চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। স্থানীয় সহায়ৰ বিষয়ে তথ্যৰ বাবে, ঘৰত থকা যত্ন আৰু স্মৃতিভ্ৰংশৰ সৈতে একাকী থকাৰ নিৰ্দেশিকা চাওক।

জৰুৰী অৱস্থাত সঁহাৰি দিব পৰা স্থানীয় লোক এজন থকাটো নিশ্চিত কৰক। ব্যক্তিজন আৰু তেওঁৰ বাছনি কৰা সহায়কে যোগাযোগ আৰু বেকআপ পৰিকল্পনা লিখি ৰাখিবলৈ আমাৰ জৰুৰীকালীন পৰিকল্পনাৰ নিৰ্দেশিকা সহায় কৰিব পাৰে। কোনে কি কৰিব সেই বিষয়ে মতভেদ থাকিলে, যত্নৰ দায়িত্বৰ বিষয়ে পৰিয়ালৰ আলোচনা চাওক।

দূৰত্বে হাতে-কামে সহায় সীমিত কৰিব পাৰে, কিন্তু কোনোৱে কিমান যত্ন কৰে বা কি দিব পাৰে সেইটো ঠিক নকৰে। পৰিকল্পনাটো ব্যক্তিজনৰ ইচ্ছা, প্ৰকৃত কাম আৰু ওচৰত উপলব্ধ সহায়ৰ ওপৰত ৰাখক।