Омодагӣ ба мулоқот бо духтур дар ҳолати деменсия

Мулоқот бо духтур метавонад дар вақти кӯтоҳ мавзӯъҳои зиёдро фаро гирад. Нақшаи мухтасар ба шахс ва ғамхори ӯ кӯмак мекунад, ки саволҳои муҳимтаринро пеш гузоранд, ҷавобҳоро фаҳманд ва бо қадамҳои равшан баргарданд. Шахсе, ки бо деменсия зиндагӣ мекунад, бояд то ҳадде ки мехоҳад, дар сӯҳбат ва қарорҳо иштирок кунад.

Роҳнамои Alzheimer’s Association дар бораи кор бо духтур тавсия медиҳад, ки саволҳоро нависед, тағйироти мушаххасро қайд кунед ва аз духтур хоҳиш кунед, ки нақшаро такрор кунад. Маслиҳатҳои Dementia Australia дар бораи кор бо духтурон розигӣ, гӯш кардан ба шахс ва мубодилаи эҳтиёткоронаи иттилоотро таъкид мекунанд. Ин саҳифа маслиҳатҳои умумии омодагӣ аст, на маслиҳати тиббӣ.

Пеш аз мулоқот чӣ тайёрӣ бинам?

Аз шахс бипурсед, ки бештар мехоҳад духтур чиро бидонад. Бо ҳам рӯйхати кӯтоҳи саволҳо нависед ва муҳимтаринро аввал гузоред. Агар рӯйхат дароз бошад, аз дафтар пурсед, ки мулоқоти дарозтар ё ташрифи пайгирӣ кӯмак мекунад ё не. Шахс шояд хоҳад ёддошти хаттӣ орад, на ҳамаашро дар вақти мулоқот ба хотир орад.

Тағйиротро бо шаклҳои мушаххас тавсиф кунед. Нависед, ки чӣ рӯй дод, аз кай оғоз шуд, чанд бор рӯй медиҳад ва дар он лаҳза чӣ ҷараён дошт. Масалан, «Вай дар як моҳи охир ба гурӯҳи ҳафтаинаи мусиқӣ намеравад» аз «Ӯ бадтар мешавад» фоидатар аст. Назари худи шахсро дар бораи тағйирот дохил кунед ва тахминро ҳамчун ташхис пешниҳод накунед.

Рӯйхати ҷории доруҳоро, аз ҷумла доруҳои иҷозатномадор ва бидуни иҷозатнома, витаминҳо ва парҳезҳоро ҳамроҳ баред. Шахс шояд айнак, сомеъ ё номи дигар табибонро низ лозим дорад. Аз дафтар пурсед, кадом ҳуҷҷат ё сабт лозим аст, на ин ки иттилооти шахсии бештар аз ҳаҷми мулоқот ҷамъ кунед.

Чӣ гуна шахсро ҳангоми мулоқот ҷалб кунам?

Пурсед, ки шахс мехоҳад шумо ба мулоқот дароед ё не. Ӯ шояд хоҳад, ки шумо танҳо нақлиёт диҳед ва бо духтур танҳо сӯҳбат кунад, ё шумо ҳамчун ёддоштгир ҳузур доред. Пеш аз оғози мулоқот бипурсед, ки чӣ гуна мехоҳад кӯмак кунед.

Аввал иҷозат диҳед, ки шахс ба саволҳои духтур ҷавоб диҳад. Танҳо вақте тафсилот илова кунед, ки ӯ хоҳад ё вақте ки духтур маълумотеро пурсад, ки шахс шояд ба хотир наорад. Бо шахс сухан гӯед, на танҳо бо духтур. Агар ба ҷавоб вақт лозим бошад, интизор шавед ва ҳар лаҳзаи холиро пур накунед.

Шахс шояд барои нигаронии шахсӣ бо духтур вақти хусусӣ хоҳад. Ин хоҳишро эҳтиром кунед. Агар нигаронии шумо дар ҳузури шахс душвор аст, аз клиника пурсед, ки чӣ гуна ёддошти хаттии махфӣ фиристед. Ба шумо дар бораи чизе, ки мушоҳида кардед, равшан бошед ва аз клиника талаб накунед, ки иттилоотро пинҳон кунад ё қарорҳоро бе иштироки шахс қабул кунад.

Кадом саволҳо нақшаро равшан мекунанд?

