ଡିମେନ୍ସିଆ ସହ ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତି ପାଇଁ ଯୋଜନା

ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତି ପରିଚିତ ରୁଟିନ୍‌କୁ ବାଧା ଦେଇପାରେ, ଏବଂ ଡିମେନ୍ସିଆ ସହ ବଞ୍ଚୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଯାହା ଘଟୁଛି ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର କରିପାରେ। ଏକ ଯୋଜନା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସହାୟକମାନଙ୍କୁ ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ଚାପ କମାଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ। ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା, ତାଙ୍କ ରହଣି ସ୍ଥାନ ଏବଂ ସେ ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାନୀୟ ବିପଦ ସହ ମେଳ ଖାଇବା ଉଚିତ।

Alzheimer’s Association ର ଜରୁରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଗାଇଡ୍ ସୂଚନା, ସାମଗ୍ରୀ ଓ ବ୍ୟାକଅପ୍ ସହାୟତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଏ। FEMA ର ବୟସ୍କ ଓ ଅକ୍ଷମ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଇଡ୍ ମଧ୍ୟ ଯୋଗାଯୋଗ, ପରିବହନ, ଔଷଧ ଏବଂ ସହାୟକ ଉପକରଣ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଏ। ଏହା ସାଧାରଣ ଯୋଜନା ସୂଚନା; ସ୍ଥାନୀୟ ଜରୁରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।

ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଜନା କିପରି ଉପଯୁକ୍ତ କରିବି?

ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ କ’ଣ ତାଙ୍କୁ ନିରାପଦ ଲାଗିବ ଏବଂ ସେ କାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ସମ୍ଭବ ହେଲେ, ଏକତ୍ର ମିଳନ ସ୍ଥାନ, ଜରୁରୀ ଯୋଗାଯୋଗ ଓ ସାଙ୍ଗରେ ନେବା ପରିଚିତ ଜିନିଷ ବାଛିବାରେ ତାଙ୍କୁ ସାମିଲ କରନ୍ତୁ। ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଛୋଟ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ରଖନ୍ତୁ। ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ରୁଟିନ୍, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କିମ୍ବା ଗତିଶୀଳତା ବଦଳିଲେ ଯୋଜନା ବଦଳାଯାଇପାରେ।

ଏକରୁ ଅଧିକ ସହାୟକଙ୍କ ନାମ ରଖନ୍ତୁ। ମୁଖ୍ୟ ଯତ୍ନକାରୀ କାମରେ, ଘରରୁ ଦୂରରେ, କିମ୍ବା ସମାନ ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଥାଇପାରନ୍ତି। କିଏ କାହା ସହ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବେ, କିଏ ଯାତାୟାତ କରାଇପାରିବେ, ଏବଂ ଯୋଜନା ବଦଳିଲେ କିଏ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯାଞ୍ଚ କରିପାରିବେ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସହାୟକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦରକାରୀ ସୂଚନାର ଏକ କପି ଦିଅନ୍ତୁ।

ବ୍ୟକ୍ତିର ସାଧାରଣ ସହାୟତାକୁ କ’ଣ ବାଧା ଦେଇପାରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ସେ ଯଦି ଫ୍ଲାଟରେ ରୁହନ୍ତି, ଦିବା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯାଆନ୍ତି, କିମ୍ବା ଘରୋଇ ଯତ୍ନ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର, ବିଦ୍ୟୁତ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ବା ବନ୍ଦ ଅବସ୍ଥାରେ କ’ଣ କରନ୍ତି ପଚାରନ୍ତୁ। ପରିବାରକୁ କିଏ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିର ସହାୟତା ଆବଶ୍ୟକତା କିପରି ପୂରଣ ହେବ ଜାଣନ୍ତୁ।

କେଉଁ ସୂଚନା ଏବଂ ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରଖିବି?

