Νοσηλεία με άνοια: Τι να προετοιμάσετε

Μια επίσκεψη στο νοσοκομείο μπορεί να διαταράξει τις οικείες συνήθειες και να είναι δύσκολα κατανοητή. Ένα άτομο που ζει με άνοια μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο, εξηγήσεις και βοήθεια με τις καθημερινές εργασίες όσο βρίσκεται εκεί. Ο προγραμματισμός του τι θα μοιραστείτε με το προσωπικό μπορεί να στηρίξει το άτομο και όσους το βοηθούν.

Ο οδηγός της Alzheimer’s Association για το νοσοκομείο και το εξιτήριο και ο οδηγός της Dementia Australia για την επίσκεψη στο νοσοκομείο προτείνουν να ετοιμάζετε χρήσιμες πληροφορίες, οικεία αντικείμενα και ερωτήσεις για τη συνέχεια. Οι οδηγίες του νοσοκομειακού προσωπικού έχουν προτεραιότητα έναντι αυτού του γενικού οδηγού.

Πώς προετοιμάζομαι για μια προγραμματισμένη επίσκεψη στο νοσοκομείο;

Αν η επίσκεψη είναι προγραμματισμένη, ρωτήστε το άτομο τι καταλαβαίνει γι’ αυτήν και τι θα ήθελε να μάθει. Συμπεριλάβετέ το στις αποφάσεις όσο θέλει. Κάποιοι προτιμούν να ακούν για την επίσκεψη εκ των προτέρων· άλλοι μπορεί να αγχώνονται λιγότερο με μια σύντομη, ήρεμη εξήγηση πιο κοντά στην ώρα. Ακολουθήστε την προτίμηση του ατόμου όταν είναι δυνατό.

Ρωτήστε το νοσοκομείο τι πληροφορίες και τι προσωπικά αντικείμενα πρέπει να φέρετε. Ένας ενημερωμένος κατάλογος φαρμάκων, οι αλλεργίες αν είναι γνωστές και τα ονόματα και τα τηλέφωνα των τακτικών επαγγελματιών υγείας μπορούν να βοηθήσουν το προσωπικό. Φέρτε γυαλιά, ακουστικά, οικεία ρούχα, είδη υγιεινής και ένα αντικείμενο άνεσης, αν το επιτρέπει το νοσοκομείο. Κρατήστε νομικά έγγραφα ή έγγραφα προαποφάσεων μαζί με το άτομο μόνο αν είναι σχετικά και αν το άτομο ή ο εξουσιοδοτημένος αποφασίζων αποφασίσει να τα φέρει.

Σχεδιάστε ποιος μπορεί να συνοδεύσει το άτομο και πώς θα μοιράζονται οικογένεια ή έμπιστοι βοηθοί τις ενημερώσεις. Αν ένα πρόσωπο δεν μπορεί να μείνει, ζητήστε από έναν άλλο έμπιστο άνθρωπο να αναλάβει. Το άτομο μπορεί να θέλει συντροφιά σε ορισμένα μέρη της επίσκεψης και ιδιωτικότητα σε άλλα.

Ποιες πληροφορίες πρέπει να μοιραστώ με το προσωπικό;

Μοιραστείτε λεπτομέρειες που βοηθούν το προσωπικό να επικοινωνεί και να φροντίζει αυτό το άτομο. Με τη συμφωνία του, γράψτε μια σύντομη σημείωση που περιλαμβάνει το όνομα που προτιμά, τον τρόπο επικοινωνίας του, τι το βοηθά να καταλαβαίνει και τυχόν συνήθειες ή αντικείμενα άνεσης που έχουν σημασία. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε πώς δείχνει πόνο ή αναστάτωση, αν δεν μπορεί να το πει με λόγια.

Κρατήστε τη σημείωση σύντομη και ιδιωτική. Μοιραστείτε την με τα μέλη της ομάδας φροντίδας που τη χρειάζονται. Ρωτήστε το προσωπικό πώς προτιμά να λαμβάνει αυτές τις πληροφορίες και πού θέλει να φυλάσσονται. Μην βάζετε ευαίσθητα στοιχεία σε δημόσιο πίνακα ή σε επισκέπτες που δεν τα χρειάζονται.

Το άτομο πρέπει να συμμετέχει στις συζητήσεις όποτε είναι δυνατό. Ζητήστε από το προσωπικό να μιλά απευθείας σε εκείνο, με απλά λόγια και δίνοντας χρόνο για απάντηση. Αν χρειάζεται να προσθέσετε κάτι που μπορεί να μην θυμάται, εξηγήστε τι παρατηρήσατε χωρίς να μαντεύετε την αιτία.

Πώς βοηθώ σε μια επίσκεψη στα επείγοντα;

Αν η μετάβαση είναι απρόσμενη, περιγράψτε τι συνέβη, πότε ξεκίνησε και τι άλλαξε σε σχέση με τη συνηθισμένη συμπεριφορά του ατόμου. Το προσωπικό μπορεί να κάνει την ίδια ερώτηση περισσότερες από μία φορές. Μια σύντομη γραπτή σημείωση μπορεί να σας βοηθήσει να δώσετε την ίδια καθαρή περιγραφή σε διαφορετικούς ανθρώπους.

Ενημερώστε το προσωπικό ότι το άτομο έχει άνοια και ποια υποστήριξη βοηθά συνήθως. Ρωτήστε ποιος θα είναι ο κύριος επικοινωνιακός σας για ενημερώσεις. Αν το άτομο περιμένει, μια οικεία φωνή, ένα ήσυχο αντικείμενο για να κοιτάξει ή τα γυαλιά και τα ακουστικά του μπορεί να βοηθήσουν, αν το προσωπικό πει ότι είναι ασφαλή να χρησιμοποιηθούν.

