ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਸੰਭਾਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਾ

ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਰੁਟੀਨ ਲੋੜਾਂ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਯਾਦ ਰੱਖਣ, ਲੇਬਲ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਨੁਸਖ਼ਾ ਦੁਬਾਰਾ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ ਕੰਮ ਉਹ ਆਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਟੀਚਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਟਰੋਲ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਈਆਂ ਜਾਣ।

ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਦਵਾਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਗਾਈਡ ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਅੱਪ-ਟੂ-ਡੇਟ ਸੂਚੀ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਰੁਟੀਨ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਨਾ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਉਹੀ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਮੰਨੋ ਜੋ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਮੈਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਦੀ ਰੁਟੀਨ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਾਂ?

ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ, ਡੱਬਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ, ਜਾਂ ਸੂਚੀ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਆਪ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਸਿਸਟਮ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੈਅ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਜਾਂ ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਬਦਲੋ।

ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਬਾਲਗਾਂ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਰਤੋ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਆਮ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਜਾਣੂ ਰੁਟੀਨ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਇਹ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਦੀਆਂ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿਓ। ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਨਾ ਕਰੋ, ਭੁੱਲਣ ਲਈ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਖੁਰਾਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।

ਜੇ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਹਿੱਸਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਲੇਬਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਡੱਬਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਅਸੁਖਾਵਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਵਿਕਲਪ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਦਵਾਈ ਦੀ ਰੁਟੀਨ ਨਾ ਬਦਲੋ।

ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?

ਇੱਕ ਮੌਜੂਦਾ ਸੂਚੀ ਰੱਖੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਨੁਸਖ਼ੇ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਨਾਮ, ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦਵਾਈ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਬਿਨਾਂ ਨੁਸਖ਼ੇ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਵਿਟਾਮਿਨ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ। ਐਲਰਜੀ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਮਾੜੇ ਅਸਰ ਲਿਖੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖੋ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।

ਸੂਚੀ ਮੈਡੀਕਲ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ’ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਡਾਕਟਰ ਕੁਝ ਬਦਲੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰੋ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡਾਕਟਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਚੀ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਹਰ ਮੈਂਬਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਸੂਚੀ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਰੱਖੋ ਜਿੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮਦਦਗਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਸਿਹਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲੋ।

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਦਵਾਈ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨੂੰ ਸੰਭਾਵੀ ਆਪਸੀ ਅਸਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੋ। ਜੇ ਦਵਾਈ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਲਿਖੋ ਕਿ ਇਹ ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ। ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਨਾ ਮੰਨੋ ਕਿ ਦਵਾਈ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ।

ਕੀ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਡੱਬਾ ਜਾਂ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਕੈਲੰਡਰ, ਲਿਖਿਆ ਚਾਰਟ ਜਾਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਡੱਬਾ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਸੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਵਾਈ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀ ਪੈਕਿੰਗ ਤੋਂ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਡੱਬਾ ਠੀਕ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਸੰਭਾਲ ਜਾਂ ਸਟੋਰੇਜ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਡੱਬਾ ਕੌਣ ਭਰੇਗਾ ਜਾਂ ਜਾਂਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਛੁੱਟਣ ਜਾਂ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਿਆ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਦਵਾਈ ਦਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕੋ ਸਾਂਝਾ ਤਰੀਕਾ ਵਰਤੋ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਡੱਬਾ ਆਪ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਖੁਰਾਕ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਵਾਈ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਵੇਖੋ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਆਮ ਗਾਈਡ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਾ ਲਗਾਓ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਦੁੱਗਣੀ ਨਾ ਕਰੋ।

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਿਗਲਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?

ਰੁਕੋ ਅਤੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਗੜਬੜ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਦਾ ਸੁਆਦ ਪਸੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ ਕਿ ਦਵਾਈ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ। ਸਾਫ਼ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿਓ। ਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਓ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਓ।

ਗੋਲੀ ਨਾ ਪੀਸੋ, ਕੈਪਸੂਲ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਨੁਸਖ਼ਾ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਾ ਕਰੇ ਕਿ ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਦਵਾਈ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਿਲਾਓ। ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਬਦਲਣ ’ਤੇ ਸਹੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਨਿਗਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਤਰਲ ਰੂਪ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੂਪ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖੁਦ ਖੁਰਾਕ ਬਦਲਣ ਦੀ ਥਾਂ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ।

ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਟੋਰ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਵੇ?

ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਅਤੇ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਦੀਆਂ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਟੋਰ ਕਰੋ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਵਾਧੂ ਖੁਰਾਕ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਟੀਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ ਕਿ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਸਟੋਰੇਜ ਜਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਲੇ ਵਾਲੀ ਅਲਮਾਰੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਬਦਲਣ, ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।

ਮਿਆਦ ਪੁੱਗੀਆਂ ਜਾਂ ਬੰਦ ਹੋਈਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ। ਪੁਰਾਣੀ ਦਵਾਈ ਬੈਕਅੱਪ ਵਜੋਂ ਨਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਗਾਇਬ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੁਰਾਕ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਟਾਫਟ ਸਲਾਹ ਲਈ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ, ਜ਼ਹਿਰ-ਕੰਟਰੋਲ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ।

ਮੈਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?

ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾੜੇ ਅਸਰ, ਨਿਗਲਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ, ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਦਵਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਚਾਨਕ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ। ਸਾਫ਼ ਲਿਖਤੀ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਮੰਗੋ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਵਾਈ ਬੰਦ ਜਾਂ ਘੱਟ ਨਾ ਕਰੋ।

ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਵਾਈ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਦੀ ਜ਼ਹਿਰ-ਕੰਟਰੋਲ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰੋ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ NHS ਦੀ ਸਲਾਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਉੱਥੋਂ ਦੀਆਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਜਾਂ ਅਰਜੰਟ-ਕੇਅਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਰਤੋ।

ਆਮ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਲਈ, ਡਾਕਟਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਗਾਈਡ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਬਾਰੇ ਗਾਈਡ ਦੇਖਭਾਲ ਟੀਮ ਨਾਲ ਦਵਾਈ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੁਟੀਨ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਟੀਮ ਸਮਝਦੀ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ, ਸੂਚੀ ਅੱਪ-ਟੂ-ਡੇਟ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਲਾਹ ਲਓ।