انتخاب برنامهٔ روزانهٔ بزرگسالان برای فردی با دمانس

یک برنامهٔ روزانهٔ بزرگسالان می‌تواند تغییر فضا و حمایت برای روال‌های روزانه فراهم کند. همچنین ممکن است به مراقب خانوادگی زمان بدهد تا به کار، کارهای روزمره یا استراحت برسد. برنامه‌ها با هم فرق دارند و مرکزی که برای یک نفر مناسب است، ممکن است برای دیگری مناسب نباشد. آسایش و خواسته‌های فرد باید تصمیم را هدایت کند.

نمای کلی انجمن آلزایمر از مراکز روزانهٔ بزرگسالان و چک‌لیست انتخاب یک مرکز آن توصیه می‌کنند پیش از ثبت‌نام، خدمات، کارکنان، فعالیت‌ها، هزینه و رفت‌وآمد را بررسی کنید. این صفحه به آماده کردن پرسش‌ها کمک می‌کند؛ مرکز مشخصی را رتبه‌بندی یا توصیه نمی‌کند.

چطور تصمیم بگیرم که یک برنامهٔ روزانه را بررسی کنم یا نه؟

ابتدا از فرد بپرسید چه چیزهایی را ممکن است دوست داشته باشد و چه نوع کمکی را می‌پذیرد. ممکن است یک فعالیت اجتماعی بخواهد، وعدهٔ غذایی کنار دیگران، همراهی در زمانی که مراقب سر کار است، یا چیز دیگری. برنامه یک گزینه است، نه یک الزام.

به سفرهایی که فرد دوست دارد داشته باشد، روال‌های معمولش و کمکی که در طول روز لازم دارد فکر کنید. بررسی کنید آیا ساعات کار، رفت‌وآمد و فعالیت‌های مرکز با این نیازها جور است. اگر فرد از گروه‌ها خوشش نمی‌آید یا در محیط شلوغ زود خسته می‌شود، بپرسید آیا گزینهٔ آرام‌تر یا بازدید کوتاه‌تری وجود دارد.

برنامه ممکن است به استراحت مراقب یا مدیریت مسئولیت‌های دیگرش هم کمک کند. این مهم است، اما تجربهٔ فرد هم اهمیت دارد. هر دو نیاز را آشکارا با هم در میان بگذارید و دنبال ترتیبی باشید که برای همهٔ افراد درگیر قابل قبول باشد.

کدام خدمات را باید بپرسم؟

خدمات متفاوت است. بعضی مراکز بر همراهی و فعالیت تمرکز دارند؛ بعضی دیگر ممکن است وعدهٔ غذایی، رفت‌وآمد، مراقبت شخصی یا خدمات مرتبط با سلامت را هم ارائه دهند. بپرسید در روزهایی که فرد حاضر می‌شود چه خدماتی موجود است و آیا کارکنان می‌توانند نیازهای فعلی او را پوشش دهند.

دربارهٔ فعالیت‌ها بپرسید، نه فقط عنوان برنامه. بپرسید شرکت‌کنندگان واقعاً چه کاری انجام می‌دهند، آیا می‌توانند بین چند گزینه انتخاب کنند و آیا برنامه علایق آشنا مثل موسیقی، هنر، باغبانی یا گفت‌وگو را دربر می‌گیرد. فرد لازم نیست در همهٔ فعالیت‌ها شرکت کند. بپرسید آیا فضای آرام یا زمان استراحت هم وجود دارد.

اگر فرد در مصرف دارو، حرکت، خوردن یا مراقبت شخصی کمک می‌خواهد، دقیقاً بپرسید چه کسی این حمایت را می‌دهد و چه آموزشی دیده است. فرض نکنید برنامهٔ روزانه مراقبت پزشکی ارائه می‌دهد یا از پس هر نیازی برمی‌آید. هر دستور مرتبط با سلامت را با تیم درمان فرد تأیید کنید.

هنگام بازدید دنبال چه چیزهایی باشم؟

بازدیدی ترتیب دهید و اگر فرد بخواهد، او را هم همراه ببرید. ببینید کارکنان محترمانه صحبت می‌کنند یا نه، به شرکت‌کنندگان زمان پاسخ دادن می‌دهند یا نه و بدون فشار از مردم دعوت می‌کنند که شرکت کنند. دنبال فعالیت‌هایی باشید که با علایق و توانایی‌های فرد جور است، نه فقط یک برنامهٔ شلوغ.

بپرسید مرکز چطور ترجیحات هر فرد را یاد می‌گیرد و وقتی کسی خسته، نگران یا بی‌قرار می‌شود یا می‌خواهد برود چه واکنشی نشان می‌دهد. بپرسید در شرایط اضطراری چه کاری انجام می‌دهد، اعضای خانواده چطور به‌روزرسانی می‌گیرند و برای هر نگرانی با چه کسی تماس گرفته شود.

