لباس پوشیدن با زوال عقل

لباس پوشیدن موضوعی شخصی است. فردی که با زوال عقل زندگی می‌کند ممکن است انتخاب کردن، بستن دکمه و زیپ یا ترتیب مراحل را نسبت به قبل دشوارتر بیابد. او ممکن است به لباس‌های آشنا یا سبک خاصی علاقه شدید داشته باشد. هدف این است که از آرامش و انتخاب او حمایت کنیم، نه اینکه کنترل را به دست بگیریم یا لباس را طوری کنیم که ما فکر می‌کنیم باید باشد.

راهنمای لباس پوشیدن انجمن آلزایمر و توصیه‌های Dementia Australia درباره لباس پوشیدن پیشنهاد می‌کنند وقت کافی بدهید، انتخاب‌ها را ساده نگه دارید و فرد را در حد توانش کمک کنید. این صفحه ایده‌های کلی ارائه می‌دهد. درباره دشواری تازه در لباس پوشیدن یا سایر نگرانی‌های سلامت از پزشک بپرسید.

چطور انتخاب پیشنهاد دهم بدون اینکه کنترل را به دست بگیرم؟

بپرسید فرد دوست دارد چه لباسی بپوشد. اگر انتخاب از میان یک کمد پر دشوار است، دو گزینه آشنا پیشنهاد دهید. مثلاً او می‌تواند بین یک پیراهن آبی و یک پیراهن سبز یا بین یک پلیور و یک ژاکت یکی را انتخاب کند. عدد دو فقط نقطه شروع است و قاعده نیست. اگر فرد ترجیح می‌دهد از لباس‌های بیشتری انتخاب کند، از او پیروی کنید.

سلیقه همیشگی فرد را در نظر داشته باشید. رنگ‌ها، پارچه‌ها و لباس‌های آشنای مورد علاقه‌اش می‌توانند انتخاب را آسان‌تر کنند. سبک او را با آنچه شما فکر می‌کنید بهترین است عوض نکنید. ست نبودن یک لباس دلیل بحث کردن نیست. اگر فرد راحت است و لباس با هوا سازگار است، انتخابش را بپذیرید.

هنگام خرید لباس، راحتی و توانایی فرد را در نظر بگیرید. پارچه نرم، فرم‌های آشنا و بسته‌هایی که خودش می‌تواند باز و بسته کند ممکن است کمک کنند. کش یا بست‌های ساده برای برخی افراد آسان‌ترند، اما طرح تازه ممکن است برایشان غریب باشد. پیش از عوض کردن لباس‌های مورد علاقه یا تغییر روال، بپرسید.

چه گام‌های کوچکی لباس پوشیدن را آسان‌تر می‌کند؟

زمانی را انتخاب کنید که جا برای آرام پیش رفتن وجود داشته باشد. عجله کردن می‌تواند کار را پراسترس‌تر کند. فضایی آرام و با نور کافی که لباس‌ها به راحتی دیده شوند ممکن است کمک کند. وسایل دیگر را از جایی که فرد لباس می‌پوشد دور کنید و لباس‌های انتخاب‌شده را در دسترس قرار دهید.

لباس‌ها را به ترتیبی که فرد می‌خواهد بپوشد کنار هم بگذارید. هر بار یک قلم را پیشنهاد دهید و یک راهنمایی کوتاه بدهید، مثلاً «این پیراهن توست.» دستور کلی مثل «لباس بپوش» ممکن است انجامش دشوارتر باشد. بین مراحل مکث کنید تا فرد زمان داشته باشد بفهمد و پاسخ دهد.

به فرد اجازه دهید هر بخشی را که می‌تواند و می‌خواهد خودش انجام دهد. اگر مطمئن نیست مرحله بعد چیست، یادآوری بدهید یا بپرسید کمک لازم است یا نه. بدون موافقت او لباس را به تنش نکشید و بدنش را جابه‌جا نکنید. اگر یک مرحله او را آزار می‌دهد، مکث کنید و بپرسید چه چیزی کار را آسان‌تر می‌کند. گاهی تلاش دوباره در زمانی دیگر کافی است.

چطور حریم خصوصی و کرامت فرد را حفظ کنم؟

پیش از ماندن در اتاق یا کمک کردن در لباس، اجازه بگیرید. ممکن است فرد راحت باشد که تنها لباس بپوشد، یا بخواهد کسی نزدیکش باشد بدون اینکه کمک مستقیم بگیرد. همان چیزی را که می‌خواهد دنبال کنید. اگر کمک لازم است، توضیح دهید که قصد دارید چه کاری انجام دهید و در حین کار مطمئن شوید هنوز راحت است.

