انتخاب کمک در خانه برای فردی با دمانس

پیدا کردن کمک در خانه از خود فرد شروع می‌شود، نه از فهرست خدمات. بپرسید چه کارهایی را خودش می‌خواهد همچنان انجام دهد و چه نوع کمکی را می‌پذیرد. یک ارائه‌دهنده ممکن است همراهی، کارهای روزانه، کارهای خانه یا مراقبت تخصصی سلامت را پشتیبانی کند. ترکیب مناسب به خود فرد، کارهایی که لازم است و حمایتی که از قبل موجود است بستگی دارد.

راهنمای مراقبت در خانهٔ انجمن آلزایمر و نمای کلی مراقبت در خانهٔ Dementia Australia انواع مختلف خدمات را توضیح می‌دهند. چک‌لیست ارائه‌دهنده‌های انجمن پیشنهاد می‌کند دربارهٔ آموزش، تجربه، معرفی‌نامه، جایگزین و هزینه بپرسید. خدمات، مدارک و قوانین تأمین مالی در هر محل فرق می‌کند؛ این صفحه از هیچ ارائه‌دهنده‌ای حمایت نمی‌کند و شرایط واجد بودن را توضیح نمی‌دهد.

فرد چه نوع کمکی می‌خواهد؟

از کارهایی شروع کنید که در روز فرد اهمیت دارند. ممکن است بخواهد کسی بیاید و صحبت کند، در خرید یا آماده کردن غذا کمک بگیرد، یا در حمام و لباس پوشیدن حمایت شود. مراقبت تخصصی سلامت، مثل پرستاری یا فیزیوتراپی، خدمت متفاوتی است و ممکن است به یک متخصص دارای مجوز یا ارجاع از ارائه‌دهندهٔ سلامت نیاز داشته باشد.

بنویسید چه کمکی لازم است، چه موقع مفید است و فرد چه ترجیحی دارد. مشخص کنید چه کارهایی را بدون کمک انجام می‌دهد و کی به حریم خصوصی نیاز دارد. این کار می‌تواند خدمات را روی حفظ استقلال فرد متمرکز نگه دارد، نه این‌که کل روز او را در دست بگیرد.

اگر فرد مطمئن نیست، با یک نیاز عملی یا یک بازدید کوتاه شروع کنید، در صورتی که آن گزینه موجود باشد. بپرسید بعدش چه احساسی داشت. ممکن است بخواهد کار، زمان یا فرد کمک‌کننده را تغییر دهد. برنامهٔ مراقبت با تغییر نیازها و ترجیحات قابل تنظیم است.

پیش از استخدام از ارائه‌دهنده چه بپرسم؟

با چند ارائه‌دهنده تماس بگیرید و کارهایی را که فرد می‌خواهد کمک بگیرد توضیح دهید. بپرسید آیا می‌توانند آن نیازها را برطرف کنند، کی در دسترس هستند و آیا قبلاً از فردی با دمانس مراقبت کرده‌اند. بپرسید کارکنانشان چه آموزشی در دمانس می‌بینند و چطور از فردی که گیج، نگران یا خسته است حمایت می‌کنند.

جزئیاتی را روشن کنید که روی زندگی روزمره اثر دارد: چه کسی می‌آید، چند بار، هر ملاقات چقدر طول می‌کشد، اگر کارکن بیمار شد چه می‌شود و برای نگرانی با چه کسی تماس گرفته شود. اگر فرد ترجیح می‌دهد همان کمک‌کننده بیاید، بپرسید آیا خدمات می‌تواند این تداوم را فراهم کند.

دربارهٔ معرفی‌نامه‌ها و نحوهٔ بررسی کارکنان توسط آژانس بپرسید. بپرسید آیا بررسی سابقه، آموزش و مدارک کارکنان انجام می‌شود و هر کارکن مجاز به انجام چه کارهایی است. قوانین و عنوان‌ها در هر جا فرق می‌کند، پس هر الزام حرفه‌ای یا مجوز را در محل خودتان تأیید کنید.

چطور بفهمم فرد و ارائه‌دهنده با هم جور هستند؟

اگر فرد موافقت کند، پیش از اولین ملاقات، دیداری در خانه ترتیب دهید. ببینید ارائه‌دهنده مستقیم با خود فرد صحبت می‌کند، به ترجیحات او گوش می‌دهد و به او زمان پاسخ می‌دهد یا نه. از فرد بپرسید دیدار چه احساسی داشت، با شیوه‌ای که بتواند راحت جواب دهد.