اگر ممکن است، در زمان یک فعالیت یا وعدهٔ غذایی بازدید کنید. ببینید فضا برای فرد راحت است یا نه، رفت‌وآمد در آن آسان است یا نه و کارکنان در دسترس به نظر می‌رسند یا نه. بروشور یا تور می‌تواند به آماده شدن برای پرسش‌ها کمک کند، اما دیدن یک روز معمولی ممکن است بیشتر به شما بگوید.

کدام جزئیات عملی را باید بررسی کنم؟

دربارهٔ ساعات، روزها، هزینه‌ها، حداقل تعداد روزهای حضور، قوانین لغو و هر هزینهٔ اضافی بپرسید. بپرسید چه وعده‌ها یا میان‌وعده‌هایی شامل است و آیا رژیم غذایی ویژه می‌تواند پشتیبانی شود. هزینه‌ها و خدمات بسته به محل فرق دارد، پس از مرکز بخواهید شرایط کتبی‌اش را توضیح دهد.

بررسی کنید آیا رفت‌وآمد موجود است، چقدر هزینه دارد و برای فرد مناسب است یا نه. دربارهٔ زمان سوار و پیاده شدن، کمک برای ورود و خروج از ماشین و آنچه وقتی راننده دیر می‌کند اتفاق می‌افتد بپرسید. اگر یکی از اعضای خانواده قرار است با ماشین ببرد، آن زمان و هزینه را در برنامه‌تان بگنجانید.

بپرسید اگر سلامت یا توانایی‌های روزمرهٔ فرد تغییر کند، آیا مرکز می‌تواند حمایت موردنیاز را فراهم کند. اگر مرکز نتواند این نیازها را برآورده کند، بپرسید چه ارجاع یا جایگزینی پیشنهاد می‌دهد. راهنمای مراقبت در خانه نوع دیگری از حمایت را پوشش می‌دهد که برای بعضی خانواده‌ها مناسب است.

چطور فرد می‌تواند بدون فشار یک برنامه را امتحان کند؟

بپرسید آیا مرکز یک بازدید، وعدهٔ غذایی یا فعالیت معارفه‌ای کوتاه ارائه می‌دهد. در صورت امکان، اجازه دهید فرد خودش انتخاب کند چه چیزی را امتحان کند و چقدر بماند. بازدید اول ممکن است ناآشنا باشد. بعد از آن از فرد بپرسید چه چیزی را دوست داشت، چه چیزی را نپسندید و چه چیزی را تغییر می‌داد.

اگر فرد تردید دارد، بفهمید دلیلش چیست. ممکن است رفت‌وآمد، سروصدا، افراد ناآشنا یا فعالیت خاصی نگرانی باشد. می‌توانید از مرکز بپرسید آیا تغییر کوچک‌تری ممکن است یا در روز دیگری بازدید کنید. برای این‌که فرد حاضر شود، از احساس گناه یا اصرار استفاده نکنید.

بعد از چند بازدید، با فرد و کارکنان مرکز دربارهٔ روند کار صحبت کنید. یک برنامهٔ خوب ممکن است به تغییر در زمان‌بندی، فعالیت‌ها یا حمایت نیاز داشته باشد. اگر فرد همچنان پریشان است یا خدمات با او جور نیست، بازنگری کردن منطقی است.

چطور با مرکز هماهنگ کنم؟

با موافقت فرد، اطلاعاتی را به اشتراک بگذارید که به کارکنان برای حمایت از او کمک می‌کند: نام ترجیحی، سبک ارتباطی، روال‌ها، علایق و نوع کمکی که می‌پذیرد. بپرسید مرکز این اطلاعات را چطور محرمانه نگه می‌دارد و به‌روزرسانی‌ها چطور با خانواده در میان گذاشته می‌شود.

بپرسید اگر فرد بیمار شد، غایب بود یا به تغییری در حمایت نیاز داشت، با چه کسی تماس گرفته شود. برای روزهایی که برنامه بسته است یا رفت‌وآمد در دسترس نیست، یک برنامهٔ پشتیبان داشته باشید. اگر چند نفر کمک می‌کنند، توافق کنید هر کس مسئول کدام رفت‌وآمد یا به‌روزرسانی است.

یک برنامهٔ روزانهٔ بزرگسالان می‌تواند بخشی از یک برنامهٔ حمایتی گسترده‌تر باشد. راهنمای مراقبت از خود برای مراقب راه‌هایی برای ترتیب دادن استراحت را دارد و فعالیت‌ها برای گروه‌های خانهٔ سالمندان ایده‌هایی برای فعالیت‌های ساده گروهی ارائه می‌دهد.

برنامهٔ مناسب، برنامه‌ای است که فرد مایل است امتحانش کند و می‌تواند نیازهایش را پوشش دهد. بازدید کنید، پرسش‌های مستقیم بپرسید و بر اساس احساس فرد تغییر دهید.