Ka Rumah Sakit Kalayan Demensia

Kunjungan ka rumah sakit bisa ngaganggu rutinitas akrab sarta hese dipahami. Jalma kalayan demensia bisa butuh leuwih waktu, katerangan jeung pitulung dina tugas sapopoé salila di dinya. Ngarencanakeun naon anu bakal dibagikeun ka staf bisa ngarojong jalmana jeung jalma-jalma anu mantuan manéhna.

Pituduh rumah sakit jeung pulang ti Alzheimer’s Association jeung pituduh Dementia Australia ngeunaan ka rumah sakit nyarankeun nyiapkeun informasi nu mangpaat, barang akrab jeung patarosan tindak lanjut. Pitunjuk staf rumah sakit leuwih diutamakeun tibatan pituduh umum ieu.

Kumaha abdi nyiapkeun kunjungan nu geus direncanakeun?

Lamun kunjungan geus direncanakeun, tanyakeun ka jalmana naon anu manéhna ngarti ngeunaan eta sarta naon anu hoyong dipikanyaho. Libetkeun manéhna dina kaputusan sakumaha manéhna hoyong. Sawatara jalma resep ngadéngé ngeunaan kunjungan jauh-jauh sateuacanna; batur meureun kurang hariwang ku katerangan pondok nu tenang nalika deukeut waktuna. Tuturkeun kahayang jalmana lamun bisa.

Tanyakeun ka rumah sakit naon informasi jeung barang bawaan nu kudu dibawa. Daptar ubar nu kiwari, alergi lamun dipikanyaho, jeung ngaran jeung nomer profésional kaséhatan nu biasa ngurus jalmana bisa mantuan staf. Bawa kacamata, alat bantu ouvir, baju akrab, peralatan mandi jeung barang kanyamanan lamun rumah sakit ngidinan. Bawa dokumén hukum atawa dokumén perawatan lanjutan ukur lamun relevan jeung jalmana atawa nu boga wewenang milih mawa éta.

Rencanakeun saha nu bisa ngiringan jalmana jeung kumaha kulawarga atawa pembantu nu dipercaya bakal ngabagi kabaruan. Lamun hiji jalma teu bisa tetep, menta batur nu dipercaya gantian. Jalmana meureun hoyong batur bareng dina sawatara bagian kunjungan jeung privasi dina bagian séjén.

Informasi naon anu kudu dibagikeun ka staf rumah sakit?

Bagikeun rincian anu mantuan staf ngajak komunikasi jeung ngurus jalmana ieu. Kalayan idin jalmana, tulis catetan pondok nu ngalebetkeun ngaran anu manéhna pikaresep, cara manéhna komunikasi, naon anu mantuan manéhna ngarti, sarta rutinitas atawa barang kanyamanan anu penting. Anjeun ogé bisa nyebutkeun kumaha manéhna nembongkeun nyeri atawa tekanan lamun manéhna teu bisa ngucapkeunana.

Jaga catetan pondok jeung pribadi. Bagikeun ka anggota tim perawatan anu butuh. Tanyakeun ka staf kumaha maranéhna hoyong nampa informasi ieu sarta dimana maranéhna hoyong nyimpenna. Ulah nempatkeun rincian sénsitif dina papan umum atawa ngabagikeunana ka tamu anu teu butuh.

Jalmana kudu jadi bagian tina obrolan saban waktu mungkin. Tanyakeun ka staf pikeun nyarita langsung ka manéhna, nganggo basa basajan jeung masihan waktu pikeun ngawaler. Lamun anjeun kudu nambahan hal nu jalmana bisa lali, jelaskeun naon anu anjeun perhatikeun tanpa nebak sabab.

Kumaha abdi mantuan dina kaayaan darurat di UGD?

Lamun datangna teu direncanakeun, jelaskeun naon anu kajadian, iraha mimitina sarta naon anu robah tina kabiasaan biasa jalmana. Staf bisa nanya patarosan anu sarua leuwih ti sakali. Catetan tulis pondok bisa mantuan anjeun masihan carita anu jelas sarua ka batur béda.

