Përgatitja për një vizitë te mjeku me demencë

Një vizitë te mjeku mund të mbulojë shumë gjëra në pak kohë. Një plan i shkurtër mund t’i ndihmojë personin dhe mbështetësin të ngrenë pyetjet më të rëndësishme, të kuptojnë përgjigjet dhe të largohen me hapa të qartë për të ardhmen. Personi që jeton me demencë duhet të mbetet pjesë e bisedës dhe e vendimeve, aq sa dëshiron.

Udhëzuesi i Alzheimer’s Association për punën me mjekun rekomandon të shkruhen pyetjet, të shënohen ndryshime specifike dhe të kërkohet që mjeku të përmbledhë planin. Këshillat e Dementia Australia për punën me mjekët theksojnë pëlqimin, dëgjimin e personit dhe ndarjen e informacionit me diskretësi kur nevojitet. Kjo faqe ofron këshilla të përgjithshme përgatitjeje, jo këshilla mjekësore.

Si mund të përgatitem para takimit?

Pyeteni personin çfarë dëshiron më shumë që mjeku të dijë. Shkruani bashkë një listë të shkurtër pyetjesh dhe vendosni më të rëndësishmen e para. Nëse lista është e gjatë, pyesni zyrën nëse një takim më i gjatë ose një vizitë ndjekëse do të ndihmonte. Personi mund të preferojë të sjellë një shënim me shkrim në vend që të mbajë mend gjithçka gjatë vizitës.

Përshkruani ndryshimet me fjalë konkrete. Shënoni çfarë ndodhi, kur filloi, sa shpesh ndodh dhe çfarë po ndodhte në atë kohë. Për shembull, “Ka pushuar së shkuari në grupin javor të muzikës gjatë muajit të fundit” është më e dobishme sesa “Po përkeqësohet”. Përfshini edhe pikëpamjen e vetë personit për ndryshimin dhe mos e paraqitni një supozim si diagnozë.

Sillni një listë të përditësuar të ilaçeve, duke përfshirë ilaçet me recetë dhe pa recetë, vitaminat dhe suplementet. Personi mund të dëshirojë gjithashtu syzet, aparatet e dëgjimit ose emrat e klinicistëve të tjerë. Pyesni zyrën cilat formularë ose regjistrime nevojiten, në vend që të mblidhni më shumë informacion privat sesa kërkon vizita.

Si mund ta përfshij personin gjatë vizitës?

Pyesni nëse personi dëshiron që ju të hyni në takim. Mund të dëshirojë një transport dhe të preferojë të flasë vetëm me mjekun, ose mund t’ju pranojë si shënues të bisedës. Pyeteni si dëshiron që t’i ndihmoni para se të fillojë vizita.

Lëreni personin t’i përgjigjet pyetjeve të mjekut së pari. Shtoni detaje vetëm kur ai dëshiron, ose kur mjeku kërkon informacion që personi mund të mos e kujtojë. Flisni me personin, jo vetëm me mjekun. Nëse ka nevojë kohë për t’iu përgjigjur, pritni në vend që të mbushni çdo heshtje.

Personi mund të dëshirojë kohë private me mjekun për një shqetësim personal. Respektoni këtë kërkesë. Nëse keni një shqetësim që është e vështirë ta ngritni para personit, pyesni klinikën si mund të ndani një shënim me shkrim në mënyrë diskrete. Thoni qartë çfarë keni vërejtur dhe mos i kërkoni klinikës të fshehë informacion ose të marrë vendime pa pjesëmarrjen e personit.

Çfarë pyetjesh mund ta bëjnë planin të qartë?

Kërkoni një shpjegim me gjuhë të thjeshtë nëse diçka nuk është e qartë. Personi dhe mbështetësi mund të pyesin:

• Çfarë duhet të vëzhgojmë, dhe kur duhet të kontaktojmë?
• Cilat zgjedhje ekzistojnë, dhe cilat janë përfitimet dhe disavantazhet e mundshme?
• Cili është hapi i radhës, dhe kush do ta organizojë?
• Kur duhet të bëjmë ndjekjen?

Këto janë shembuj, jo një listë që duhet të plotësohet në çdo vizitë. Personi mund të ketë pyetje të tjera ose të dëshirojë të fokusohet te një shqetësim. Kërkoni që mjeku të përmbledhë pikat kryesore përpara se të largoheni.

Çfarë duhet të shkruaj pas takimit?

Shkruani një përmbledhje të shkurtër të shpjegimit të mjekut, veprimeve të rënë dakord dhe kohës së ndjekjes. Shënoni kush do të kryejë çdo veprim, si telefonimi në klinikë ose caktimi i një takimi tjetër. Nëse personi pranon, ndajeni detajet me familjarin ose ndihmësin që ka nevojë për to.

Mbani shënimet shëndetësore private dhe të lehta për personin t’i gjejë. Shmangni dërgimin e tyre përmes një llogarie të përbashkët ose një grupi mesazhesh nëse personi nuk ka pranuar këtë. Nëse një udhëzim nuk është i qartë kur arrini në shtëpi, telefononi klinikën dhe kërkoni sqarim. Mos filloni, ndaloni ose ndryshoni ilaçe mbi bazën e shënimeve tuaja pa u konsultuar me atë që e ka përshkruar.

Përpara se të largoheni, kontrolloni nëse duhet caktuar një takim ndjekjeje ose një test, dhe kë të kontaktoni për pyetje. Personi mund të dëshirojë të mbajë një kopje të planit me shkrim ose të zgjedhë një ndihmës të besuar që ta mbajë atë. Pyesni, mos vendosni në vend të tij.

Çfarë nëse personi bëhet befas i konfuzuar?

Mos prisni një takim rutinë nëse personi befas bëhet i konfuzuar. NHS këshillon marrjen e ndihmës mjekësore të menjëhershme, sepse konfuzioni i papritur mund të ketë shkaqe që kërkojnë kujdes urgjent. Përdorni shërbimet vendore të emergjencës ose ndiqni procesin e kujdesit urgjent aty ku jetoni.

Një ndryshim gradual mund të jetë gjithashtu i denjë për t’u diskutuar me një mjek, por është ndryshe nga konfuzioni i papritur. Nëse nuk jeni të sigurt nëse një ndryshim është urgjent, kontaktoni një shërbim të kualifikuar mjekësor për udhëzim, në vend që të provoni ta diagnostikoni vetë.

Si mund ta mbështes personin nëse takimet e stresojnë?

Pyeteni çfarë do ta bënte vizitën më të lehtë. Personi mund të preferojë një orë takimi të njohur, një pritje më të shkurtër ose një shoqërues të besuar. Telefononi më parë për të pyetur klinikën për nevojat e aksesit, mbështetjen për dëgjimin ose gjuhën, dhe nëse pyetjet mund të dërgohen para takimit.

Nëse personi është i shqetësuar, shpjegojeni planin në mënyrë të qetë dhe të drejtpërdrejtë, siç i përshtatet atij. Sillni një send të njohur ose diçka për të bërë gjatë pritjes, nëse personi e dëshiron. Pyesni sa paralajmërim preferon: disa njerëz duan kohë për t’u përgatitur, ndërsa të tjerë mund të preferojnë një kujtesë të shkurtër afër takimit. Përdorni një shpjegim të sinqertë që funksionon për të.

Një vizitë e mirë e lë personin të dëgjuar, me hapat e radhës të kuptuar. Përgatituni bashkë, mbroni privatësinë dhe kërkoni nga klinika të sqarojë çdo gjë që ende është e pasigurt.