Aile Demans Bakımı Konusunda Anlaşamadığında

Bir aile üyesinde demans olduğunda, yakınlar güvenlik, bakım ya da gelecek konusunda anlaşamayabilir. Biri günlük zorlukları görür; bir diğeri daha seyrek ziyaret edebilir ya da kişiyi hastalıktan önceki haliyle hatırlayabilir. Para, mesafe, iş ve aile rolleri baskıyı artırabilir. Anlaşmazlık acı vericidir, ama tek başına kimsenin daha az önemsediğini göstermez.

Alzheimer’s Association’ın aile çatışmalarına dair rehberi, suçlamadan dinlemeyi, belirli bakım görevlerini konuşmayı ve ihtiyaçlar değiştikçe görüşmeye geri dönmeyi önerir. Dementia Australia de ailelerin bakım kararları konusunda anlaşamayabileceğini ve dış desteğe ihtiyaç duyabileceğini belirtir. Bu sayfa konuşmak için bir yol önerir; yasal yetkiyi çözmez ya da tek bir kişi için hangi bakımın doğru olduğuna karar vermez.

Kişiyi merkezde nasıl tutabiliriz?

Demansı olan kişiye neyin önemli olduğunu ve kararlara nasıl katılmak istediğini sorun. Tanı, kişinin günlük yaşamıyla ilgili konuşmalardaki yerini ortadan kaldırmaz. Kimin dahil olmasını istediğini ve hangi bilgiyi paylaşmaktan rahat olduğunu öğrenin. Bir tercihini ifade etmekte yardıma ihtiyacı varsa ona zaman tanıyın ve her seferinde bir seçimi konuşun.

Tanıdan sonraki ilk adımlar rehberi, kişiyi gelecek planlamasına dahil etmek için fikirler sunar. Kişi kararlarda yardım alması için birini seçtiyse, kişinin mahremiyetine ve isteklerine saygı göstererek o kişiyi de görüşmeye dahil edin. Aileler yasal karar yetkisi konusunda anlaşamıyorsa tahmin yürütmek yerine yerel bir uzmana danışın.

Aile görüşmesine nasıl başlayabiliriz?

Mümkünse bir kriz yaşanmadan önce sakin bir zaman seçin. Tek bir konu belirleyin; örneğin kimin ulaşımı sağlayacağı ya da bir sonraki randevunun nasıl ayarlanacağı gibi. Çok uzun bir zor kararlar listesi herkesin dinlemesini zorlaştırır.

Görüşmeden önce gözlemlediğinizi ve varsaydığınızı yazın. Örneğin “Babam bu ay iki randevuyu kaçırdı” belirli bir gözlemdir. “Babam artık hiçbir şeyi yönetemiyor” ise onun yeteneklerini ya da tercihlerini yansıtmayabilecek geniş bir sonuçtur.

Herkese endişesini anlatma fırsatı verin. Sözünü kesmeden, suçlamadan ve kimin ne kadar katkı yaptığını kıyaslamadan dinleyin. Uzakta yaşayan biri günlük ihtiyaçları görmeyebilir; bakımın büyük kısmını üstlenen biri ise tükenmiş olabilir. İki deneyim de önemlidir, farklı görüşlere yol açsalar bile.

Toplantıda neler konuşulmalı?

Konuşmayı pratik tutun. Kısa bir gündem, ailenin net bir sonraki adımla ayrılmasına yardımcı olabilir:

Bir konu tıbbi tavsiye gerektiriyorsa soruyu yazın ve bakım ekibine sorun. Doktor ziyareti rehberi bu görüşmeye hazırlanmanıza yardımcı olabilir. Yasal belgeler, yardımlar ya da sözleşmelerle ilgili anlaşmazlıkları yerel kuralları bilen nitelikli uzmanlara bırakın.

Bakım görevlerini adil nasıl paylaşabiliriz?

Adil olmak her zaman eşit olmak anlamına gelmez. Alzheimer’s Association, görevlerin aldığı zamanı, parayı ve çabayı içeren bir görev listesi yapmayı öneriyor. Ardından her kişiye neyi tercih ettiğini ve gerçekçi olarak neyi yapabileceğini sorun.

Bazı kişiler düzenli ziyaretlerde ya da kişisel bakımda yardımcı olabilir. Başkaları ise randevu planlama, ulaşım, yemek servisi, evrak işleri ya da haftalık bir kontrol telefonu gibi konularda daha iyi olabilir. Uzakta yaşayan bir yakın, kişi kabul ederse, telefon görüşmelerini koordine edebilir, yerel hizmetleri araştırabilir ya da malzeme ayarlayabilir. Roller, güncellemeler ve ziyaretler için daha ayrıntılı bir plan için uzaktan bakım rehberimize bakabilirsiniz.

Kararlaştırılan görevleri tek bir ortak takvime ya da yazılı listeye koyun. Kimin sorumlu olduğunu, ne sıklıkla yapılacağını ve plan değişirse kiminle iletişime geçileceğini ekleyin. Birinin sağlığı, iş programı ya da bakım kapasitesi değişirse listeyi gözden geçirin. Bakıcı öz bakım rehberi, başkalarından destek istemenin yollarını anlatır.

Hâlâ anlaşamazsak ne yapabiliriz?

Bilinenlere, kişinin isteklerine ve henüz çözülmemiş soruya geri dönün. Her şeyi tek bir toplantıda çözmeniz gerekmeyebilir. Şimdilik güvenli ve kabul edilebilir bir adım üzerinde anlaşın, ardından daha büyük kararı yeniden ele almak için bir zaman belirleyin.

Akrabalar bir taşınma konusunda anlaşamıyorsa ilk adım evet ya da hayır diye oy vermek yerine bilgi toplamak olsun. Evde hangi desteğin eksik olduğunu, kişinin ne tercih ettiğini ve ailenin hangi seçenekler hakkında bilgi almak istediğini sorun. Bir bakım evini ziyaret etmek ya da evde bakım veren bir kurumla konuşmak, kişiyi bir taşınmaya bağlamadan tartışmaya katkı sağlayabilir. Kurumsal bakım rehberi, seçenekleri karşılaştırmak için sorular içerir.

Gerginlik sürerse güvendiğiniz üçüncü bir kişiden yardım isteyin. Konuya göre bu, kişinin hekimi, sosyal hizmet uzmanı, danışman, arabulucu ya da din görevlisi olabilir. Benzer değişimlerle karşılaşan insanlarla bir destek grubu da akrabaların konuşabileceği bir alan sunabilir. Tıbbi, hukuki ya da mali sorularda uzman görüşü özellikle önemlidir.

Aile anlaşmazlığı kişinin güvenliğini ya da bakımını etkiliyorsa yerel nitelikli bir hizmetten destek isteyin. Kişiyi bir tartışmanın ortasında bırakmayın. Acil bir tehlike varsa yerel acil servisleri arayın.

Aileler her zaman anlaşamayabilir ve tek bir görüşme sorunu çözmeyebilir. Kişiyi dinlemeye devam edin, net taahhütler verin ve bir yakının her şeyi tek başına taşımasını önlemeden yardım isteyin.