ସହଜରେ ବହନ ଯୋଗ୍ୟ ଏକ ଛୋଟ କିଟ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ। ବର୍ତ୍ତମାନର ଜରୁରୀ ଯୋଗାଯୋଗ, ଔଷଧ ତାଲିକା, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସୂଚନା, ଫୋନ ଚାର୍ଜର, ଦରକାର ହେଲେ ଅତିରିକ୍ତ ଚଷମା ବା ଶ୍ରବଣ ଯନ୍ତ୍ର, ପାଣିପାଗ ଅନୁସାରେ ପୋଷାକ ଓ ଏକ ପରିଚିତ ଆରାମ ଜିନିଷ ରଖନ୍ତୁ। ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା ଗତିଶୀଳତା ବା ଯୋଗାଯୋଗ ସାମଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ। ସାମଗ୍ରୀ ସମୟ ସମୟରେ ଅଦ୍ୟତନ ଅଛି କି ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ।

ଜରୁରୀ କାଗଜପତ୍ର ଏପରି ଜାଗାରେ ରଖନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚିହେବ, କିନ୍ତୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସୂଚନା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ। ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ କେଉଁ ସାମଗ୍ରୀ ବାଣ୍ଟିବେ ଏବଂ କାହା ସହ। ସହାୟକଙ୍କୁ ବ୍ୟକ୍ତିର ନାମ, ଯୋଗାଯୋଗର ପସନ୍ଦିତ ଉପାୟ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗାଯୋଗ ବିବରଣୀ ଏବଂ ଔଷଧ ସୂଚନା ଦରକାର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରେକର୍ଡ ଦରକାର ନାହିଁ।

ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାମଗ୍ରୀ ସେଗୁଡ଼ିକ ଯାହା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ପ୍ରିୟ ସ୍ୱେଟର, ଫଟୋ, ପୁସ୍ତକ ବା ଛୋଟ ପରିଚିତ ଜିନିଷ, ଯାହା ସେ ଚିହ୍ନନ୍ତି, ଅଧିକ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇପାରେ। କିଟ୍ ଏତେ ହାଲୁକା ରଖନ୍ତୁ ଯେ କେହି ନିରାପଦରେ ବହନ କରିପାରିବେ।

ଲିଖିତ ଯୋଜନାରେ କ’ଣ ରହିବା ଉଚିତ?

ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଯୋଜନା ବ୍ୟାକଅପ୍ ସହାୟକଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିବା ପାଇଁ ଲମ୍ବା ନୋଟ ଅପେକ୍ଷା ସହଜ। ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସମ୍ମତି ନେଇ ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ:

• କାହାକୁ ସମ୍ପର୍କ କରିବେ। ମୁଖ୍ୟ ଓ ବ୍ୟାକଅପ୍ ସହାୟକ, ବ୍ୟକ୍ତିର ଯତ୍ନ ପ୍ରଦାତା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ କରିବାର ଉପାୟ ଲେଖନ୍ତୁ। ଘର ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେଲେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଏ ଅଦ୍ୟତନ ଦେବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତୁ।
• କିପରି ଯୋଗାଯୋଗ କରିବେ। ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପସନ୍ଦିତ ନାମ, ସେ କିପରି ସୂଚନା ଭଲ ବୁଝନ୍ତି, ଏବଂ ଆରାମ ପାଇବା ପାଇଁ ପରିଚିତ ଶବ୍ଦ ବା ରୁଟିନ୍ ଲେଖନ୍ତୁ।
• କିପରି ଯାତ୍ରା କରିବେ। ପରିବହନ ବିକଳ୍ପ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା ଗତିଶୀଳତା ବା ଯୋଗାଯୋଗ ସାମଗ୍ରୀ ରେକର୍ଡ କରନ୍ତୁ। ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତି ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଦାତା କିମ୍ବା ସ୍ଥାନୀୟ ଜରୁରୀ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ସହ ସୁଗମ ବିକଳ୍ପ ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ।
• ଜରୁରୀ ସାମଗ୍ରୀ କେଉଁଠି ଅଛି। କିଟ୍ ଓ ଚାଲୁ ଔଷଧ ତାଲିକା କେଉଁଠି ରଖାଯାଇଛି ଲେଖନ୍ତୁ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରେକର୍ଡ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନରେ ରଖନ୍ତୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସହାୟକଙ୍କୁ ଦରକାର ବିବରଣୀ ମାତ୍ର ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ।
• ସେବା କ’ଣ କରିବ। ବ୍ୟକ୍ତି ଘର ବାହାରେ ଯତ୍ନ ପାଆନ୍ତି, ଏହି ସେବାର ନାମିତ ଯୋଗାଯୋଗ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବର୍ତ୍ତମାନର ଜରୁରୀ ଯୋଜନା କେଉଁଠି ମିଳିବ ଲେଖନ୍ତୁ।

ନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତୁ ଯେ ବ୍ୟାକଅପ୍ ସହାୟକ ଜାଣନ୍ତି ଯୋଜନା କେଉଁଠି ଅଛି ଏବଂ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରିବେ। ବିଦ୍ୟୁତ ବା ଫୋନ ସଂଯୋଗ ବିଫଳ ହେଲେ ଏକ କାଗଜ ନକଲ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରଖନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ଅତିଥିମାନେ ପଢ଼ିପାରିବେ ଏପରି ଜାଗାରେ ସଂବେଦନଶୀଳ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିବରଣୀ ଝୁଲାନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଆଶ୍ରୟ ବା ସ୍ଥାନାନ୍ତର ବିଷୟରେ କ’ଣ ଜାଣିବା ଉଚିତ?

ସ୍ଥାନୀୟ ଜରୁରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କେଉଁଠି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ସତର୍କ ସୂଚନା ଘରେ କିପରି ପହଞ୍ଚେ ଜାଣନ୍ତୁ। ଅଧିକାରୀମାନେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ କେଉଁଠି ଯିବେ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି କିପରି ସେଠାକୁ ଯିବେ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ। ବ୍ୟକ୍ତି ଚକ, ୱାକର୍, ଅକ୍ସିଜେନ୍ ବା ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି କି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ପରିବହନ କରିବେ ଏବଂ କେଉଁ ବ୍ୟାକଅପ୍ ସାମଗ୍ରୀ ଦରକାର ସଂପୃକ୍ତ ପ୍ରଦାତାଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ।

କେବେ ଘରେ ରହିବେ କିମ୍ବା କେବେ ଛାଡ଼ିବେ, ସେଥିପାଇଁ କୌଣସି ସାର୍ବଜନୀନ ନିୟମ ନାହିଁ। ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତି, ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ସମସ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ସ୍ଥାନୀୟ ଜରୁରୀ ପରିଚାଳନା କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ବା ଯତ୍ନ ପ୍ରଦାତାଙ୍କୁ ସୁଗମ ପରିବହନ ଓ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ କିପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବେ ପଚାରନ୍ତୁ। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତିରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ଗାଇଡ୍ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଯଦି ଯତ୍ନ ଗୃହ କିମ୍ବା ଦିବା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସଂପୃକ୍ତ ଅଛି, ତେବେ ଏହାର ଲିଖିତ ଜରୁରୀ ଯୋଜନା ମାଗନ୍ତୁ। ବ୍ୟକ୍ତିର ଦାୟିତ୍ୱରେ କିଏ ଅଛନ୍ତି, ପରିବାର କିପରି ଅଦ୍ୟତନ ପାଇବେ, ଏବଂ ଉଠାଣି ବା ଯାତ୍ରା ଯୋଜନା ବଦଳିଲେ କ’ଣ ହେବ ଜାଣନ୍ତୁ। ଘରୋଇ ବିପଦ ଏବଂ ଘର ଭିତର ଓ ଚାରିପାଖର ଦୈନନ୍ଦିନ ବିପଦ ପାଇଁ ଆମର ଘର ସୁରକ୍ଷା ଗାଇଡ୍ ଦେଖନ୍ତୁ।

ଜରୁରୀ ସମୟରେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କିପରି ସମର୍ଥନ କରିବି?

