ગાડી ચલાવવા વિશે અને ડિમેન્શિયા વિશે વાત કરવી

ગાડી ચલાવવું વ્યક્તિની ઓળખ, સ્વતંત્રતા અને રોજિંદી રૂટિનનો ભાગ હોઈ શકે છે. ભવિષ્યના ફેરફારો વિશે વાત કરવી બધા માટે અઘરી હોઈ શકે. વહેલાં શરૂઆત કરવાથી સાંભળવા, પસંદગીઓ કરવા અને ફરવા માટે બીજા રસ્તા અજમાવવા માટે વધુ જગ્યા મળી શકે. આ પાનું ડ્રાઇવિંગનું મૂલ્યાંકન નથી, અને કોઈ ચોક્કસ વ્યક્તિ ગાડી ચલાવવા માટે સલામત છે કે નહીં તેનો નિર્ણય પણ નથી.

ડિમેન્શિયા અને ડ્રાઇવિંગ વિશે Alzheimer’s Association નું માર્ગદર્શન, Dementia Australia ની ડ્રાઇવિંગ વિશેની સલાહ અને સંભાળ રાખનારાઓ માટે NHTSA માર્ગદર્શન આગળનું આયોજન કરવાની અને વ્યક્તિને સામેલ કરવાની ભલામણ કરે છે. વ્યક્તિગત સવાલો માટે ડૉક્ટર, ડ્રાઇવિંગ પુનર્વસન નિષ્ણાત અને સ્થાનિક લાઇસન્સિંગ સત્તાધિકારી મદદ કરી શકે.

વાતચીત ક્યારે શરૂ કરવી?

શક્ય હોય તો એવી ઘટના પહેલાં શરૂ કરો જે તાત્કાલિક નિર્ણય માગે. એવો શાંત સમય પસંદ કરો જ્યારે વ્યક્તિ ક્યાંક જવાની તૈયારી ન કરી રહી હોય, કે તણાવભરી મુસાફરી પરથી પાછી ન ફરી હોય. આ એક જાહેરાત નહીં, પણ ઘણી વાતચીતોમાંની પહેલી હોઈ શકે.

પૂછો કે ગાડી ચલાવવાનો વ્યક્તિ માટે શો અર્થ છે. તે મિત્રોને મળવા, કરિયાણું લેવા, કુટુંબને મદદ કરવા, નોકરી કરવા કે સ્વતંત્ર લાગવાનું સાધન હોઈ શકે. એ અર્થને સ્વીકારવાથી સલામતીનો સવાલ ઉકેલાતો નથી. પરંતુ તે બતાવે છે કે તમે સમજો છો કે શું ગુમાઈ શકે છે, અને આયોજન શા માટે મહત્વનું છે.

વ્યક્તિ ભાગ લેવા ઇચ્છે ત્યાં સુધી ભવિષ્યની મુસાફરીના નિર્ણયોમાં તેમને સામેલ કરો. તેઓ કોઈ ચોક્કસ વ્યક્તિએ ગાડી ચલાવવી, પરિચિત રસ્તો, કે દિવસનો ચોક્કસ સમય પસંદ કરી શકે. જો તેઓ સંમત હોય, તો તેમને ગમતા વિકલ્પો લખો અને તણાવભર્યા દિવસ પહેલાં તેમને અજમાવો.

દલીલમાં ફેરવ્યા વિના ચિંતા કેવી રીતે રજૂ કરું?

વ્યાપક નિર્ણય આપવાને બદલે ચોક્કસ ઘટના વિશે વાત કરો. ઉદાહરણ તરીકે, પરિચિત રસ્તે ખોવાઈ જવું, સ્ટૉપ સાઇન ચૂકી જવું, કે તાજેતરમાં ગાડીને ઘસરકો લાગવો વર્ણવો. તમે શું જોયું તે કહો, અને વ્યક્તિને પૂછો કે તેમને શું યાદ છે કે કેવું લાગ્યું. તેમને ખરાબ ડ્રાઇવર કહેવાનું કે સવાલો વડે તેમની યાદશક્તિની કસોટી કરવાનું ટાળો.

