ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਨਾਲ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਵਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣ, ਜਵਾਬ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਅਗਲੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਨਾਲ ਜੀਅ ਰਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਓਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਗਾਈਡ ਸਵਾਲ ਲਿਖਣ, ਖ਼ਾਸ ਬਦਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਸਾਰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਸਹਿਮਤੀ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ’ਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਗੁਪਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ’ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਨਾ ਆਮ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ।

ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?

ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਸੂਚੀ ਲਿਖੋ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖੋ। ਜੇ ਸੂਚੀ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਲੰਮੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਜਾਂ ਅਗਲੀ ਫੇਰੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੇਗੀ। ਵਿਅਕਤੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੌਰਾਨ ਸਭ ਕੁਝ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲਿਖਤੀ ਨੋਟ ਲਿਜਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਬਦਲਾਅ ਠੋਸ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ। ਲਿਖੋ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, “ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਸੰਗੀਤ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ” ਕਹਿਣਾ “ਉਹ ਹੋਰ ਵਿਗੜ ਰਹੀ ਹੈ” ਕਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਬਦਲਾਅ ਬਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ।

ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸੂਚੀ ਲੈ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਦੀਆਂ ਪਰਚੀ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪਰਚੀ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਐਨਕਾਂ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਫ਼ਾਰਮ ਜਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਈ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਨਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇ।

ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੌਰਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਾਂ?

ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਆਓ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੋਟ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਚਾਹੇ। ਮੁਲਾਕਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਿਓ। ਵੇਰਵੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜੋੜੋ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਡਾਕਟਰ ਉਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੰਗੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਿਰਫ਼ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਚੁੱਪ ਭਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।

ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਜੀ ਚਿੰਤਾ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਠਾਉਣੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਲੀਨਿਕ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਲਿਖਤੀ ਨੋਟ ਗੁਪਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲੀਨਿਕ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੁਕਾਉਣ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣ ਲਈ ਨਾ ਕਹੋ।

ਕਿਹੜੇ ਸਵਾਲ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?

ਜੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਮੰਗੋ। ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਇਹ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹਨ:

• ਸਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ’ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
• ਕਿਹੜੇ ਵਿਕਲਪ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਫ਼ਾਇਦੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀ ਹਨ?
• ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ?
• ਸਾਨੂੰ ਕਦੋਂ ਫਿਰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਇਹ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ, ਹਰ ਫੇਰੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ। ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਚਿੰਤਾ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ। ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਗੱਲਾਂ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਕਹੋ।

ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਲੋ-ਅੱਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਸਾਰ ਲਿਖੋ। ਲਿਖੋ ਕਿ ਹਰ ਕੰਮ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਲੀਨਿਕ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬੁੱਕ ਕਰਨਾ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਮਦਦਗਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੇਰਵੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰੋ।

ਸਿਹਤ ਦੇ ਨੋਟ ਨਿੱਜੀ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਲੱਭਣੇ ਸੌਖੇ ਬਣਾਓ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਹਾਮੀ ਨਾ ਭਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਂਝੇ ਖਾਤੇ ਜਾਂ ਗਰੁੱਪ ਸੁਨੇਹੇ ਰਾਹੀਂ ਨਾ ਭੇਜੋ। ਜੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੋਈ ਹਦਾਇਤ ਅਸਪੱਸ਼ਟ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਕਲੀਨਿਕ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਸਪੱਸ਼ਟੀਕਰਨ ਮੰਗੋ। ਦਵਾਈ ਦਾ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਨੋਟਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਦਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ, ਬੰਦ ਜਾਂ ਬਦਲੋ ਨਾ।

ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖੋ ਕਿ ਕੀ ਫ਼ਾਲੋ-ਅੱਪ ਮੁਲਾਕਾਤ ਜਾਂ ਟੈਸਟ ਬੁੱਕ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਾਲਾਂ ਲਈ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਲਿਖਤੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਕਾਪੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਮਦਦਗਾਰ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੁੱਛੋ।

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਟੀਨ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ। ਐੱਨਐੱਚਐੱਸ ਫੌਰੀ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਲੈਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫੌਰੀ ਧਿਆਨ ਮੰਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾ ਵਰਤੋ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਉੱਥੋਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।

ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਫੌਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਆਪ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਡਾਕਟਰੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਲਓ।

ਜੇ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਤਣਾਅ ਭਰੀਆਂ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?

ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਬਣਾਵੇਗੀ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਸਮਾਂ, ਛੋਟਾ ਉਡੀਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਾਥੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲੀਨਿਕ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਪਹੁੰਚ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ, ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮਦਦ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ, ਅਤੇ ਕੀ ਸਵਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯੋਜਨਾ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਉਡੀਕ ਦੌਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਓ। ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਜਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਛੋਟੀ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਪਸੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਵਿਆਖਿਆ ਵਰਤੋ।

ਚੰਗੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਸਮਝ ਆਉਣ। ਮਿਲ ਕੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਨਿੱਜਤਾ ਬਚਾਓ, ਅਤੇ ਕਲੀਨਿਕ ਤੋਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੋ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਪੱਕੀਆਂ ਨਹੀਂ।