เมื่อผู้มีภาวะสมองเสื่อมจำคุณไม่ได้

หากผู้มีภาวะสมองเสื่อมไม่จำคุณแล้ว ช่วงเวลานั้นอาจเจ็บปวดและสับสน คุณอาจสงสัยว่าควรพูดอะไรหรือควรอธิบายความสัมพันธ์ซ้ำอีกหรือไม่ สถานการณ์แต่ละอย่างต่างกัน เริ่มจากสิ่งที่ช่วยให้ท่านรู้สึกปลอดภัยและสบายใจ ไม่ใช่การทดสอบว่าท่านจำอะไรได้

คู่มือการสูญเสียความจำและความสับสนของสมาคมอัลไซเมอร์ รวมการไม่จำสมาชิกในครอบครัวไว้ในการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น Dementia Australia และ Alzheimer’s Society อธิบายว่าผู้มีภาวะสมองเสื่อมอาจเข้าใจผิดว่าคนที่รู้จักเป็นอีกคนหนึ่ง นี่เป็นแนวทางทั่วไป ซึ่งไม่สามารถบอกได้ว่าการเปลี่ยนแปลงเฉพาะนี้เกิดขึ้นเพราะอะไร

อะไรอาจเกิดขึ้นเมื่อท่านไม่จำฉัน

ภาวะสมองเสื่อมอาจกระทบความจำและวิธีที่ท่านตีความสิ่งที่เห็น ท่านอาจเข้าใจว่าคุณเป็นญาติอีกคน หรือไม่แน่ใจว่าคุณเกี่ยวข้องกับท่านอย่างไร สิ่งนี้ไม่ได้บอกอย่างแน่ชัดว่าท่านรู้สึกอย่างไรกับคุณ ให้มุ่งไปที่ความสบายและการตอบสนองของท่านในขณะนั้น

การจดจำอาจได้รับผลกระทบจากแสงที่ไม่ดี ปัญหาการมองเห็นหรือการได้ยิน การเจ็บป่วย ผลข้างเคียงของยา สถานที่ที่ไม่คุ้นเคย หรือการเปลี่ยนกิจวัตร เหล่านี้เป็นปัจจัยที่เป็นไปได้ ไม่ใช่วิธีวินิจฉัยสาเหตุ หากการเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องใหม่หรือยังทำให้ท่านทุกข์ใจ ให้บอกแพทย์ของท่านว่าเกิดอะไรขึ้น และถามว่าควรตรวจหรือไม่

หากห้องมืดหรือวุ่นวาย ให้ลองปรับทีละอย่าง เช่น เปิดไฟ ลดเสียงรบกวน หรือย้ายไปที่คุ้นเคย ถามท่านว่าต้องการแว่นตาหรือเครื่องช่วยฟังหากท่านใช้อยู่หรือไม่ ขั้นตอนเหล่านี้อาจช่วยได้ แต่จะไม่อธิบายทุกครั้งที่ท่านจำไม่ได้

ฉันควรพูดอะไรในขณะนั้น

เข้าไปในที่ที่ท่านมองเห็นคุณและพูดด้วยน้ำเสียงสงบที่คุ้นเคย บอกชื่อและความสัมพันธ์ของคุณอย่างง่าย ๆ เหมือนตอนทักทายท่านในวันอื่น เช่น “สวัสดี ฉันชื่ออเล็กซ์ เป็นลูกสาวของคุณ” จากนั้นหยุดและสังเกตการตอบสนองของท่าน

• หากท่านดูสบายใจ ให้คุยกันตามปกติต่อไป พูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ หรือถามว่าท่านอยากนั่งด้วยกันไหม
• หากท่านดูไม่แน่ใจ ให้ความมั่นใจสั้น ๆ เช่น “คุณปลอดภัย ฉันอยู่ตรงนี้กับคุณ” และให้เวลาท่านตอบ
• หากท่านดูกลัวหรือขอให้คุณออกไป ให้ถอยออกมาและเปิดพื้นที่ให้ท่าน อย่ากอดโดยบังคับ ยืนกรานให้ท่านจำคุณ หรือพูดข้อมูลซ้ำ ๆ ที่ดูเหมือนทำให้ท่านทุกข์ใจ
• หากท่านเรียกคุณด้วยชื่ออื่น คุณอาจแนะนำตัวหนึ่งครั้งโดยไม่ทำให้เป็นการแก้ไข หากท่านยังสบายใจ ให้เปลี่ยนไปหัวข้อหรือกิจกรรมที่ท่านชอบ

คู่มือการสื่อสาร แนะนำให้ใช้ภาษาสั้นและสงบ และหลีกเลี่ยงการทดสอบหรือโต้เถียง พยายามอย่าถามว่า “คุณจำได้ไหมว่าฉันเป็นใคร” คำถามนี้อาจรู้สึกเหมือนการทดสอบและอาจไม่ช่วยให้ท่านจำคุณได้