વ્યક્તિનો દૃષ્ટિકોણ સાંભળો. તેમણે પણ મૂંઝવણ, ઝગમગાટ, થાક કે બીજી મુશ્કેલી નોંધી હોઈ શકે. અથવા તેઓ તમારી ચિંતા સાથે અસંમત હોઈ શકે. એક વાતચીતને એ સાબિતી ન ગણો કે તેઓ જોખમ સમજે છે કે નથી સમજતા. સ્વર આદરપૂર્ણ રાખો, અને જો કોઈ વ્યથિત હોય તો વિષય પર પછી પાછા આવો.

Dementia Australia ટૂંકી, વારંવારની વાતચીતો અને વ્યક્તિની શક્તિઓ તથા મુસાફરીના હકારાત્મક વિકલ્પો પર ધ્યાન આપવાનું સૂચવે છે. તે ચેતવે છે કે શુરુઆતના આયોજન દરમિયાન ચાવી છુપાવવી કે ગાડી બંધ કરવી જેવું ગુપ્ત પગલું વિરોધી લાગી શકે. જો ગંભીર તાત્કાલિક સલામતીની ચિંતા હોય, તો આગલી જોખમી મુસાફરી ટાળવા પગલાં લો, અને તરત વ્યાવસાયિક માર્ગદર્શન માગો.

વ્યાવસાયિક ચર્ચામાં કઈ માહિતી મદદ કરી શકે?

ચોક્કસ ઘટનાઓ અને તે ક્યારે બની તે લખો. ઉદાહરણોમાં ચોકમાં મૂંઝાવું, પરિચિત જગ્યાનો રસ્તો ભૂલવો, સાઇન ન જોવા, કે ગાડીમાં નવું નુકસાન નોંધવું સામેલ હોઈ શકે. મુસાફરી વિશે વ્યક્તિએ શું કહ્યું અને કોઈ આરોગ્ય કે દવાના ફેરફારો જે તેઓ ચર્ચવા માગે તે પણ ઉમેરો.

નોંધો તથ્યાત્મક અને ખાનગી રાખો. વ્યક્તિની ગુપ્ત રીતે રેકૉર્ડિંગ, પીછો કે કસોટી ન કરો. જો વ્યક્તિ સંમત હોય, તો ગાડીમાં હાજર રહેલો કુટુંબનો સભ્ય જે જોયું તે વહેંચી શકે. સ્પષ્ટ વર્ણન ડૉક્ટર કે નિષ્ણાતને ચર્ચવા માટે કંઈક ચોક્કસ આપે છે; તે કારણનું નિદાન કે ડ્રાઇવિંગ યોગ્યતાનો નિર્ણય નથી.

Alzheimer’s Association ના માર્ગદર્શન માંની ચેતવણીની નિશાનીઓ વ્યાવસાયિક સલાહ લેવાનાં કારણો છે. તે વ્યક્તિગત મૂલ્યાંકનનો વિકલ્પ નથી. વ્યક્તિના ડૉક્ટરને ઑક્યુપેશનલ થેરાપિસ્ટ કે બીજા લાયક ડ્રાઇવિંગ પુનર્વસન નિષ્ણાત પાસે રેફરલ વિશે પૂછો. રાજ્ય કે પ્રાદેશિક લાઇસન્સિંગ સત્તાધિકારી સાથે સ્થાનિક લાઇસન્સના નિયમો તપાસો.

આપણે સાથે મળીને મુસાફરીની યોજના કેવી રીતે બનાવીએ?

વ્યક્તિ જે મુસાફરી જાળવવા ઇચ્છે તેનાથી શરૂઆત કરો: મિત્રોને મળવું, ખરીદી, નિમણૂંકો, પૂજા કે પરિચિત પ્રવૃત્તિઓ. દરેક માટે ચર્ચો કે કોણ ગાડી ચલાવી શકે, કયા પરિવહન વિકલ્પો સ્વીકાર્ય લાગે, અને કઈ મદદથી મુસાફરી શક્ય બને.

