স্মৃতিভ্ৰংশত ভোগা ব্যক্তিক ঔষধ ব্যৱস্থাপনাত সহায়

ঔষধৰ ৰুটিন প্ৰয়োজন সলনি হোৱাৰ লগে লগে সলনি হ’ব পাৰে। ব্যক্তিজনে মাত্ৰা মনত ৰাখিবলৈ, লেবেল পঢ়িবলৈ বা ঔষধ পুনৰ আনিবলৈ সহায় বিচাৰিব পাৰে, আনকি অন্য কিছুমান কাম নিজে চম্ভালিব বিচাৰিলেও। লক্ষ্য হ’ল নিৰাপদ ব্যৱহাৰত সহায় কৰা, প্ৰয়োজনতকৈ বেছি নিয়ন্ত্ৰণ নকৰি।

আলজাইমাৰ এছোচিয়েচনৰ ঔষধ নিৰাপত্তাৰ নিৰ্দেশিকাত ডাক্তৰ আৰু ফাৰ্মাচিষ্টৰ সৈতে কাম কৰা, এটা আপডেট কৰা তালিকা ৰখা আৰু এটা ৰুটিনত সন্মত হোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। এই পৃষ্ঠাটো সাধাৰণ তথ্য। ব্যক্তিজনৰ ঔষধৰ বাবে প্ৰেছক্ৰাইবাৰৰ আৰু ফাৰ্মাচিষ্টৰ নিৰ্দেশ অনুসৰণ কৰক।

ঔষধৰ ৰুটিনত ব্যক্তিজনক কেনেকৈ জড়িত কৰিম?

ব্যক্তিজনে কি সহায় বিচাৰে সোধক। তেওঁ স্মাৰক, পাত্ৰ খোলাত সহায় বা তালিকা পৰীক্ষা কৰিবলৈ পৰিয়ালৰ এজনক বিচাৰিব পাৰে। ব্যক্তিজনে কিছুমান ঔষধ নিজে চম্ভালিব পাৰে, তেন্তে সেই ক্ষমতা মনত ৰাখক। নতুন স্মাৰক ব্যৱস্থা তেওঁৰ সৈতে আলোচনা কৰক আৰু অনুপ্ৰৱেশকাৰী বা বিভ্ৰান্তিকৰ লাগিলে সলনি কৰক।

সৰল, বয়স্ক মানুহৰ উপযোগী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰক। ব্যক্তিজনে নিৰ্দিষ্ট সময়ত ঔষধ খাব লাগিলে, স্মাৰকটো কেৱল ফাৰ্মাচিষ্টৰ নিৰ্দেশৰ সৈতে মিল থাকিলেহে এটা পৰিচিত ৰুটিনৰ সৈতে যোগ কৰক। উত্তৰ দিবলৈ সময় দিয়ক। প্ৰশ্ন নকৰিব, পাহৰিলে লজ্জিত নকৰিব, বা মাত্ৰা খোৱা হৈছে নে নাই তৰ্ক নকৰিব।

স্মাৰক কাম নকৰিলে, কি অংশ কঠিন সোধক। লেবেল পঢ়াত অসুবিধা হ’ব পাৰে, পাত্ৰ খোলাত অসুবিধা হ’ব পাৰে, বা ঔষধে অস্বস্তি দিব পাৰে। এজন ডাক্তৰ বা ফাৰ্মাচিষ্টে বিকল্প চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। অনুমানৰ ওপৰত ঔষধৰ ৰুটিন সলনি নকৰিব।

ঔষধৰ তালিকাত কি তথ্য থাকিব লাগে?

প্ৰতিটো প্ৰেছক্ৰিপশনৰ ঔষধৰ নাম, মাত্ৰা আৰু সময়সূচী, আৰু জানিলে কেনে কাৰণত দিয়া হৈছে, সেইবোৰসহ এটা বৰ্তমানৰ তালিকা ৰাখক। বিনা প্ৰেছক্ৰিপশনৰ ঔষধ, ভিটামিন, ভেষজ উৎপাদন আৰু পূৰক খাদ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰক। এলাৰ্জী বা আগৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু ব্যক্তিজনৰ যত্ন চম্ভালা চিকিৎসকৰ নাম উল্লেখ কৰক।

