Demansı Olan Biriyle Hastaneye Gitmek

Bir hastane ziyareti tanıdık rutinleri bozabilir ve anlaşılması zor olabilir. Demansı olan biri orada olduğu sürece daha fazla zamana, açıklamaya ve günlük işlerinde yardıma ihtiyaç duyabilir. Personelle neyi paylaşacağınızı planlamak, kişiye ve ona yardım edenlere destek olabilir.

Alzheimer’s Association’ın hastane ve taburculuk rehberi ile Dementia Australia’nın hastaneye gitme rehberi, yararlı bilgileri, tanıdık eşyaları ve takip sorularını hazırlamayı öneriyor. Hastane personelinin talimatları bu genel rehberin önüne geçer.

Planlı bir hastane ziyaretine nasıl hazırlanabilirim?

Ziyaret planlıysa, kişiye ne anladığını ve neyi bilmek istediğini sorun. İstediği kadar kararlara katılmasını sağlayın. Bazı insanlar ziyareti önceden duymak ister; bazıları ise zamanı yaklaşınca kısa ve sakin bir açıklamayla daha az kaygılanabilir. Mümkünse kişinin tercihini izleyin.

Hastaneye hangi bilgi ve eşyaları götürmeniz gerektiğini sorun. Güncel ilaç listesi, biliniyorsa alerjiler ve düzenli görüşülen sağlık görevlilerinin adları ile numaraları personele yardımcı olabilir. Hastane izin veriyorsa gözlük, işitme cihazı, tanıdık kıyafetler, kişisel bakım malzemeleri ve bir rahatlatıcı eşya getirin. Yasal ya da ileri bakım belgeleri yalnızca ilgiliyse ve kişi ya da yetkili karar verici getirmeyi seçerse yanında olmalıdır.

Kimin kişiye eşlik edeceğini ve aile ya da güvendiğiniz yardımcıların güncellemeleri nasıl paylaşacağını planlayın. Biriniz kalamıyorsa güvendiğiniz başka bir kişiye sıra verin. Kişi ziyaretin bazı bölümlerinde yanında birinin olmasını, bazılarında ise mahremiyet istemek isteyebilir.

Personelle hangi bilgiler paylaşılmalı?

Bu kişinin iletişim kurmasına ve bakımına yardımcı olacak ayrıntıları paylaşın. Kişinin onayıyla tercih ettiği ismi, nasıl iletişim kurduğunu, neyin anlamasına yardımcı olduğunu ve önemli olan rutinleri ya da rahatlatıcı eşyaları içeren kısa bir not yazın. Kişi sözcüklerle ifade edemiyorsa acı ya da sıkıntıyı nasıl gösterdiğini de belirtebilirsiniz.

Notu kısa ve özel tutun. Yalnızca ihtiyaç duyan bakım ekibi üyeleriyle paylaşın. Personele bu bilgiyi nasıl almak istediğini ve nerede saklanmasını istediğini sorun. Hassas ayrıntıları herkesin görebileceği bir panoya koymayın ya da ihtiyacı olmayan ziyaretçilerle paylaşmayın.

Kişi mümkün olduğunca görüşmelerin içinde olmalıdır. Personelden onunla doğrudan konuşmasını, sade sözcükler kullanmasını ve yanıt için zaman tanımasını isteyin. Kişinin hatırlamayabileceği bir şeyi eklemeniz gerekiyorsa nedenini tahmin etmeden gözlemlerinizi anlatın.

Acil serviste nasıl yardımcı olabilirim?

Ziyaret beklenmedikse ne olduğunu, ne zaman başladığını ve kişinin olağan davranışından neyin değiştiğini anlatın. Personel aynı soruyu birden fazla kez sorabilir. Kısa bir yazılı not, aynı açık anlatımı farklı kişilere tekrar etmenize yardımcı olabilir.