Агар чизе номуайян бошад, шарҳи осонро пурсед. Шахс ва ғамхор метавонанд пурсанд:

• Чиро бояд назорат кунем ва кай бо шумо тамос гирем?
• Кадом интихобҳо мавҷуданд ва фоидаву зиёнҳои эҳтимолии онҳо чӣ ҳастанд?
• Қадами навбатӣ чист ва кӣ онро ташкил мекунад?
• Кай бояд пайгирӣ кунем?

Ин мисолҳо ҳастанд, на рӯйхати ҳатмӣ, ки дар ҳар мулоқот иҷро шавад. Шахс метавонад саволҳои дигар дошта бошад ё хоҳад, ки ба як нигаронӣ тамаркуз кунад. Пеш аз баромадан аз духтур хоҳиш кунед, ки нуқтаҳои асосиро такрор кунад.

Пас аз мулоқот чиро нависам?

Шарҳи кӯтоҳи тавзеҳоти духтур, корҳои мувофиқашуда ва мӯҳлати пайгириро нависед. Нависед, ки ҳар корро кӣ иҷро мекунад, масалан занг задан ба клиника ё супоридани мулоқоти навбатӣ. Агар шахс розӣ бошад, тафсилотро бо аъзои оила ё ёрдамгаре мубодила кунед, ки онро лозим дорад.

Ёддоштҳои тиббиро махфӣ ва барои шахс дастрас нигоҳ доред. Агар шахс розӣ набошад, онҳоро тавассути ҳисоби муштарак ё гурӯҳи паёмӣ нафиристед. Агар дастури ноаён бошад, пас аз бозгашт ба клиника занг занед ва равшанӣ пурсед. Бидуни санҷидан бо таъиншаванда, доруро бар асоси ёддоштҳои худ оғоз, қатъ ё тағйир надиҳед.

Пеш аз баромадан, бубинед, ки оё мулоқоти пайгирӣ ё санҷиш лозим аст ва ба кӣ барои саволҳо мурочиат кардан лозим аст. Шахс метавонад нусхаи нақшаи хаттиро нигоҳ дорад ё ёрдамгари боэътимодро барои нигоҳдории он интихоб кунад. Пурсед ва ба ҷои онҳо қарор накунед.

Агар шахс ногаҳон сардаргум шавад, чӣ кор кунам?

Агар шахс ногаҳон сардаргум шавад, барои мулоқоти муқаррарӣ интизор нашавед. Роҳнамои NHS кӯмаки тиббии фаврӣро тавсия медиҳад, зеро сардаргумии ногаҳонӣ сабабҳое дорад, ки ба диққати фаврӣ ниёз доранд. Аз хадамоти ҳолати фавқулоддаи маҳаллӣ истифода баред ё тартиби хидмати тиббии фаврӣ дар ҷои зисти худро риоя кунед.

Тағйири оҳиста низ метавонад бо духтур муҳокима шавад, аммо он аз сардаргумии ногаҳонӣ фарқ мекунад. Агар мутмаин набошед, ки тағйир фаврист ё не, ба ҷои ташхиси худ, ба хидмати тиббии салоҳиятдор барои роҳнамоӣ муроҷиат кунед.

Чӣ гуна мулоқотро барои шахс камфишор кунам?

Пурсед, ки чӣ метавонад мулоқотро осонтар кунад. Шахс шояд вақти ошноро, интизории кӯтоҳтарро ё ҳамроҳи боэътимодро маъқул шуморад. Пеш аз мулоқот бо клиника тамос гиред ва дар бораи ниёзҳои дастрасӣ, кӯмак бо шунидан ё забон ва имкони фиристодани саволҳо пеш аз мулоқот пурсед.

Агар шахс нигарон бошад, нақшаро ба тарзе шарҳ диҳед, ки ором ва равшан бошад ва ба ӯ мувофиқ аст. Агар шахс хоҳад, як чизи ошнои худро ҳамроҳ баред ё чизеро барои банд шудан ҳангоми интизорӣ. Пурсед, ки ӯ чӣ қадар огоҳиро афзал медонад: баъзеҳо вақт мехоҳанд худро омода кунанд, дигарон шояд ёдрасии кӯтоҳро наздик ба мулоқот маъқул донанд. Тавзеҳи самимона, ки барои ӯ кор мекунад, истифода баред.

Мулоқоти хуб он аст, ки шахс шунида шавад ва қадамҳои навбатиро бифаҳмад. Якҷоя омода шавед, махфиятро нигоҳ доред ва аз клиника хоҳиш кунед, ки чизеро, ки то ҳол номуайян аст, равшан кунад.