চিকিৎসকীয় সাক্ষাতলৈ তালিকাখন লওক আৰু প্ৰেছক্ৰাইবাৰে কিবা সলনি কৰিলে আপডেট কৰক। ব্যক্তিজনে একাধিক ডাক্তৰৰ কাষলৈ গৈ থাকিলে, তেওঁ সন্মত হোৱাৰ দৰে প্ৰতিজন যত্ন দলৰ সদস্যৰ সৈতে তালিকা ভাগ কৰক। তালিকাখন ব্যক্তি আৰু বিশ্বাসী সহায়কে সহজে বিচাৰি পোৱা ঠাইত ৰাখক আৰু ব্যক্তিগত স্বাস্থ্য তথ্যৰ দৰে সুৰক্ষিত ৰাখক।

নতুন ঔষধ প্ৰেছক্ৰাইব কৰোঁতে আন্তঃক্ৰিয়া থাকিব পাৰে নেকি ডাক্তৰ বা ফাৰ্মাচিষ্টক পৰীক্ষা কৰিবলৈ কওক। ঔষধৰ সলনিৰ পিছত ব্যক্তিজনৰ নতুন সমস্যা হ’লে, কেতিয়া আৰম্ভ হ’ল লিখি প্ৰেছক্ৰাইবাৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক। আচৰণৰ সলনিৰ বহুতো কাৰণ থাকিব পাৰে, সেয়ে বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ অবিহনে ঔষধেই দায়ী বুলি ধৰি নলওক।

পিল অৰগেনাইজাৰ বা স্মাৰকে সহায় কৰিব নে?

এটা পঞ্জিকা, লিখিত চাৰ্ট বা পিল অৰগেনাইজাৰে কিছুমান মানুহক সহায় কৰিব পাৰে। উপযোগী সঁজুলি ব্যক্তিৰ ঔষধ আৰু ক্ষমতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। মূল পেকেট বা পাত্ৰৰ পৰা ঔষধ সলনি কৰাৰ আগতে অৰগেনাইজাৰ উপযুক্ত নে সেইটো ফাৰ্মাচিষ্টক সোধক। কিছুমান ঔষধৰ বিশেষ যত্ন বা সংৰক্ষণ লাগে।

কোনে অৰগেনাইজাৰ ভৰাব বা পৰীক্ষা কৰিব আৰু মিছ বা দ্বিগুণ মাত্ৰা কেনেকৈ এৰাই চলিব সন্মত হওক। একাধিক লোকে সহায় কৰিলে, কি দিয়া হ’ল লিখি ৰখাৰ এটা একে পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰক। ব্যক্তিজনে অৰগেনাইজাৰ নিজে চম্ভালিব বিচাৰিলে, সেইটো নিৰাপদ আৰু কাৰ্যকৰী কেনেকৈ কৰিব ফাৰ্মাচিষ্টক সোধক।

মাত্ৰা বাদ পৰিলে, সেই ঔষধৰ লিখিত নিৰ্দেশ পৰীক্ষা কৰক বা কি কৰিব সিদ্ধান্ত লোৱাৰ আগতে ফাৰ্মাচিষ্টক ফোন কৰক। সাধাৰণ নিৰ্দেশিকাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অনুমান নকৰিব বা মাত্ৰা দ্বিগুণ নকৰিব।

ব্যক্তিজনে প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে বা গিলাত অসুবিধা হ’লে কি কৰিম?

থামক আৰু সোধক কি সমস্যা হৈছে। ঔষধৰ স্বাদ ভাল নলগা হ’ব পাৰে, তেওঁ অসুস্থ লাগিব পাৰে, ক্লান্ত হ’ব পাৰে বা ঔষধ কিহৰ বাবে তাক বুজিব নোৱাৰিব পাৰে। স্পষ্ট ব্যাখ্যা আৰু উত্তৰ দিবলৈ সময় দিয়ক। সন্মতি অবিহনে বা পেছাদাৰী পৰামৰ্শ অবিহনে ঔষধ বলপূৰ্বক মুখত নিদিব বা খাদ্যত লুকাই নিদিব।

ফাৰ্মাচিষ্ট বা প্ৰেছক্ৰাইবাৰে নিশ্চিত নকৰালৈকে বটি গুৰি নকৰিব, কেপচুল নখুলিব বা খাদ্যত ঔষধ মিহলাব নালাগে। কিছুমান ঔষধে ইচ্ছা অনুসৰি কাম নকৰিব পাৰে বা সলনি কৰিলে ক্ষতি কৰিব পাৰে। গিলা কঠিন হ’লে, তৰল বা আন ৰূপ উপলব্ধ নে সোধক। নিজে মাত্ৰা সলনি নকৰি ডাক্তৰ বা ফাৰ্মাচিষ্টৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।

ঔষধ কেনেকৈ সংৰক্ষণ আৰু চম্ভালিব লাগে?

