স্মৃতিভ্ৰংশৰ বাবে প্ৰাপ্তবয়স্ক দিনৰ কাৰ্যসূচী বাছনি

প্ৰাপ্তবয়স্কৰ দিনৰ কাৰ্যসূচীয়ে পৰিৱেশৰ সলনি আৰু দৈনন্দিন অভ্যাসত সহায় দিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত পৰিয়াল যত্নকাৰীয়ে কাম, কাম-বন কৰা বা বিশ্ৰামৰ বাবে সময় পাব পাৰে। কাৰ্যসূচীবোৰ ভিন্ন হয়, আৰু এজনৰ বাবে উপযুক্ত কেন্দ্ৰ আনজনৰ বাবে উপযুক্ত নহ’ব পাৰে। সিদ্ধান্তটো ব্যক্তিজনৰ আৰাম আৰু ইচ্ছাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা উচিত।

প্ৰাপ্তবয়স্ক দিনৰ কেন্দ্ৰৰ বিষয়ে Alzheimer’s Association ৰ সাৰাংশ আৰু কেন্দ্ৰ বাছনিৰ বাবে ইয়াৰ পৰীক্ষা-তালিকাৰ পৰামৰ্শ হ’ল ভৰ্তি কৰাৰ আগতে সেৱা, কৰ্মী, কাৰ্যক্ৰম, খৰচ আৰু পৰিবহণ পৰীক্ষা কৰা। এই পৃষ্ঠাই প্ৰশ্ন প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে; ই কোনো নিৰ্দিষ্ট কেন্দ্ৰক মূল্যায়ন বা সুপাৰিশ নকৰে।

দিনৰ কাৰ্যসূচী চাবলৈ মই কেনেকৈ সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰোঁ?

প্ৰথমে ব্যক্তিজনক সুধক তেওঁৰ কি ভাল লাগিব পাৰে আৰু কোন ধৰণৰ সহায় তেওঁ গ্ৰহণ কৰিব। তেওঁ সামাজিক কাৰ্যক্ৰম, আনৰ সৈতে এটা আহাৰ, যত্নকাৰী কাম কৰাৰ সময়ত সংগ, বা আন কিবা বিচাৰিব পাৰে। কাৰ্যসূচী এটা বিকল্প, বাধ্যতামূলক কিবা নহয়।

ব্যক্তিজনে কোনখিনি ঠাইলৈ যাব বিচাৰে, তেওঁৰ নিয়মীয়া অভ্যাস আৰু দিনত কি সহায় লাগে চিন্তা কৰক। কেন্দ্ৰৰ সময়, পৰিবহণ আৰু কাৰ্যক্ৰমবোৰ সেইবোৰৰ সৈতে মিলে নেকি চাওক। ব্যক্তিজনে দলত থকা পছন্দ নকৰিলে, বা ব্যস্ত পৰিৱেশত সহজে ক্লান্ত হ’লে, অধিক শান্ত বিকল্প বা চমু সাক্ষাৎ আছে নেকি সুধক।

কাৰ্যসূচীয়ে যত্নকাৰীক বিশ্ৰাম বা অন্য দায়িত্ব সামাল দিবলৈ সহায় কৰিব পাৰে। সেইটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিন্তু ব্যক্তিজনৰ অভিজ্ঞতাও গুৰুত্বপূৰ্ণ। দুয়োটা প্ৰয়োজনৰ বিষয়ে মুকলিকৈ আলোচনা কৰক আৰু সকলোৱে গ্ৰহণযোগ্য বুলি ভবা ব্যৱস্থা বিচাৰক।

কোন সেৱাৰ বিষয়ে সুধিব লাগে?

সেৱাবোৰ ভিন্ন হয়। কিছুমান কেন্দ্ৰে সংগ আৰু কাৰ্যক্ৰমত গুৰুত্ব দিয়ে; আনবোৰে আহাৰ, পৰিবহণ, ব্যক্তিগত যত্ন বা স্বাস্থ্যৰ সৈতে জড়িত সেৱাও দিব পাৰে। ব্যক্তিজনে উপস্থিত থাকিব আৰু বৰ্তমান প্ৰয়োজনসমূহ পূৰণ কৰিব পৰা কোন সেৱা উপলব্ধ, সেই কথা সুধক।