สัญญาณที่คุ้นเคยช่วยได้หรือไม่

บางครั้งสัญญาณอาจช่วยให้ท่านรู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ไม่ได้ผลกับทุกคน ลองใช้สัญญาณอ่อนโยนทีละอย่าง และหยุดหากทำให้ท่านกดดัน

• พูดชื่อของคุณอย่างเป็นธรรมชาติ เสียงที่คุ้นเคยหรือการแนะนำตัวสั้น ๆ อาจเพียงพอ
• ใช้รูปถ่ายหรือสิ่งของที่ใช้ร่วมกัน หากท่านชอบดูรูป คุณอาจดูด้วยกันโดยไม่ให้ท่านต้องเรียกชื่อใคร คู่มือการระลึกความทรงจำ ของเรามีแนวคิดในการใช้รูปถ่ายโดยไม่ซักถาม
• ลองกิจกรรมร่วมที่ธรรมดา เพลงที่คุ้นเคย เครื่องดื่ม หรืองานง่าย ๆ อาจทำให้ช่วงเวลานั้นง่ายขึ้น ทำตามการตอบสนองของท่าน การเปลี่ยนหัวข้อหรือจบการเยี่ยมก็ได้
• ลดความสับสนรอบตัวท่าน ตรวจว่าห้องมีแสงเพียงพอและท่านมีแว่นตาหรือเครื่องช่วยฟังหากใช้ การมาอยู่ในที่ที่เงียบกว่าอาจช่วยได้หากมีคนพูดพร้อมกันหลายคน

อย่าเพิ่มสัญญาณต่อไปหากท่านยังไม่สบายใจ คำอธิบายยาวหรือรูปถ่ายชุดใหญ่อาจทำให้ท่านรับไม่ไหว การอยู่ด้วยอย่างสงบอาจเพียงพอแล้ว และการพักแล้วลองใหม่ในเวลาอื่นก็ได้

ฉันจะทำให้การเยี่ยมง่ายขึ้นได้อย่างไร

หากท่านอาศัยอยู่ในสถานดูแลหรือมีผู้ช่วยหลายคน ให้ถามคนที่รู้กิจวัตรของท่านว่าท่านมักรู้สึกสบายใจที่สุดเมื่อไร คุณอาจไปเยี่ยมในช่วงที่เงียบกว่า ไปกับคนที่ท่านจำได้ หรือนำของที่คุ้นเคยหนึ่งชิ้นไป นี่เป็นตัวเลือกที่ควรพิจารณา ไม่ใช่ตารางที่ทุกครอบครัวต้องทำตาม

ก่อนการเยี่ยม ให้คิดว่าอะไรจะจัดการได้สำหรับคุณด้วย คุณอาจวางกิจกรรมสั้น ๆ หนึ่งอย่าง นำอัลบั้มรูปไป หรือเพียงนั่งด้วยกัน หากท่านดูเหมือนไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร คุณก็ยังตอบสนองความต้องการของท่านในขณะนั้นได้ อย่าทำให้การเยี่ยมขึ้นอยู่กับว่าท่านจะเรียกชื่อคุณหรือไม่

การรู้สึกเศร้า ถูกปฏิเสธ หรือหงุดหงิดเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ พูดคุยกับคนที่ไว้ใจ ที่ปรึกษา หรือกลุ่มสนับสนุนผู้ดูแล หากประสบการณ์นี้กดดันคุณ คู่มือการดูแลตนเองของผู้ดูแล มีวิธีขอการสนับสนุนจากผู้อื่น

เมื่อไรควรขอความช่วยเหลือทางการแพทย์

หากการไม่จำใครเป็นรูปแบบใหม่ เกิดบ่อย หรือทำให้ทุกข์ใจ ให้บอกแพทย์ของท่าน จดว่าเกิดขึ้นเมื่อไรและมีอะไรเกิดขึ้นอีกบ้าง เช่น การเปลี่ยนแปลงสุขภาพ การนอน แสง การได้ยิน ยา หรือสิ่งแวดล้อม อย่าหยุดหรือเปลี่ยนยาโดยอาศัยบทความทั่วไป

ความสับสนกะทันหันหรือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมหรือสุขภาพอย่างรวดเร็วต้องได้รับความช่วยเหลือทางการแพทย์โดยด่วน คำแนะนำของ NHS เรื่องความสับสนกะทันหัน ระบุว่าให้ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ทันที ใช้ระบบฉุกเฉินหรือการดูแลเร่งด่วนในพื้นที่ที่ท่านอาศัยอยู่

การไม่ได้รับการจดจำอาจยากสำหรับทั้งสองฝ่าย ใช้ภาษาที่เรียบง่าย เสนอสัญญาณเฉพาะเมื่อช่วยได้ และให้ความสบายของท่านเป็นตัวกำหนดว่าจะเกิดอะไรต่อไป