লেবেল আৰু ফাৰ্মাচিষ্টৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি ঔষধ সংৰক্ষণ কৰক। ব্যক্তিজনে অনিচ্ছাকৃতভাৱে অতিৰিক্ত মাত্ৰা খাব পাৰে বুলি ভাবিলে, ব্যক্তিজন আৰু যত্ন দলৰ সৈতে কি সংৰক্ষণ বা সহায় উপযুক্ত সোধক। লক বা আলমাৰিয়ে কিছুমান পৰিস্থিতিত সহায় কৰিব পাৰে, কিন্তু প্ৰৱেশাধিকাৰ আৰু স্বাধীনতাও গুৰুত্বপূৰ্ণ। ব্যক্তিজনৰ ক্ষমতা সলনি হোৱাৰ লগে লগে পৰিকল্পনা পুনৰ চাওক।

মেয়াদ উকলা বা বন্ধ কৰা ঔষধ পৃথক ৰাখক আৰু সুৰক্ষিতভাৱে নষ্ট কৰাৰ উপায় ফাৰ্মাচিষ্টক সোধক। পুৰণি ঔষধ বেকআপ হিচাপে ৰাখিব নালাগে, বা মানুহৰ মাজত ঔষধ ভাগ নকৰিব। ঔষধ নোহোৱা হ’লে বা মাত্ৰা দুবাৰ খোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকিলে, দ্ৰুত পৰামৰ্শৰ বাবে ফাৰ্মাচিষ্ট, পইজন-কন্ট্ৰ’ল সেৱা বা জৰুৰী সেৱাত যোগাযোগ কৰক।

কেতিয়া চিকিৎসকীয় সহায় বিচাৰিব লাগে?

ঔষধৰ কষ্টদায়ক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া, গিলাত অসুবিধা, বাৰে বাৰে মাত্ৰা বাদ পৰা বা নতুন ঔষধৰ পিছত হঠাৎ সলনি হ’লে ডাক্তৰ বা ফাৰ্মাচিষ্টৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক। স্পষ্ট লিখিত নিৰ্দেশ বিচাৰক। নিজে নিজে ঔষধ বন্ধ বা হ্ৰাস নকৰিব।

ব্যক্তিজনে অতিৰিক্ত ঔষধ খাইছে বুলি ভাবিলে, তৎক্ষণাত স্থানীয় পইজন-কন্ট্ৰ’ল সেৱা বা জৰুৰী সেৱাত ফোন কৰক। ব্যক্তিজন হঠাৎ বিভ্ৰান্ত হ’লে, NHSে তৎক্ষণাত চিকিৎসকীয় সহায় লবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। আপুনি যত্ৰ বাস কৰে তাত স্থানীয় জৰুৰী সেৱা বা জৰুৰী চিকিৎসাৰ প্ৰক্ৰিয়া ব্যৱহাৰ কৰক।

নিয়মীয়া সাক্ষাতৰ বাবে, চিকিৎসকৰ সাক্ষাতৰ নিৰ্দেশিকাত প্ৰশ্ন আৰু ঔষধৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। হাসপাতালৰ সাক্ষাতৰ নিৰ্দেশিকাত যত্ন দলৰ সৈতে ঔষধৰ তথ্য ভাগ কৰাৰ বিষয়ে আছে।

সবাতকৈ নিৰাপদ ৰুটিন হ’ল ব্যক্তিজনে গ্ৰহণ কৰা আৰু যত্ন দলে বুজা এটা। প্ৰশ্ন সোধক, তালিকা আপডেট ৰাখক, আৰু কোনো সলনি কৰাৰ আগতে পেছাদাৰী পৰামৰ্শ লওক।