Personele kişinin demansı olduğunu ve hangi desteğin genellikle işe yaradığını söyleyin. Güncellemeler için ana iletişim kişisinin kim olacağını sorun. Kişi beklerken tanıdık bir ses, sakin bir nesne ya da gözlük ve işitme cihazı yardımcı olabilir; personel bunların kullanımının güvenli olduğunu söylerse.

Klinik ekibin talimatlarını izleyin. Yiyecek, içecek, ilaç, yürüme ya da kişisel bakım konusunda yardım etmeden önce o anda neyin güvenli olduğunu personele sorun. Hastanedeki testler ya da tedavi, kişinin bir süre ne yapabileceğini değiştirebilir.

Kişi birden farklı görünürse ne yapmalıyım?

Kişi aniden daha fazla karışırsa ya da olağan halinden çok farklı davranırsa hemen hemşireye ya da doktora söyleyin. Bunun yalnızca demans olduğunu varsaymayın. NHS’nin ani karışıklık rehberi, ani karışıklığın hemen tıbbi ilgi gerektirdiğini söyler.

Değişikliğin ne zaman başladığını ve ne fark ettiğinizi paylaşın. Kişi neyi anlatamasa da yüz ifadesi, hareket, uyku ya da yeme biçimindeki değişikliklerle rahatsızlığını gösterebilir. Değişikliği kendiniz teşhis etmeye çalışmak yerine bakım ekibinden değerlendirmesini isteyin.

Hastane kaldığı sürece kişiyi nasıl destekleyebilirim?

Güvenli olduğu söylendiğinde tanıdık rutinleri koruyun. Tanıdık bir fotoğraf ya da başka bir rahatlatıcı eşya getirin, mümkünse gürültüyü azaltın ve adımları birer birer anlatın. Kişinin yapabildiği ve yapmak istediği her şeyi yapmasına izin verin. Ekipmanı taşımadan, odayı değiştirmeden ya da yiyecek ve kişisel bakımda yardım etmeden önce personele sorun.

Kişi çağrı düğmesini kullanmakta, tuvaleti bulmakta ya da yeni bir programı anlamakta zorlanabilir. Genellikle hangi desteğe ihtiyaç duyduğunu personele söyleyin ve ziyaretler arasında yardım nasıl istenir, sorun. Kişi yanında birinin kalmasını istiyorsa, hastanenin hangi ziyaret ya da gece desteğine izin verebileceğini sorun.

Hastane kalışları bakıcıları da yorabilir. Kişi onaylarsa güvendiğiniz başka birinin bir vardiyayı üstlenmesini ayarlayın. Kalış sürerken kişi ve aile için destek olup olmadığını hastane irtibat görevlisine ya da sosyal hizmet uzmanına sorun.

Kişi ayrılmadan önce neleri kontrol etmeliyim?

Yazılı bir taburcu planı isteyin. Planda takip randevularının, bakım görevlerinin, varsa ilaç değişikliklerinin ve bir sorun çıkarsa kiminle iletişime geçileceğinin yazılı olduğunu kontrol edin. Talimatlar belirsizse, ayrılmadan önce taburcu ekibinden açıklamasını isteyin.

Evde ne tür desteğe ihtiyaç olacağını konuşun. Yemek, hareket, yıkanma, randevular ve yeni ekipman ya da evde hizmetlerle kimin ilgileneceğini düşünün. Aile ve arkadaşların neyi sağlayabileceği konusunda dürüst olun. Plan yönetmesi zor geliyorsa, taburcu planlayıcısına yerel başka hizmetleri sorun.

Eve döndükten sonra dinlenmeye ve tanıdık rutinlere alışmaya zaman tanıyın. Yazılı planı yalnızca kişinin dahil olmasını kabul ettiği kişilerle paylaşın. Kişi aniden karışırsa ya da ciddi biçimde hastalanırsa, rutin takibi beklemek yerine acil tıbbi yardım isteyin.

Özellikle acil durumlarda sakin bir ziyaret her zaman mümkün olmayabilir. Hazırlık, açık iletişim ve yazılı bir taburcu planı yine de herkesin sonraki adımı bilmesine yardımcı olabilir.