स्मृतिभ्रंश असलेल्या व्यक्तीसाठी तोंडाची स्वच्छता

तोंडाची स्वच्छता वैयक्तिक असते. स्मृतिभ्रंश असलेल्या व्यक्तीला परिचित दिनचर्या विसरणे, टूथब्रश वापरणे थकवणारे वाटणे, किंवा कोणी मदत करू लागल्यावर अस्वस्थ होणे, असे होऊ शकते. दिनचर्या शांत आणि आदरपूर्ण ठेवा. व्यक्तीला जे करता येईल आणि जे तिला करायचे आहे, ते तिने स्वतः करावे.

अल्झायमर असोसिएशनचे दंत काळजीवरील मार्गदर्शन आणि डिमेंशिया ऑस्ट्रेलियाचा दंत काळजीवरील सल्ला परिचित दिनचर्या, छोट्या सूचना आणि समस्या आल्यास दंतवैद्यांची मदत घेण्याचा सल्ला देतात. हे पान सर्वसाधारण माहितीसाठी आहे; ते दंतवैद्यकीय सल्ला किंवा एखाद्या व्यक्तीसाठीची काळजी योजना नाही.

दैनंदिन तोंड-स्वच्छता परिचित कशी ठेवावी?

व्यक्तीची नेहमीची वेळ आणि जागा अजूनही चालत असेल, तर त्याच ठेवा. टूथब्रश, टूथपेस्ट आणि टॉवेल व्यक्तीच्या अपेक्षेप्रमाणे त्याच जागी ठेवा. सुरुवात करण्यापूर्वी तुम्ही काय करणार आहात ते समजावून सांगा, मग एका वेळी एक साधी सूचना द्या. “ब्रश उचला” ही सूचना लांबलचक निर्देशांपेक्षा सोपी वाटते.

प्रत्येक पायरीसाठी व्यक्तीला वेळ द्या. ती स्वतः ब्रश करू शकत असेल तर तिला करू द्या. एखादी आठवण पुरेशी असेल तर अधिक मदत देण्यापूर्वी थोडा वेळ थांबा. काहींना सिंकजवळ बसून किंवा हातात सहज धरता येईल असा हँडल असलेला ब्रश अधिक सोपा वाटतो. नेहमीचा ब्रश अवघड वाटत असेल, तर दंतवैद्यांकडून पर्याय विचारा.

ब्रश करण्याला स्पर्धा किंवा परीक्षा बनवू नका. व्यक्ती नाही म्हणाली, दूर सरकली, किंवा अस्वस्थ झाली तर थांबा. नंतर पुन्हा प्रयत्न करा, परिस्थिती बदला, किंवा दंतवैद्यांचा सल्ला घ्या. ब्रश तोंडात जबरदस्तीने घालू नका किंवा काम पूर्ण करण्यासाठी व्यक्तीला धरून ठेवू नका.

पूर्वी चालणारी दिनचर्या अवघड झाली, तर कोणती पायरी कठीण होत आहे ते पाहा. व्यक्तीला ब्रश कसा वापरायचा ते कळत नसेल, नवी टूथपेस्ट आवडत नसेल, थकवा असेल, किंवा तोंडात अस्वस्थता असेल. ही शक्यता आहेत, निदान नाही. अडचण कधी येते ते थोडक्यात लिहून ठेवल्यास दंतवैद्यांना पुढील पावलांवर चर्चा करण्यास मदत होते. एका वेळी दिनचर्येचा एकच भाग बदला, म्हणजे व्यक्तीला काय आवडते ते स्पष्ट होईल.

गोपनीयता जपत मदत कशी करावी?

मदत करण्यापूर्वी विचारा, जरी आधी मदत घेतली असली तरी. तुम्ही काय करणार आहात ते सांगा आणि प्रतिसादाची वाट पाहा. व्यक्तीने होकार दिला तर दार बंद ठेवा, कपड्यांवर टॉवेल ठेवा, आणि फक्त गरजेचा भाग उघडा. व्यक्तीला कोणत्या मदतनीसाबाबत आरामदायी वाटते यावर सहमती ठरवा.

व्यक्तीला हाताने प्रत्यक्ष मदत हवी असेल, तर प्रत्येक पायरी आधी समजावून सांगा आणि तिला त्रास होत असल्याचे दिसल्यास थांबा. दंतवैद्य व्यक्तीच्या गरजेनुसार सुरक्षित दिनचर्या दाखवू शकतात. पात्र व्यावसायिकांनी दाखवलेले तंत्र नसेल, तर स्वतःच्या पद्धतीने शारीरिक मार्गदर्शन करू नका.

कवळ्यांबाबत काय लक्षात ठेवावे?

