পৰিয়ালৰ মাজত স্মৃতিভ্ৰংশৰ যত্ন নিৰ্ধাৰণ কৰোঁতে মতভেদ হ'লে

স্মৃতিভ্ৰংশ থকা কোনো পৰিয়ালৰ সদস্যৰ বিষয়ে আত্মীয়সকলে সুৰক্ষা, যত্ন বা ভৱিষ্যতৰ বিষয়ে মতভেদ কৰিব পাৰে। এজনে দৈনন্দিন কঠিনতা দেখে; আনজনে কম বাৰ গৈ থাকে বা ব্যক্তিজনক আগৰ দৰে স্মৰণ কৰে। ধন, দূৰত্ব, কাম আৰু পৰিয়ালৰ ভূমিকাই চাপ বঢ়াব পাৰে। দ্বন্দ্ব বেদনাদায়ক, কিন্তু সেয়াই যে কোনোৱে কম যত্ন কৰে তাৰ প্ৰমাণ নহয়।

আল্জাইমাৰ এছোচিয়েচনৰ পৰিয়ালৰ দ্বন্দ্বৰ নিৰ্দেশিকা দোষ নোহোৱাকৈ শুনিবলৈ, নিৰ্দিষ্ট যত্নৰ কামৰ আলোচনা কৰিবলৈ আৰু পৰিস্থিতি সলনি হ’লে আকৌ আলোচনা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ডিমেন্শিয়া অষ্ট্ৰেলিয়াৱেও উল্লেখ কৰে যে যত্নৰ সিদ্ধান্তত পৰিয়ালৰ মতভেদ হ’ব পাৰে আৰু বাহিৰৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। এই নিৰ্দেশিকাই কথা পাতাৰ এটা উপায় দিয়ে; ই আইনী কৰ্তৃত্ব সমাধান নকৰে বা কোনো এজন ব্যক্তিৰ বাবে কি যত্ন সঠিক সেয়া ঠিক কৰিব নোৱাৰে।

ব্যক্তিজনক কেন্দ্ৰত কেনেকৈ ৰাখিম?

স্মৃতিভ্ৰংশ থকা ব্যক্তিক তেওঁৰ বাবে কি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু তেওঁ কেনেকৈ জড়িত হ’ব বিচাৰে সোধক। ৰোগ নিৰ্ণয়ে দৈনন্দিন জীৱনৰ আলোচনাত তেওঁৰ স্থান কাঢ়ি নিনিয়ে। তেওঁ কাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব বিচাৰে আৰু কি তথ্য ভাগ কৰাত স্বচ্ছন্দ, সেয়া সোধক। তেওঁ নিজৰ পছন্দ প্ৰকাশ কৰাত সহায় বিচাৰিলে সময় দিয়ক আৰু এবাৰত এটা বাছনিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰক।

ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ পিছৰ প্ৰথম পদক্ষেপৰ নিৰ্দেশিকাত ভৱিষ্যতৰ পৰিকল্পনাত ব্যক্তিজনক সামিল কৰাৰ ধাৰণা আছে। ব্যক্তিজনে যদি সিদ্ধান্তত সহায় কৰিবলৈ কাৰোবাক বাছি লৈছে, তেন্তে তেওঁৰ গোপনীয়তা আৰু ইচ্ছা সন্মান কৰি সেই ব্যক্তিকো আলোচনাত সামিল কৰক। পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজত আইনী সিদ্ধান্ত লোৱাৰ কৰ্তৃত্বৰ বিষয়ে মতভেদ হ’লে অনুমান নকৰি স্থানীয় যোগ্য পেছাদাৰীৰ পৰা সহায় লওক।

পৰিয়ালৰ আলোচনা কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিম?