Béjaan ka staf yén jalmana boga demensia sarta naon rojongan anu biasana mantuan. Tanyakeun saha anu bakal jadi kontak utama pikeun kabaruan. Lamun jalmana keur ngantosan, sora akrab, barang tenang anu bisa ditingali, atawa kacamata atawa alat bantu ouvir bisa mantuan, lamun staf nyebutkeun éta aman dipaké.

Tuturkeun pitunjuk ti tim médis. Sateuacan mantuan dahareun, inuman, ubar, leumpang atawa perawatan pribadi, tanyakeun ka staf naon anu aman dina waktu éta. Tés atawa perawatan rumah sakit bisa ngarobah naon anu bisa dilakukeun ku jalmana salila sawatara waktu.

Naon anu kudu dilakukeun lamun jalmana katingali ngadadak béda?

Béjaan ka perawat atawa dokter gancang lamun jalmana ngadadak leuwih bingung atawa kabiasaanana jauh béda ti biasana. Ulah nganggap ieu ukur demensia. Pitunjuk NHS ngeunaan bingung ngadadak nyebutkeun yén bingung ngadadak butuh perhatian médis langsung.

Bagikeun iraha parobahan dimimitian sarta naon anu anjeun perhatikeun. Jalmana bisa nembongkeun kateuneung ku parobahan dina ekspresi, gerakan, sare atawa dahar sanajan manéhna teu bisa ngajelaskeunana. Pénta tim perawatan pikeun ngaevaluasi parobahan éta tinimbang nyoba ngadiagnosis sorangan.

Kumaha abdi ngarojong jalmana salila tinggal di rumah sakit?

Jaga rutinitas akrab lamun staf nyebutkeun éta aman. Bawa poto akrab atawa barang kanyamanan séjén, kurangan sora nu ganggu lamun bisa, sarta jelaskeun hiji léngkah dina hiji waktu. Ngantep jalmana ngalakukeun naon anu bisa jeung hayang dilakukeunana. Tanyakeun ka staf saméméh mindahkeun alat, ngarobah kamar atawa mantuan dahareun jeung perawatan pribadi.

Jalmana meureun butuh pitulung pikeun ngagunakeun tombol panggilan, manggihan WC atawa ngarti jadwal anyar. Béjaan ka staf naon pitulung anu biasana dibutuhkeun, sarta tanyakeun kumaha cara menta pitulung antara kunjungan. Lamun jalmana hoyong batur tetep bareng manéhna, tanyakeun naon rojongan kunjungan atawa peuting nu bisa diidinkeun ku rumah sakit.

Tinggal di rumah sakit bisa ngabebenan pengasuh ogé. Atur batur nu dipercaya pikeun gantian shift lamun jalmana satuju. Tanyakeun ka kontak rumah sakit atawa pagawé sosial ngeunaan rojongan pikeun jalmana jeung kulawarga salila tinggal terus.

Naon anu kudu dipariksa saméméh jalmana ninggalkeun?

Menta rencana pulang nu ditulis. Pastikeun éta ngajelaskeun janjian tindak lanjut, tugas perawatan, parobahan ubar naon waé jeung saha anu dihubungi lamun aya masalah. Lamun pitunjuk teu jelas, pénta tim pulang ngajelaskeunana saméméh pulang.

Diskusikeun rojongan naon anu bakal dibutuhkeun di imah. Pertimbangkeun saha anu bakal mantuan dahareun, gerakan, mandi, janjian jeung alat atawa layanan imah anu anyar. Jujur ngeunaan naon anu bisa disadiakeun ku kulawarga jeung babaturan. Tanyakeun ka perencana pulang rumah sakit ngeunaan layanan lokal séjén lamun rencana karasa hese dikelola.

Sanggeus balik ka imah, béré waktu pikeun istirahat jeung balik deui ka rutinitas akrab. Bagikeun rencana tulis ukur ka jalma-jalma anu jalmana satuju pikeun dilibetkeun. Lamun jalmana ngadadak bingung atawa gering pisan, pake pitulung médis darurat tinimbang ngantosan tindak lanjut biasa.

Kunjungan anu tenang teu salawasna mungkin, utamana dina darurat. Persiapan, komunikasi nu jelas jeung rencana pulang nu ditulis tetep bisa mantuan sakabéh jalma terang naon anu bakal lumangsung.