انجمن آلزایمر پیشنهاد می‌کند در مصاحبه یک فرد مورد اعتماد دیگر حضور داشته باشد تا بعد از آن دربارهٔ برداشت‌هایتان صحبت کنید. از دیدار برای مرور یک ملاقات معمولی استفاده کنید: ورود، سلام و احوال‌پرسی، کار برنامه‌ریزی‌شده و این‌که فرد چطور می‌تواند بخواهد متوقف شود یا استراحت کند.

اگر ممکن است، یک ملاقات اول کوتاه را توافق کنید و آن را با فرد مرور کنید. ممکن است یک ارائه‌دهنده روی کاغذ صلاحیت داشته باشد و هنوز از نظر شخصی با فرد جور نباشد. به واکنش فرد احترام بگذارید و اگر هر کدام از شما نگرانی دارید، دربارهٔ گزینه‌های دیگر گفت‌وگو کنید.

چه اطلاعاتی را باید با کمک‌کننده در میان بگذارم؟

فقط جزئیاتی را به اشتراک بگذارید که به ارائه‌دهنده کمک می‌کند با ایمنی و احترام از فرد حمایت کند. با موافقت فرد توضیح دهید دوست دارد چطور صدایش کنند، کدام روال‌ها مهم است، چه چیزی به او در برقراری ارتباط کمک می‌کند و دوست دارد خودش چه کارهایی را انجام دهد.

اگر دستورهای سلامت بر کار اثر دارد، از پزشک فرد بپرسید ارائه‌دهنده چه چیزهایی را باید بداند. از کارکنی که مجوز پزشکی ندارد، کارهای پزشکی خارج از آموزش و نقشش را نخواهید. اطلاعات شخصی را خصوصی نگه دارید و بررسی کنید چه کسانی به یادداشت‌ها یا پرونده‌های مراقبتی کتبی دسترسی دارند.

راهنمای آماده شدن برای ملاقات با پزشک می‌تواند به سازماندهی پرسش‌ها برای متخصص سلامت کمک کند. راهنمای ایمنی خانه تغییرات خانه و زمان مراجعه به یک متخصص واجد صلاحیت را پوشش می‌دهد.

چطور ترتیب کار را در طول زمان بررسی کنم؟

بعد از ملاقات‌ها با فرد صحبت کنید. بپرسید چه چیزی راحت بوده، از چه چیزی لذت برده و چه چیزی را تغییر می‌داد. اگر زیاد حرف نمی‌زند، توجه کنید آیا از کمک‌کننده استقبال می‌کند، آرام به نظر می‌رسد و دوست دارد ملاقات ادامه پیدا کند. این مشاهدات امتیاز نیستند؛ از آن‌ها برای هدایت گفت‌وگو استفاده کنید.

با ارائه‌دهنده توافق کنید به‌روزرسانی‌های معمول چطور منتقل شود و نگرانی‌ها چطور مطرح شوند. اگر ملاقاتی لغو شد، بدانید چه کسی می‌تواند جایگزین شود یا فرد ترجیح می‌دهد به‌جایش چه کاری انجام دهد. وقتی روال روزانه، سلامت یا نیازهای حمایتی فرد تغییر کرد، کارها را دوباره مرور کنید.

هزینه‌ها، برنامه‌ها و خدمات موجود متفاوت است. از ارائه‌دهنده شرایط کتبی بخواهید، شامل نرخ‌ها، حداقل مدت ملاقات، قوانین لغو و هزینه‌های اضافی. پزشک فرد، خدمات سالمندی محلی یا سازمان‌های دمانس ممکن است مکان‌هایی را پیشنهاد کنند، اما ارائه‌دهندگان را خودتان و همراه فرد مقایسه کنید.

اگر فرد ناگهان گیج یا خیلی ناخوش شد، فرض نکنید تغییر به‌خاطر دمانس است. راهنمای NHS می‌گوید برای گیجی ناگهانی فوراً کمک پزشکی بگیرید. برای نگرانی‌های مداوم دربارهٔ مراقبت، با پزشک یا متخصص واجد صلاحیت دیگری صحبت کنید.

هدف، حمایتی است که با زندگی فرد جور باشد. کار را تعریف کنید، تجربه و برنامهٔ جایگزین ارائه‌دهنده را بررسی کنید، فرد را در هر تصمیم شریک کنید و در طول زمان ببینید ترتیب کار چه احساسی دارد.