ନିରାପଦ ଥିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ସହ ରୁହନ୍ତୁ। ଘଟୁଥିବା ଘଟଣା ଛୋଟ, ଶାନ୍ତ ବାକ୍ୟରେ ବୁଝାନ୍ତୁ, ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ସୂଚନା ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତୁ। ସମ୍ଭବ ହେଲେ ପରିଚିତ ରୁଟିନ୍ ରଖନ୍ତୁ, ଏବଂ ଉତ୍ତରଦାତାଙ୍କୁ ଜଣାନ୍ତୁ ବ୍ୟକ୍ତି କିପରି ସମ୍ବୋଧିତ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଏବଂ କେଉଁ ଉପାୟରେ ଯୋଗାଯୋଗ ସହଜ।

ବ୍ୟକ୍ତି ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହେଲେ, ଅନାବଶ୍ୟକ ଶବ୍ଦ କମାନ୍ତୁ ଏବଂ ଏକା ସମୟରେ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ସୀମିତ କରନ୍ତୁ। ନିରାପଦ ଓ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲେ ପରିଚିତ ଜିନିଷ ଦିଅନ୍ତୁ। ସବୁ ଚାପରେ ଥିବାବେଳେ ତର୍କ କିମ୍ବା ଲମ୍ବା ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଏଡ଼ାନ୍ତୁ। ଜରୁରୀ କର୍ମଚାରୀ ଏବଂ ଯତ୍ନ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।

ବ୍ୟକ୍ତିର ଆଚରଣ, ଯୋଗାଯୋଗ ବା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟରେ ହଠାତ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ଚିକିତ୍ସା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ। NHS କହେ ଯେ ହଠାତ୍ ଭ୍ରମ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଡାକ୍ତରୀ ସାହାଯ୍ୟ ଦରକାର। ନୂଆ ବା ଗୁରୁତର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ କେବଳ ଡିମେନ୍ସିଆର ଅଂଶ ବୋଲି ଧରନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଯୋଜନାକୁ କିପରି ଉପଯୋଗୀ ରଖିବି?

ଯତ୍ନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବଦଳିଲେ ଯୋଗାଯୋଗ ତାଲିକା, ଔଷଧ ସୂଚନା ଏବଂ ସାମଗ୍ରୀ ସମୀକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସାମଗ୍ରୀର ତାରିଖ ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ବା ନୂଆ ଗତିଶୀଳତା ଆବଶ୍ୟକତା ପରେ ଯୋଜନା ଅଦ୍ୟତନ କରନ୍ତୁ। ଯୋଜନା ବ୍ୟକ୍ତିର ପାଇଁ ଆରାମଦାୟକ ଲାଗୁଛି କି ଏବଂ ସେ କାହାକୁ ସାମିଲ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ପଚାରନ୍ତୁ।

ଯତ୍ନ ନେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାକଅପ୍ ଦରକାର। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହାୟତା ବାଣ୍ଟିବାକୁ କହିବା ପାଇଁ ନିଜ ଯତ୍ନ ଗାଇଡ୍ରେ ଧାରଣା ଅଛି। କିଛି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସହାୟକ ସହ ଛୋଟ ଯୋଜନା, କେହି ସମୀକ୍ଷା ନ କରିଥିବା ଲମ୍ବା ତାଲିକା ଅପେକ୍ଷା ବ୍ୟବହାର କରିବା ସହଜ ହୋଇପାରେ।

ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବା ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସାମିଲ ଓ ଆରାମରେ ରଖିବା। ସ୍ଥାନୀୟ ଜରୁରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ନିଜ ଅନନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା ବିଷୟରେ ଯୋଗ୍ୟ ବୃତ୍ତିଗତଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ।