स्मृतिभ्रंश असलेल्या व्यक्तीसोबत डॉक्टर भेटीची तयारी

डॉक्टर भेटीत कमी वेळेत पुष्कळ विषय येऊ शकतात. थोड्या नियोजनामुळे व्यक्ती आणि तिचा आधार देणारा सदस्य सर्वात महत्त्वाचे प्रश्न मांडू शकतात, उत्तरे समजू शकतात आणि स्पष्ट पुढील पायऱ्या घेऊन परत येऊ शकतात. स्मृतिभ्रंशासह जगणारी व्यक्ती तिला हवे तितके संभाषणात आणि निर्णयांत सहभागी राहिली पाहिजे.

Alzheimer’s Association चे डॉक्टरांसोबत काम करण्याबाबतचे मार्गदर्शन प्रश्न लिहून ठेवणे, विशिष्ट बदल नोंदवणे आणि डॉक्टरांना योजनेचा सारांश देण्यास सांगणे, असे सुचवते. Dementia Australia चे डॉक्टरांसोबत काम करण्याबाबतचे मार्गदर्शन संमती, व्यक्तीचे ऐकणे आणि गरज असेल तेव्हा माहिती गोपनीयपणे शेअर करणे यावर भर देते. हे पान सामान्य तयारीच्या टिप्स देते; ते वैद्यकीय सल्ला नाही.

भेटीपूर्वी तयारी कशी करावी?

व्यक्तीला डॉक्टरांनी काय माहीत असावे असे सर्वात जास्त वाटते ते विचारा. एकत्र प्रश्नांची एक छोटी यादी लिहा आणि सर्वात महत्त्वाचा प्रश्न पहिला ठेवा. यादी मोठी असेल तर कार्यालयाला विचारा की दीर्घ भेट किंवा पाठपुरावा भेट उपयोगी ठरेल का. भेटीत सर्व लक्षात ठेवण्याऐवजी व्यक्तीला लेखी नोट घेऊन जायला आवडू शकते.

बदलांचे ठोस वर्णन करा. काय घडले, ते कधी सुरू झाले, किती वेळा होते आणि तेव्हा काय चालू होते, ते नोंदवा. उदाहरणार्थ, “गेल्या महिन्यात तिने आठवड्याच्या संगीत गटात जाणे थांबवले आहे” हे “ती अधिकाधिक खालावत आहे” यापेक्षा जास्त उपयोगी आहे. बदलाबद्दल व्यक्तीचे स्वतःचे मत समाविष्ट करा, आणि अंदाजाला निदान म्हणून सादर करू नका.

सध्याच्या औषधांची यादी सोबत न्या, ज्यात प्रिस्क्रिप्शनची आणि बिना-प्रिस्क्रिप्शनची औषधे, जीवनसत्त्वे आणि पूरक आहार यांचा समावेश आहे. व्यक्तीला चष्मा, श्रवणयंत्र किंवा इतर डॉक्टरांची नावे आवश्यक वाटू शकतात. भेटीसाठी गरजेपेक्षा जास्त खासगी माहिती गोळा करण्याऐवजी कार्यालयाला कोणते फॉर्म किंवा नोंदी लागतात ते विचारा.

भेटीत व्यक्तीला कसे सामील करावे?

तुम्ही भेटीत यावे का, असे व्यक्तीला विचारा. तिला कदाचित प्रवास सोबत हवा असेल आणि डॉक्टरांशी एकटीने बोलायचे असेल, किंवा तुम्ही नोंद घेणारी व्यक्ती म्हणून तिला हवे असाल. भेट सुरू होण्यापूर्वी तुम्ही कशी मदत करावी, ते विचारून ठेवा.

डॉक्टरांच्या प्रश्नांची उत्तरे व्यक्तीला आधी देऊ द्या. तिला हवे असेल तेव्हाच किंवा डॉक्टरांनी विचारलेली माहिती तिला आठवत नसेल तर तपशील जोडा. डॉक्टरांशी नव्हे, तर व्यक्तीशी बोला. तिला उत्तरासाठी वेळ लागला तर प्रत्येक शांतता भरून काढण्याऐवजी थांबा.

व्यक्तीला एखाद्या खासगी चिंतेसाठी डॉक्टरांशी एकटीने वेळ हवा असू शकतो. तिची ती विनंती मान्य करा. समोर बोलणे कठीण असलेली चिंता तुमच्या मनात असेल तर क्लिनिकला विचारा की लेखी नोट गोपनीयपणे कशी द्यायची. तुम्ही काय पाहिले ते स्पष्ट सांगा, आणि माहिती लपवण्यास किंवा व्यक्तीच्या सहभागाशिवाय निर्णय घेण्यास क्लिनिकला सांगू नका.

योजना स्पष्ट करण्यासाठी कोणते प्रश्न उपयोगी ठरतात?