কাৰ্যক্ৰমৰ শিৰোনামৰ বাহিৰেও কি কৰা হয় সুধক। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে প্ৰকৃততে কি কৰে, তেওঁলোকে বিকল্পৰ মাজৰ পৰা বাছিব পাৰে নে, আৰু সংগীত, কলা, বাগান বা কথা-বতৰাৰ দৰে পৰিচিত আগ্ৰহ আছে নে সুধক। ব্যক্তিজনে প্ৰতিটো কাৰ্যক্ৰমত যোগ দিবলগীয়া নহয়। শান্ত ঠাই বা বিশ্ৰামৰ সময় উপলব্ধ নেকি সুধক।

ব্যক্তিজনৰ ঔষধ, চলাফেৰা, খোৱা বা ব্যক্তিগত যত্নত সহায় লাগিলে, ঠিক কোনে সেই সহায় দিয়ে আৰু তেওঁলোকৰ কি প্ৰশিক্ষণ আছে সুধক। দিনৰ কাৰ্যসূচীয়ে চিকিৎসা যত্ন দিয়ে বা সকলো প্ৰয়োজন সামাল দিব পাৰে বুলি ধৰি নলওক। স্বাস্থ্যৰ সৈতে জড়িত যিকোনো নিৰ্দেশ ব্যক্তিজনৰ যত্ন দলৰ সৈতে নিশ্চিত কৰক।

গৈ চাওঁতে মই কি লক্ষ্য কৰিব লাগে?

এটা সাক্ষাৎৰ ব্যৱস্থা কৰক, আৰু ব্যক্তিজনে বিচাৰিলে তেওঁক লগত লওক। কৰ্মীসকলে সন্মানেৰে কথা পাতে নে, অংশগ্ৰহণকাৰীক সঁহাৰি দিবলৈ সময় দিয়ে নে, আৰু চাপ নিদি যোগ দিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায় নে লক্ষ্য কৰক। কেৱল ব্যস্ত সময়সূচী নহয়, ব্যক্তিজনৰ আগ্ৰহ আৰু ক্ষমতাৰ সৈতে মিল খোৱা কাৰ্যক্ৰম বিচাৰক।

কেন্দ্ৰই ব্যক্তি প্ৰতিজনৰ পছন্দ কেনেকৈ জানে, আৰু কোনো ক্লান্ত, চিন্তিত বা বাহিৰলৈ যাব বিচাৰিলে কেনেকৈ সঁহাৰি দিয়ে সুধক। জৰুৰীকালীন অৱস্থাত কেন্দ্ৰই কি কৰে, পৰিয়ালে কেনেকৈ আপডেট পায়, আৰু কোনো চিন্তাৰ বাবে কাক যোগাযোগ কৰিব লাগে সুধক।

সম্ভৱ হ’লে কোনো কাৰ্যক্ৰম বা আহাৰৰ সময়ত গৈ চাওক। ঠাইটো ব্যক্তিজনৰ বাবে আৰামদায়ক নে, চাবলৈ সহজ নে, আৰু কৰ্মীসকল উপলব্ধ যেন লাগে নে লক্ষ্য কৰক। এটা বিজ্ঞাপন-পুথি বা ভ্ৰমণে প্ৰশ্ন প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে, কিন্তু এদিনৰ সাধাৰণ কামটো চালে অধিক তথ্য পাব পাৰি।

কোন ব্যৱহাৰিক কথাবোৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে?

সময়, দিন, মাচুল, সৰ্বনিম্ন উপস্থিতি, বাতিলৰ নিয়ম আৰু অতিৰিক্ত খৰচৰ বিষয়ে সুধক। কি আহাৰ বা জলখাবাৰ অন্তৰ্ভুক্ত, আৰু বিশেষ খাদ্যাভ্যাস সমৰ্থন কৰিব পাৰে নে সুধক। খৰচ আৰু সেৱা স্থানভেদে ভিন্ন হয়, গতিকে কেন্দ্ৰক লিখিত চৰ্তবোৰ বুজাই দিবলৈ কওক।

পৰিবহণ উপলব্ধ নে, তাৰ খৰচ কিমান আৰু সেইটো ব্যক্তিজনৰ বাবে উপযুক্ত নে নহয় পৰীক্ষা কৰক। উঠা-নমাৰ সময়, গাড়ীত উঠাত-নমাত সহায়, আৰু চালক দেৰি কৰিলে কি হয় সুধক। পৰিয়ালৰ কোনোৱে গাড়ী চলালে, সেই সময় আৰু খৰচ আপোনাৰ পৰিকল্পনাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰক।

ব্যক্তিজনৰ স্বাস্থ্য বা দৈনন্দিন ক্ষমতা সলনি হ’লে, কেন্দ্ৰই প্ৰয়োজনীয় সহায় দিব পাৰে নে সুধক। কেন্দ্ৰই তাক দিব নোৱাৰিলে, তেওঁলোকে কোনো বিকল্প বা সুপাৰিশ দিয়ে নেকি সুধক। ঘৰুৱা যত্নৰ নিৰ্দেশিকাত কিছুমান পৰিয়ালৰ বাবে উপযুক্ত হ’ব পৰা আন ধৰণৰ সহায়ৰ বিষয়ে আছে।

ব্যক্তিজনে চাপ নোহোৱাকৈ কেনেকৈ এটা কাৰ্যসূচী চেষ্টা কৰিব পাৰে?

কেন্দ্ৰত চমু পৰিচয়মূলক সাক্ষাৎ, আহাৰ বা কাৰ্যক্ৰম আছে নে সুধক। সম্ভৱ হ’লে ব্যক্তিজনে কি চেষ্টা কৰিব আৰু কিমান সময় থাকিব বাছিবলৈ দিয়ক। প্ৰথম সাক্ষাৎ অচিনাকি লাগিব পাৰে। সাক্ষাতৰ পিছত ব্যক্তিজনক কি ভাল লাগিল, কি ভাল নাই লাগিল, বা কি সলনি কৰিব বিচাৰে সুধক।

ব্যক্তিজন দ্বিধাগ্ৰস্ত হ’লে, কিয় সেইটো বিচাৰক। পৰিবহণ, শব্দ, অচিনাকি লোক বা কোনো এটা কাৰ্যক্ৰমেই আপত্তিৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। কেন্দ্ৰক সুধিব পাৰে সামান্য সলনি কৰিব পাৰে নে, বা আন দিনলৈ সাক্ষাৎৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে নে। ব্যক্তিজনক উপস্থিত হ’বলৈ অপৰাধবোধ বা জোৰ নকৰিব।

কেইটামান সাক্ষাতৰ পিছত, ব্যক্তিজন আৰু কেন্দ্ৰৰ কৰ্মীসকলৰ সৈতে কথা পাতক যে ব্যৱস্থাটো কেনে চলিছে। এটা ভাল কাৰ্যসূচীৰ সময়, কাৰ্যক্ৰম বা সহায়ত সামান্য সলনিৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। ব্যক্তিজন যদি দুখী হৈ থাকে বা সেৱাটো উপযুক্ত নহয়, তেন্তে পুনৰ বিবেচনা কৰাটো যুক্তিসংগত।

কেন্দ্ৰৰ সৈতে মই কেনেকৈ সমন্বয় কৰিব পাৰোঁ?

ব্যক্তিজনৰ সন্মতিৰে, কৰ্মীসকলে তেওঁক সহায় কৰিবলৈ উপকাৰী তথ্য ভাগ কৰক: তেওঁৰ পছন্দৰ নাম, যোগাযোগৰ ধৰণ, অভ্যাস, আগ্ৰহ আৰু তেওঁ গ্ৰহণ কৰা সহায়। সেই তথ্য কেন্দ্ৰই কেনেকৈ গোপন ৰাখে আৰু পৰিয়ালক আপডেট কেনেকৈ দিয়ে সুধক।

ব্যক্তি অসুস্থ, অনুপস্থিত বা সহায়ত সলনি লাগিলে কাক যোগাযোগ কৰিব লাগে সুধক। কেন্দ্ৰ বন্ধ থকা বা পৰিবহণ উপলব্ধ নথকা দিনৰ বাবে এটা বিকল্প পৰিকল্পনা ৰাখক। কেইজনমানে সহায় কৰিলে, প্ৰতিটো যাত্ৰা আৰু আপডেটৰ দায়িত্ব কাক দিয়া হ’ব সেইটো ঠিক কৰক।

এটা প্ৰাপ্তবয়স্ক দিনৰ কাৰ্যসূচী বৃহত্তৰ সহায় পৰিকল্পনাৰ এটা অংশ হ’ব পাৰে। যত্নকাৰীৰ আত্ম-যত্নৰ নিৰ্দেশিকাত বিশ্ৰামৰ সময় সজাৰ উপায় আছে, আৰু যত্ন-গৃহৰ গোটৰ বাবে কাৰ্যক্ৰমত সৰল গোট কাৰ্যক্ৰমৰ ধাৰণা আছে।

উপযুক্ত কাৰ্যসূচী সেইটো, যিটো ব্যক্তিজনে চেষ্টা কৰিবলৈ বিচাৰে আৰু যিটোৱে তেওঁৰ প্ৰয়োজন সমৰ্থন কৰিব পাৰে। সাক্ষাৎ কৰক, সুধক, আৰু ব্যক্তিজনে কি অনুভৱ কৰে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সলনি কৰক।