कवळ्या व्यक्तीच्या नेहमीच्या, स्पष्टपणे ओळखता येणाऱ्या जागी ठेवा. त्या कशा स्वच्छ करायच्या आणि कशा ठेवायच्या, आणि व्यक्ती अस्वस्थ दिसत असेल तर फिट तपासावे का, हे दंतवैद्यांना विचारा. काळजी केंद्रात कवळ्या वापरल्या जात असतील, तर कर्मचाऱ्यांना ओळखता यावे म्हणून साठवणुकीच्या डब्यावर खूण करा.

व्यक्तीने विरोध केला किंवा तिला वेदना होत असतील, तर कवळ्या तोंडात जबरदस्तीने घालू नका. सैल किंवा अस्वस्थ कवळीमुळे खाणे अवघड होऊ शकते; त्यावर काय करायचे ते दंतवैद्यांना विचारा. शांत जेवणाची मांडणी आणि आहारविषयक चिंता कधी व्यावसायिक सल्ल्याची गरज असते हे जेवण मार्गदर्शका मध्ये आहे.

दंत भेटीची तयारी कशी करावी?

व्यक्ती सहसा विश्रांती घेतलेली असते अशी वेळ निवडा. व्यक्तीने परवानगी दिली तर दंत कार्यालयाला आधीच सांगा की तिला अधिक वेळ, शांतपणे समजावलेली प्रक्रिया, किंवा विश्वासातील व्यक्तीची मदत लागू शकते. सध्याची औषध यादी आणि ब्रश, चावणे किंवा कवळी घालण्यातील अडचण यांची थोडक्यात नोंद सोबत न्या.

दंत टीमला प्रत्येक पायरी एकेक करून समजावून सांगायला सांगा. ओळखीची सोबत व्यक्तीला निवांत वाटायला मदत करू शकते, पण निर्णय आणि संभाषणात व्यक्तीने सहभागी राहावे. नियमित कार्यालयात जाणे अवघड असेल, तर तुमच्या परिसरातील सुलभ भेटींच्या पर्यायांबाबत दंतवैद्यांना विचारा.

इतर मदतनीसांनी दिनचर्या सातत्याने कशी ठेवावी?

कुटुंबातील सदस्य, घरी काळजी घेणारे कर्मचारी किंवा काळजी केंद्रातील कर्मचारी मदत करत असतील, तर व्यक्तीला आरामदायी वाटेल अशी दिनचर्या तिच्याशी बोलून ठरवा. शक्य असेल तर तीच परिचित जागा आणि छोटी सूचना वापरा. प्रत्येक वेळी कोणी एकच व्यक्ती मदत करावी अशी व्यक्तीची इच्छा आहे का ते विचारा.

व्यक्तीने संमती दिली तर पुढच्या मदतनीसाला उपयोगी पडतील असेच तपशील सांगा: पसंतीची वेळ, ती स्वतः काय करू शकते, कोणती पायरी अवघड आहे, आणि मदत कधी थांबवावी. वैयक्तिक नोंद खासगी ठेवा आणि काळजी केंद्राची नेहमीची पद्धत पाळा. लिखित दिनचर्या ही मार्गदर्शक सूचना आहे; व्यक्ती नाही म्हणत असेल तर ती सक्ती करण्याची परवानगी नाही. पसंती बदलू शकते, म्हणून पुन्हा विचारा आणि जुळवून घ्या. अनेक पद्धती अवघड ठरत असतील, तर तुम्हाला दिसलेले बदल दंत टीमला सांगा आणि त्या व्यक्तीसाठी सल्ला मागा.

दंतवैद्यांना कोणती चिन्हे सांगावीत?

तोंडातील वेदना नेहमी सांगता येत नाही. चेहरा ओढणे, ब्रश करण्यास नकार, खाण्यात बदल किंवा झोपेत अडथळा हे संकेत असू शकतात, पण ते दंत समस्येचा पुरावा नसतात. तुम्हाला काय दिसले आणि ते कधीपासून सुरू झाले ते दंतवैद्यांना सांगा. वेदना, हिरड्यांच्या समस्या, दात किडणे किंवा कवळी नीट बसत नसणे, हे ते तपासू शकतात.

चावण्यात किंवा गिळण्यात नवी अडचण असेल, तर त्या व्यक्तीच्या आरोग्य तज्ज्ञांशी किंवा दंतवैद्यांशी संपर्क साधा. सामान्य लेखावर आधारित अन्नाची पोत बदलू नका, तोंडावरील उपचार वापरू नका किंवा गिळण्याची तंत्रे वापरू नका. तीव्र वेदना, सूज, रक्तस्त्राव किंवा इतर तातडीच्या वैद्यकीय समस्येसाठी त्वरित मदत घ्या.

उद्दिष्ट असे आहे की व्यक्तीला मान्य होणारी आणि कमीत कमी मदत लागणारी दिनचर्या असावी. परिचित आठवण, आरामदायी स्थिती किंवा नंतरचा प्रयत्न पुरेसा ठरू शकतो. समस्या कायम राहिली, तर व्यक्तीसाठी कोणता आधार योग्य आहे ते दंतवैद्यांना विचारा.