সম্ভৱ হ’লে সংকটৰ আগতে এটা শান্ত সময় বাছি লওক। আলোচনাৰ বাবে এটা বিষয় ঠিক কৰক, যেনে কোনে লিফ্ট দিব পাৰে বা পৰৱৰ্তী সাক্ষাৎ কেনেকৈ ব্যৱস্থা কৰিব। কঠিন সিদ্ধান্তৰ দীঘল তালিকাই সকলোৰে বাবে শুনাটো কঠিন কৰিব পাৰে।

আলোচনাৰ আগতে আপুনি কি দেখিছে আৰু কি অনুমান কৰিছে লিখক। উদাহৰণস্বৰূপে, “বাবাই এই মাহত দুটা সাক্ষাৎ মিছ কৰিলে” এটা নিৰ্দিষ্ট পৰ্যবেক্ষণ। “বাবাই এতিয়া একো চম্ভালিব নোৱাৰে” এটা বিস্তৃত সিদ্ধান্ত, যি তেওঁৰ ক্ষমতা বা পছন্দক প্ৰতিফলিত নকৰিব পাৰে।

প্ৰতিজন ব্যক্তিক কি চিন্তা কৰিছে ব্যাখ্যা কৰাৰ সুযোগ দিয়ক। কাৰোবাৰ কথা নকাটি, দোষ নিদি, বা কোনে কিমান অৱদান দিছে তুলনা নকৰি শুনক। দূৰত থকা ব্যক্তিয়ে দৈনন্দিন প্ৰয়োজন নেদেখিবও পাৰে; বেছিভাগ যত্ন দিয়া ব্যক্তি ক্লান্ত হ’ব পাৰে। দুয়োটা অভিজ্ঞতাই গুৰুত্ব ৰাখে, যদিও সেইবোৰে বেলেগ মত দিয়ে।

সভাত কি আলোচনা কৰিব লাগে?

আলোচনা ব্যৱহাৰিক ৰাখক। এটা চমু কাৰ্যসূচীয়ে পৰিয়ালক এটা স্পষ্ট পৰৱৰ্তী পদক্ষেপৰ সৈতে ওলাই যাবলৈ সহায় কৰিব পাৰে:

কোনো বিষয়ত চিকিৎসা পৰামৰ্শ লাগিলে প্ৰশ্নটো লিখি যত্ন দলক সোধক। চিকিৎসকৰ সাক্ষাতৰ নিৰ্দেশিকাই সেই আলোচনাৰ প্ৰস্তুতিত সহায় কৰিব পাৰে। আইনী দস্তাবেজ, সুবিধা বা চুক্তিৰ মতভেদ স্থানীয় নিয়ম জনা যোগ্য পেছাদাৰীৰ হাতত ৰাখক।

কামবোৰ নিৰপেক্ষভাৱে কেনেকৈ ভাগ কৰিম?

ন্যায্য মানে সদায় সমান নহয়। আল্জাইমাৰ এছোচিয়েচনে পৰামৰ্শ দিয়ে যে সময়, ধন আৰু প্ৰচেষ্টা অন্তৰ্ভুক্ত কৰি এটা কামৰ তালিকা কৰক। তাৰ পিছত প্ৰতিজনে কি পছন্দ কৰে আৰু বাস্তৱত কি কৰিব পাৰে সোধক।

কিছুমানে নিয়মীয়া সাক্ষাৎ বা ব্যক্তিগত যত্নত সহায় কৰিব পাৰে। আনহঁতে সাক্ষাৎ সময়সূচী, পৰিবহণ, খাদ্য প্ৰেৰণ, কাগজ-পত্ৰ বা সাপ্তাহিক খবৰ লোৱাৰ কামত ভাল হ’ব পাৰে। দূৰত থকা আত্মীয়ে ব্যক্তিজনে সন্মতি দিলে ফোন কল, স্থানীয় সেৱা বিচাৰা বা যোগান ব্যৱস্থা কৰি সমন্বয় কৰিব পাৰে। ভূমিকা, খবৰ আৰু সাক্ষাতৰ বিষয়ে আৰু সম্পূৰ্ণ পৰিকল্পনাৰ বাবে আমাৰ দূৰৰ যত্নৰ নিৰ্দেশিকা চাওক।