વિકલ્પોમાં કુટુંબ કે મિત્રો સાથે સવારી, ટૅક્સી કે રાઇડ-શૅર સેવાઓ, જાહેર પરિવહન, સામુદાયિક પરિવહન, કે કેટલાક કામ માટે ડિલિવરી સામેલ હોઈ શકે. સેવાઓ, ખર્ચ અને સુલભતા સ્થળ પ્રમાણે જુદી હોય છે. એક વિકલ્પ બધા માટે કામ કરશે એવું ધારવાને બદલે સ્થાનિક રીતે શું ઉપલબ્ધ છે તે તપાસો.

કોઈ વિકલ્પ એકમાત્ર રસ્તો બને તે પહેલાં સાથે મળીને એક રસ્તો કે સેવા અજમાવો. પૂછો કે વ્યક્તિ સાથી ઇચ્છે છે કે સ્વતંત્ર રીતે મુસાફરી કરવા પસંદ કરે છે. અમારી મુસાફરી-આયોજન માર્ગદર્શિકા માં મુસાફરીને પરિચિત રાખવા અને યોજના બદલવાની જગ્યા છોડવા વિશે વિચારો છે.

જો મને લાગે કે આગલી મુસાફરી અસુરક્ષિત હોઈ શકે તો?

ચિંતાને ગંભીરતાથી લો, અને ઝડપી સલાહ લેતી વખતે મુસાફરીનો બીજો રસ્તો ગોઠવો. જો વ્યક્તિ અચાનક મૂંઝાય, તો NHS તરત તબીબી મદદ લેવાની સલાહ આપે છે; સ્થાનિક કટોકટી સેવાઓનો સંપર્ક કરો. કોઈની વર્તણૂકમાં અચાનક ફેરફારને રોજિંદા ડ્રાઇવિંગના મતભેદ તરીકે ન ગણો.

બીજી ગંભીર ચિંતાઓ માટે, જ્યાં વ્યક્તિ રહે છે ત્યાં લાગુ પડતાં પગલાં માટે તેમના ડૉક્ટર અને સ્થાનિક લાઇસન્સિંગ સત્તાધિકારીનો સંપર્ક કરો. કાનૂની જરૂરિયાતો નક્કી કરવા માટે કુટુંબના વચન કે આ પાના પર આધાર ન રાખો. જો શક્ય હોય, તો વ્યક્તિને તાત્કાલિક યોજના સમજાવો, અને આગળ શું થશે તેમાં તેમને સામેલ રાખો.

ગાડી ચલાવવાનું બંધ થાય તો હું વ્યક્તિને કેવી રીતે ટેકો આપું?

ગાડી ચલાવવાનું બંધ થવું વાસ્તવિક નુકસાન જેવું લાગી શકે. તે સ્પષ્ટપણે સ્વીકારો. જે સ્થળો અને પ્રવૃત્તિઓ તેમના માટે મહત્વની છે ત્યાં આમંત્રણ આપતા રહો. સવારી, સમય અને સાથી વિશે વિકલ્પો આપો, મુસાફરીને તેમના માટે સંભાળવાનું કામ ગણશો નહીં.

વ્યક્તિ સંમત હોય તો ગાડી ચલાવવાની જવાબદારી સગાં કે મિત્રો સાથે વહેંચો. વૃદ્ધ લોકો કે અપંગ લોકો માટે પરિવહન વિશે સામુદાયિક સંસ્થાઓને પૂછો. ખર્ચ, સમયપત્રક, પિકઅપના નિયમો અને સાથીની મંજૂરી છે કે નહીં તે તપાસો. નાની વિગતો નક્કી કરી શકે કે કોઈ વિકલ્પ ઉપયોગી લાગે છે કે નહીં.

સંભાળ રાખનારની પોતાની સંભાળ માર્ગદર્શિકા બીજાઓને સહાય વહેંચવા કહેવા વિશે છે. રોજિંદા જીવન સાથે તેઓ કેવી રીતે જોડાયેલા રહે તે વિશે વ્યક્તિનો શક્ય એટલો વધુ અવાજ હોવો જોઈએ.

ધ્યેય એ છે કે ગાડી ચલાવવાનો વ્યક્તિ માટે જે અર્થ છે તેનો આદર કરતાં સલામતીનું રક્ષણ કરવું. વહેલાં વાતચીત શરૂ કરો, સાંભળો, લાયક સલાહ લો, અને સાથે મળીને મુસાફરીની યોજના બનાવો.