काही समजले नाही तर सोप्या भाषेत स्पष्टीकरण मागा. व्यक्ती आणि आधार देणारी व्यक्ती असे विचारू शकतात:

• कशावर लक्ष ठेवायचे आणि कधी संपर्क करायचा?
• कोणते पर्याय उपलब्ध आहेत, आणि त्यांचे संभाव्य फायदे व तोटे काय आहेत?
• पुढील पायरी कोणती आहे, आणि ती कोण ठरवेल?
• पुढचा पाठपुरावा केव्हा करायचा?

ही उदाहरणे आहेत, प्रत्येक भेटीत पूर्ण करायची अनिवार्य यादी नाही. व्यक्तीकडे इतर प्रश्न असू शकतात किंवा तिला एकाच चिंतेवर लक्ष केंद्रित करायचे असू शकते. जाण्यापूर्वी डॉक्टरांना मुख्य मुद्दे पुन्हा सांगायला सांगा.

भेटीनंतर काय लिहून ठेवावे?

डॉक्टरांच्या स्पष्टीकरणाचा, ठरलेल्या कृतींचा आणि पाठपुराव्याच्या वेळेचा छोटा सारांश लिहा. प्रत्येक कृती कोण करेल, जसे की क्लिनिकला फोन करणे किंवा पुढची भेट ठरवणे, ते नोंदवा. व्यक्तीची संमती असेल तर तपशील तिला मदत लागणाऱ्या कुटुंबीयांसोबत किंवा सहायकासोबत शेअर करा.

आरोग्याच्या नोंदी खासगी ठेवा आणि व्यक्तीला सहज सापडतील अशा ठेवा. व्यक्तीने संमती दिली नसेल तर त्या शेअर केलेल्या खात्यावर किंवा गट संदेशात पाठवू नका. घरी आल्यावर एखादी सूचना अस्पष्ट वाटली तर क्लिनिकला फोन करून स्पष्टीकरण मागा. लिहून देणाऱ्या डॉक्टरांशी तपासल्याशिवाय तुमच्या नोंदींवरून औषध सुरू, बंद किंवा बदलू नका.

जाण्यापूर्वी पाठपुरावा भेट किंवा तपासणी ठरवायची आहे का, आणि प्रश्नांसाठी कोणाशी संपर्क साधायचा, ते तपासा. व्यक्तीला लेखी योजनेची प्रत हवी असेल, किंवा ती सांभाळण्यासाठी एखादी विश्वासू मदतनीस निवडायची असेल. तिच्यासाठी निर्णय घेण्याऐवजी तिला विचारा.

व्यक्ती अचानक गोंधळलेली झाली तर काय?

व्यक्ती अचानक गोंधळलेली झाली तर नियमित भेटीची वाट पाहू नका. NHS तत्काळ वैद्यकीय मदत घेण्याचा सल्ला देते, कारण अचानक गोंधळाची कारणे तातडीच्या उपचारांची गरज असणारी असू शकतात. तुमच्या भागातील स्थानिक आपत्कालीन सेवा वापरा किंवा तिथल्या तातडीच्या वैद्यकीय प्रक्रियेचे पालन करा.

हळूहळू होणाऱ्या बदलावरही डॉक्टरांशी बोलणे उपयोगी ठरू शकते, पण ते अचानक गोंधळापेक्षा वेगळे आहे. बदल तातडीचा आहे की नाही याबद्दल शंका असेल तर स्वतः निदान करण्याऐवजी पात्र वैद्यकीय सेवेकडून मार्गदर्शन घ्या.

भेटी तणावपूर्ण वाटत असतील तर व्यक्तीला कसा आधार द्यावा?

भेट सोपी करण्यासाठी काय मदत होईल ते विचारा. व्यक्तीला ओळखीची भेटीची वेळ, कमी प्रतीक्षा किंवा विश्वासू सोबती आवडू शकतात. क्लिनिकला प्रवेश-गरजा, ऐकण्यासाठी किंवा भाषेसाठी मदत आणि भेटीपूर्वी प्रश्न पाठवता येतात का, ते आधी विचारा.

व्यक्ती चिंतेत असेल तर योजना शांतपणे आणि तिच्या सोयीच्या पद्धतीने स्पष्ट करा. तिला हवे असल्यास, प्रतीक्षा करताना एखादी ओळखीची वस्तू किंवा करण्यासारखी गोष्ट सोबत ठेवा. तिला किती आधी सूचना हवी ते विचारा: काहींना तयारीसाठी वेळ हवा असतो, तर काहींना भेटीच्या जवळ छोटी आठवण आवडते. तिच्यासाठी काम करेल असे प्रामाणिक स्पष्टीकरण द्या.

चांगल्या भेटीत व्यक्तीचे ऐकले जाते आणि पुढील पायऱ्या तिला समजतात. एकत्र तयारी करा, गोपनीयता जपा, आणि जे अजून अनिश्चित आहे ते स्पष्ट करण्यासाठी क्लिनिकला विचारा.