সন্মত কামবোৰ এটা একে পঞ্জিকাত বা লিখিত তালিকাত ৰাখক। কোনে দায়িত্বত আছে, কিমান ঘন ঘন আৰু পৰিকল্পনা সলনি হ’লে কাক যোগাযোগ কৰিব লাগে লিখক। কাৰোবাৰ স্বাস্থ্য, কামৰ সময়সূচী বা যত্ন দিয়াৰ সামৰ্থ্য সলনি হ’লে তালিকা পৰ্যালোচনা কৰক। যত্নকাৰীৰ আত্ম-যত্নৰ নিৰ্দেশিকাত আন লোকক সহায় ভাগ কৰিবলৈ কোৱাৰ উপায় আছে।

আমি এতিয়াও মতভেদ কৰিলে কি কৰিম?

কি জনা হৈছে, ব্যক্তিজনে কি বিচাৰে আৰু কোন প্ৰশ্ন এতিয়াও সমাধান হোৱা নাই, সেইবোৰলৈ উভতি যাওক। এটা সভাতে সকলো সমাধান নহ’বও পাৰে। নিৰাপদ আৰু এতিয়াৰ বাবে গ্ৰহণযোগ্য এটা পদক্ষেপ সন্মত হওক, আৰু ডাঙৰ সিদ্ধান্তটো পুনৰ আলোচনা কৰিবলৈ এটা সময় ঠিক কৰক।

আত্মীয়সকলে কোনো স্থানান্তৰৰ বিষয়ে মতভেদ কৰিলে, প্ৰথম পদক্ষেপ হ’ব লাগে তথ্য সংগ্ৰহ, হ’ব হাঁ-নাৰ ভোট নহয়। ঘৰত কি সহায়ৰ অভাৱ, ব্যক্তিজনে কি বিচাৰে আৰু পৰিয়ালে কোন বিকল্পৰ বিষয়ে জানিব বিচাৰে সোধক। আবাসিক যত্ন কেন্দ্ৰ চোৱা বা ঘৰত সেৱা প্ৰদানকাৰীৰ সৈতে কথা পাতিলে ব্যক্তিজনক স্থানান্তৰলৈ বাধ্য নকৰাকৈ আলোচনাত তথ্য যোগ হ’ব পাৰে। বিকল্পবোৰ তুলনা কৰিবলৈ প্ৰশ্নৰ বাবে আবাসিক যত্নৰ নিৰ্দেশিকা চাওক।

উত্তেজনা অব্যাহত থাকিলে এজন বিশ্বাসী তৃতীয় ব্যক্তিক সহায় কৰিবলৈ কওক। বিষয়টোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সেয়া ব্যক্তিজনৰ চিকিৎসক, সামাজিক কৰ্মী, পৰামৰ্শদাতা, মধ্যস্থকাৰী বা ধৰ্মীয় নেতা হ’ব পাৰে। এটা সহায় গোট আত্মীয়সকলৰ বাবে একেধৰণৰ পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে থকা লোকৰ লগত কথা পাতিবলৈ ঠাই দিব পাৰে। চিকিৎসা, আইনী বা আৰ্থিক প্ৰশ্নৰ বাবে পেছাদাৰী পৰামৰ্শ বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ।

পৰিয়ালৰ দ্বন্দ্বে ব্যক্তিজনৰ সুৰক্ষা বা যত্নত প্ৰভাৱ পেলালে স্থানীয় যোগ্য সেৱাৰ সহায় বিচাৰক। ব্যক্তিজনক তৰ্কৰ মাজত বন্দী হৈ থাকিবলৈ নিদিব। তৎক্ষণাত বিপদ থাকিলে স্থানীয় জৰুৰীকালীন সেৱা ব্যৱহাৰ কৰক।

পৰিয়ালে সদায় একমত নহ’ব পাৰে, আৰু এটা আলোচনাতেই সমস্যা শেষ নহ’বও পাৰে। ব্যক্তিজনৰ কথা শুনি থাকক, স্পষ্ট প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ক, আৰু এজন আত্মীয়ে সকলো একেলে বহন কৰাৰ আগতে সহায় বিচাৰক।