هنگام عوض کردن لباس، تا جایی که فرد ترجیح می‌دهد او را بپوشانید. در را یا پرده را ببندید و درباره جزئیات خصوصی طوری صحبت نکنید که دیگران بشنوند. اگر یک عضو خانواده یا کارکنان مراقبت کمک می‌کنند، بپرسید آیا فرد با حضور آن شخص راحت است. ترجیحات ممکن است از روزی به روز دیگر تغییر کند، پس هر بار دوباره بپرسید.

یادآوری برای عوض کردن لباس می‌تواند آزاردهنده باشد. یک گزینه تمیز و آشنا پیشنهاد دهید، بدون سرزنش یا تصحیح علنی. اگر فرد می‌خواهد مرتب یک لباس مورد علاقه را بپوشد، لباس‌های مشابه یا نسخه‌ای از آن می‌تواند انتخاب را آشنا نگه دارد. عوض کردن لباس را به آزمونی برای حافظه یا استقلال او تبدیل نکنید.

راهنمای حمام کردن ما ایده‌های بیشتری برای حفظ حریم خصوصی در یک کار شخصی دیگر دارد.

چه لباس‌ها و کفش‌هایی ممکن است راحت باشند؟

راحتی به فرد بستگی دارد. لباسی که نرم، آسان‌تر پوشیدن و آشنا باشد، ممکن است بهتر از یک لباس تازه با بست‌های زیاد باشد. کفشی انتخاب کنید که فرد آن را راحت بداند و کف خوبی داشته باشد. راهنمای لباس پوشیدن انجمن آلزایمر توصیه می‌کند طول لباس بررسی شود تا خطر زمین خوردن کم شود.

دمای روز و برنامه‌ها را در نظر بگیرید. فرد ممکن است از چند لایه لباس خوشش بیاید، اما بررسی کنید که گرمش یا سردش نباشد. برای وقت گذراندن بیرون، لایه‌ای همراه داشته باشید که بشود آن را پوشید یا درآورد. انجمن آلزایمر توصیه می‌کند کفش راحت انتخاب شود و آب‌وهوا در نظر گرفته شود. این‌ها برای گفتگو با خود فرد است، نه یک قانون لباس یا لباس متحدالشکل.

اگر لباس پوشیدن تازه دشوار شده چه کنم؟

اگر لباس پوشیدن به طور محسوسی تغییر کرده، از فرد بپرسید چه چیزی سخت است و با پزشک او صحبت کنید. Dementia Australia یادآوری می‌کند که بینایی، اثر داروها یا وضعیت سلامت دیگری هم ممکن است لباس پوشیدن را دشوارتر کند. پزشک می‌تواند به بررسی علت‌های ممکن کمک کند. بر اساس یک مقاله عمومی، دارویی را قطع یا تغییر ندهید.

اگر فرد ناگهان دچار گیجی شد، از طریق خدمات اضطراری محلی فوراً کمک پزشکی بخواهید. راهنمای NHS درباره گیجی ناگهانی می‌گوید این وضعیت به توجه فوری نیاز دارد. این هشدار درباره گیجی ناگهانی است، نه تغییر تدریجی در روال لباس پوشیدن.

ببینید کدام بخش روال تغییر کرده است: انتخاب لباس، دیدن آن‌ها، کار با بست یا حفظ تعادل. آنچه دیده‌اید را با فرد و پزشک او در میان بگذارید، اگر آنها موافق باشند. یک دشواری تازه به تنهایی علت خود را توضیح نمی‌دهد. فرض نکنید که فرد لجبازی می‌کند یا بی‌دقت است.

اگر در خانه یا در یک محیط مراقبتی کمک می‌کنید، از فرد بپرسید آیا می‌خواهد ترجیحاتش با کمک‌رسان دیگری در میان گذاشته شود. یادداشت کوتاهی درباره لباس‌های مورد علاقه، ترتیبی که ترجیح می‌دهد و راهنمایی که خوب جواب می‌دهد، می‌تواند به دیگران کمک کند همان روال را دنبال کنند. این یادداشت را خصوصی نگه دارید و وقتی خواسته‌های فرد تغییر کرد، آن را به‌روز کنید.

فرد تا جایی که بخواهد مسئول لباس خودش می‌ماند. فقط کمکی را پیشنهاد دهید که او می‌پذیرد، به او وقت بدهید و انتخاب‌هایی را که برایش راحت است محترم بشمارید.