ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਟੱਟੀ-ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ

ਪਖਾਨੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਦਸੇ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਸਮਝੋ। ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਜਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਕਦਮ ਇਕੱਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਮਦਦਗਾਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਕੰਟਰੋਲ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਾਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ, ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਕੰਟਰੋਲ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਬਾਰੇ NHS ਗਾਈਡ ਸਨਮਾਨ, ਸਧਾਰਨ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ’ਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਲਾਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੰਨਾ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਜਾਂ ਨਿੱਜੀ ਦੇਖਭਾਲ ਯੋਜਨਾ।

ਕੀ ਪਖਾਨੇ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਨਹੀਂ। ਨਵੀਂ ਜਾਂ ਵਧ ਰਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਜਾਣਾ ਪੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ, ਬਾਥਰੂਮ ਲੱਭਣਾ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਸੰਭਾਲਣਾ ਔਖਾ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ, ਕਬਜ਼, ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਸਰ ਜਾਂ ਹਿਲਣ-ਜੁਲਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇੱਕ ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ।

ਜਦੋਂ ਬਲੈਡਰ ਜਾਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਆਵੇ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ। ਜੇ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨੋਟ ਕਰੋ ਕਿ ਤਬਦੀਲੀ ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦਰਦ ਜਾਂ ਬੇਆਰਾਮੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਾਹਿਰ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਗਾਈਡ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਦਵਾਈ ਬੰਦ ਜਾਂ ਬਦਲੋ ਨਾ।

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਥਾਨਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਲਓ। NHS ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਫੌਰੀ ਧਿਆਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਖਾਨੇ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਮੈਂ ਬਾਥਰੂਮ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਸੌਖਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਵਾਂ?

ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਬਣਾਓ। ਰਾਤ ਦੀ ਲਾਈਟ, ਤੁਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਥਾਂ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ’ਤੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਤਸਵੀਰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਾਥਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਜਤਾ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੇ ਕੱਪੜੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਸੰਭਾਲਣੇ ਸੌਖੇ ਹੋਣ, ਵਾਧੂ ਕਦਮ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਕੱਪੜੇ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਬਟਨ ਜਾਂ ਸਟੋਰੇਜ ਬਦਲਾਅ ਨਾ ਕਰੋ ਜੇ ਇਹ ਰੁਟੀਨ ਨੂੰ ਘੱਟ ਜਾਣੂ ਬਣਾਏ। ਸਾਡੀ ਘਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਗਾਈਡ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਤੱਕ ਸਾਫ਼ ਰਸਤੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਬਾਥਰੂਮ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਬਦਲਣ ਜਾਂ ਰੇਲਿੰਗ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਔਕਿਊਪੇਸ਼ਨਲ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਮਾਹਿਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਥਾਂ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਲੱਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੇਕਾਰ ਸਮਾਨ ਘਟਾਓ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਪਖਾਨਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲਾਈਟ ਸਵਿੱਚ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਰੱਖੋ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਬਦਲੋ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਦੋਂ ਰੱਖੋ ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।

ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਖਾਨੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ?

ਆਮ ਬਾਲਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਤੋ। “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੋਗੇ?” ਵਰਗੀ ਛੋਟੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਛੇੜਛਾੜ, ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਜੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਲੋੜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹਰਕਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕੱਪੜੇ ਖਿੱਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਖਾਨਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਮਦਦ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ।

ਜੇ ਕਿਸੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਪਖਾਨਾ ਜਾਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਠੀਕ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ। ਰੁਟੀਨ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਨਾਂਹ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਬਹਿਸ ਨਾ ਕਰੋ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਬੈਠਾਓ ਨਾ। ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਆਮ ਢੰਗ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।

ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦਿਆਂ?

ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਰਪੱਖ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮਾਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਦੋਸ਼, ਘਿਰਣਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਟੋਕਣ ਤੋਂ ਬਚੋ। “ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ” ਵਰਗਾ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਬਦਲਣ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਥਾਂ ਦਿਓ, ਪਰ ਮਦਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲਓ।

ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਕਦਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿਓ ਜੋ ਉਹ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇੜੇ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਛੋਟੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਓ ਅਤੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨਿੱਜੀ ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜੋ ਜਾਂ ਕਾਹਲੀ ਨਾ ਕਰੋ।

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਬੈਗ ਤਿਆਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਾਂਝੀ ਥਾਂ ’ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਾਦਸੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲਓ। ਜੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰਾ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰ ਜਾਂ ਕੰਟਰੋਲ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਵਿਕਲਪ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਪਸੰਦ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਪੀਣ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਚੁਣਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ?

ਹਾਦਸੇ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਤਰਲ ਘੱਟ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਖ਼ਾਸ ਸਲਾਹ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ। ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤਰਲ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਪੀਣ ਲਈ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀਆਂ ਜਾਂ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਰਲ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੱਦ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਦੇਖਭਾਲ ਯੋਜਨਾ ਮੰਨੋ।

ਪੈਡ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਜਾਂ ਵਾਟਰਪਰੂਫ਼ ਬਿਸਤਰਾ ਨਿੱਜੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਉਤਪਾਦ ਸਭ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਕਲਪਾਂ, ਆਰਾਮ, ਫਿੱਟ, ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਕੰਟਰੋਲ ਸਲਾਹਕਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ ਉਸ ’ਤੇ ਉਤਪਾਦ ਨਾ ਲਗਾਓ; ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।

ਮੈਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?

ਨਵੀਂ, ਵਧ ਰਹੀ ਜਾਂ ਦਰਦ ਵਾਲੀ ਪਖਾਨੇ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਾਰੇ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ। ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ, ਕਬਜ਼, ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਸਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆ ਧਿਆਨ ਮੰਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਕਦੋਂ, ਇਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਵੇਰਵਾ ਲੈ ਜਾਓ। ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਟਰੋਲ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੀ ਵਿਹਾਰਕ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲੇਗੀ।

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫੌਰੀ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਲਓ। ਕੰਟਰੋਲ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਲਈ ਕਾਰਨ ਆਪ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਲਓ। ਕਿਸੇ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਲੇਖ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਪਾਣੀ ਸੀਮਤ ਨਾ ਕਰੋ, ਦਵਾਈਆਂ ਨਾ ਬਦਲੋ ਜਾਂ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਨਾ ਕਰੋ।

ਮੈਂ ਮਦਦ ਦਾ ਕੰਮ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡਾਂ?

ਜੇ ਕਈ ਲੋਕ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸ਼ਬਦਾਂ, ਰੁਟੀਨ ਅਤੇ ਮਦਦ ਦੀ ਕਿਸਮ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਨੋਟ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਮਝਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਮਦਦਗਾਰ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬਦਲਣ ਤਾਂ ਨੋਟ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰੋ।

ਪਖਾਨੇ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਥਕਾਵਟ ਭਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਦੇਖਭਾਲ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਲੈਣ ਲਈ ਕਹੋ। ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੰਭਾਲ ਬਾਰੇ ਗਾਈਡ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਣ ਅਤੇ ਅਰਾਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ। ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਨਿੱਜਤਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ।

ਮਕਸਦ ਬਿਨਾਂ ਦਬਾਅ ਦੇ ਮਦਦ ਉਪਲਬਧ ਕਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿਓ, ਨਿੱਜਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਕਾਇਮ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਮਾਹਿਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।