Ακολουθήστε τις οδηγίες της κλινικής ομάδας. Πριν βοηθήσετε με φαγητό, ποτό, φάρμακο, περπάτημα ή προσωπική φροντίδα, ελέγξτε με το προσωπικό τι είναι ασφαλές εκείνη τη στιγμή. Οι εξετάσεις ή η θεραπεία μπορεί να αλλάξουν για λίγο αυτά που μπορεί να κάνει το άτομο.

Τι πρέπει να κάνω αν το άτομο φαίνεται ξαφνικά διαφορετικό;

Ενημερώστε άμεσα τη νοσηλεύτρια ή τον γιατρό αν το άτομο μπερδευτεί ξαφνικά περισσότερο ή συμπεριφερθεί πολύ διαφορετικά από το συνηθισμένο. Μην υποθέτετε ότι αυτό οφείλεται μόνο στην άνοια. Η οδηγία της NHS για την ξαφνική σύγχυση αναφέρει ότι η ξαφνική σύγχυση χρειάζεται άμεση ιατρική προσοχή.

Πείτε πότε ξεκίνησε η αλλαγή και τι έχετε παρατηρήσει. Ένα άτομο μπορεί να δείξει δυσφορία με αλλαγές στην έκφραση, την κίνηση, τον ύπνο ή το φαγητό, ακόμη κι αν δεν μπορεί να το εξηγήσει. Ζητήστε από την ομάδα φροντίδας να εκτιμήσει την αλλαγή, αντί να προσπαθείτε να τη διαγνώσετε μόνοι σας.

Πώς στηρίζω το άτομο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας;

Κρατήστε τις οικείες συνήθειες όταν το προσωπικό λέει ότι είναι ασφαλείς. Φέρτε μια οικεία φωτογραφία ή άλλο αντικείμενο άνεσης, μειώστε τους περιττούς θορύβους όπου είναι δυνατό και εξηγήστε ένα βήμα τη φορά. Αφήστε το άτομο να κάνει ό,τι μπορεί και θέλει. Ρωτήστε το προσωπικό πριν μετακινήσετε εξοπλισμό, αλλάξετε δωμάτιο ή βοηθήσετε με φαγητό και προσωπική φροντίδα.

Το άτομο μπορεί να χρειάζεται βοήθεια για να χρησιμοποιήσει το κουμπί κλήσης, να βρει την τουαλέτα ή να καταλάβει ένα νέο πρόγραμμα. Πείτε στο προσωπικό τι υποστήριξη χρειάζεται συνήθως, και ρωτήστε πώς ζητάτε βοήθεια ανάμεσα στις επισκέψεις σας. Αν το άτομο θέλει κάποιον να μείνει μαζί του, ρωτήστε τι επισκεπτήριο ή διανυκτέρευση μπορεί να επιτρέψει το νοσοκομείο.

Η παραμονή στο νοσοκομείο μπορεί να κουράσει και τους φροντιστές. Κανονίστε έναν άλλο έμπιστο άνθρωπο να αναλάβει βάρδια, αν το άτομο συμφωνεί. Ρωτήστε τον υπεύθυνο επικοινωνίας ή τον κοινωνικό λειτουργό του νοσοκομείου για υποστήριξη του ατόμου και της οικογένειας όσο διαρκεί η νοσηλεία.

Τι πρέπει να ελέγξω πριν φύγει το άτομο;

Ζητήστε ένα γραπτό σχέδιο εξιτηρίου. Ελέγξτε ότι εξηγεί τα ραντεβού παρακολούθησης, τις εργασίες φροντίδας, τυχόν αλλαγές στα φάρμακα και ποιον να καλέσετε αν προκύψει πρόβλημα. Αν οι οδηγίες δεν είναι σαφείς, ζητήστε από την ομάδα εξιτηρίου να τις εξηγήσει πριν φύγετε.

Συζητήστε ποια υποστήριξη θα χρειαστεί στο σπίτι. Σκεφτείτε ποιος θα βοηθήσει με τα γεύματα, την κίνηση, το πλύσιμο, τα ραντεβού και τυχόν νέο εξοπλισμό ή υπηρεσίες στο σπίτι. Να είστε ειλικρινείς για το τι μπορούν να προσφέρουν η οικογένεια και οι φίλοι. Ρωτήστε τον υπεύθυνο εξιτηρίου για άλλες τοπικές υπηρεσίες αν το σχέδιο φαίνεται δύσκολο να διαχειριστεί.

Μετά την επιστροφή στο σπίτι, αφήστε χρόνο για ανάπαυση και για να επανέλθει το άτομο στις οικείες συνήθειες. Μοιραστείτε το γραπτό σχέδιο μόνο με τους ανθρώπους που το άτομο έχει συμφωνήσει να συμμετέχουν. Αν το άτομο μπερδευτεί ξαφνικά ή αρρωστήσει σοβαρά, ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια αντί να περιμένετε τη συνηθισμένη επόμενη επίσκεψη.

Μια ήρεμη επίσκεψη δεν είναι πάντα δυνατή, ιδιαίτερα σε έκτακτη ανάγκη. Η προετοιμασία, η καθαρή επικοινωνία και ένα γραπτό σχέδιο εξιτηρίου μπορούν παρ’ όλα αυτά να βοηθήσουν όλους να ξέρουν τι ακολουθεί.